De tuindeur stond open, gisterochtend. Dacht, 'de wind'.
Toen ik door de regen naar buiten liep om 'm te sluiten en me omdraaide om terug te lopen zag ik dat m'n fiets weg was. Wreef 's in m'n ogen; dacht dak 't niet goed zag.. Zag 't wel goed: m'n fiets was weg.
WELK SNOTJONG HEEFT HET IN Z'N LEGE HOOFD GEHAALD OM ONZE TUINDEUR TE OPENEN EN EEN FIETS ONDER HET AFDAK VANDAAN TE TREKKEN..?!!
Een fiets met een kinderzitje voor en een kinderzitje achter..
Jeezes!
B huilde ervan ('Welke boef heeft dat gedaan..' en 'Komt de fiets nou nooit meer terug..?'), en ik kon zo met 'm mee. Tuurlijk was het m'n eigen schuld; had de tuindeur op slot moeten draaien, zelfde verhaal voor de fiets, maar toch.. was zó teleurgesteld?!!
Fiets was niet afgesloten = geen twee originele sleutels = geen vergoeding door de verzekering.
Aangeschaft via het fietsplan in 2008 = geen drie jaar geleden = pas in 2011 weer een nieuwe fiets via het fietsplan.
Nieuwe fiets = spaargeld dat we niet hebben = waar halen we het weer vandaan..?
Wat een mooie docu, afgelopen woensdag.. Geluk in Uitvoering.
Wat kan liefde toch simpel zijn..
Lize en Tobi, beiden met het syndroom van Down.. 'echte liefde'. Ze zien elkaar eens per maand, en gaan nu samen een weekendje-weg om te oefenen, voor ze gaan samenwonen.
Ontroerend.. hoe Tobi met z'n moeder scrambled eggs oefent, hoe trots Lize op hem is als hij een bowlingbaan weet te reserveren, hoe hij haar met een roos tussen z'n tanden ontbijt op bed brengt en haar complimenteert met haar 'mooie varkensneus'.. de romanticus.
Maar 't mooist van alles.. hoe hij haar mídden op de dag, op 't strand, bezweert: 'Je ogen schitteren in 't maanlicht..'
We vielen van de bank, van de lach! Die zin gaan we hier nog vaak horen!!
Pff.. maken wij soms druk over diepe heftige zware moeilijke en schijnbaar onoverkomelijke relatieshizzle.
Vanmiddag de dvd 'Live from Abbey Road' gekocht. Kan niet wachten.. vanavond misschien? Val er altijd middenin, op Het Gesprek, maar 't pakt me keer op keer!
Had al eerder ergens verteld dat onze konijnen slapen als draken. In óns bed echter slapen ze als roosjes, dus hee: ons bed it izzzzzzz.. daar doen wij niet meer moeilijk over!
Vandaar: ons bed is tijdelijk ons bed niet meer. Geeft nix, dat komt wel weer. Had 't liefst een echte SLAAPkamer gehad.. vier matrassen naast elkaar op de grond, en de andere kamers omdopen tot.. nou ja, tot iets anders. Waarschijnlijk sliepen we dan nog steeds met z'n vieren op twee matrassen.. maar goed, dat terzijde.
Maar S slaapt op 't moment dus op B's kamer in B's bed; ik slaap bij de kindjes in 't Grote Bed. S slaapt, want heerlijk rustig; ik slaap, want geen gesnurk. En stiekum vind ik 't heeeeeerlijk, die twee kleintjes zo lekker dicht bij me; en daarbij.. S sliep altijd al graag 'alleen' (lees: ver weg van mij), 'sorry, maar ik kan zo niet slapen, je bent echt veel te warm..' en 'ik schrik me steeds de tyfus een ongeluk, je schokt zo als je in slaap valt..'.. maar goed, ook dat terzijde.
Wacht, loop niet weg, was nog niet klaar, ik maak me schuldig aan nog meer bad parenting: ik blijf bij de kindjes tot ze slapen!! 'Ze moeten leren alleen in te slapen' my ass, dat komt vanzelf en snel genoeg; op dít moment bespaart 't een hoop gedoe en dus tijd en energie. Bovendien, en belangrijker nog: de konijnen vinden 't meer dan fijn als één van ons bij hen is als ze inslapen, en daarom ík ook, heel erg zelfs, dus dan is de keus makkelijk gemaakt! Kwartiertje 'investeren', kindjes die heerlijk slapen en wij een hele avond vrij!! En tis zo fijn: aan die warme slaperige lijfjes voel ik dat ze 'gerust zijn'.. en dat is me alles waard! Ik zie 't ook aan hun haar!! Ongelogen: onrustige nachten in hun eigen bed, waarbij vier keer per avond wakker en uiteindelijk toch in óns bed eindigend, of met z'n vieren een paar nachtjes logeren bij opa&oma in een vreemd bed, en het haar op hun achterhoofd verandert in één grote pluizebol.. coupe barbapapa, één grote getoupeerde bende! In óns bed: níx van dit alles.. ze staan op zoals ze naar bed gingen, gewoon glad haar.. hoef er nix meer aan te doen!!
Maar ehm.. ik dwaal af.. wat ik eigenlijk vertellen wilde..
Iedereen heeft zo z'n voorkeursplek, in 't Grote Bed: B wil niet naast Y slapen, dus ik moet in 't midden. Y wil juist wèl naast B, èn naast mij, dus die wil eigenlijk ook in 'de midder'.. Na even onderhandelen beland ik zonder mokken in het midden, B links en Y rechts van mij, en in no-time slapen ze allebei. Heerlijk.. ik kan niet veel later zonder problemen uit bed stappen.. tuk ze nog even lekker in, druk een dikke knuffel in hun warme zachte nekjes en heb vervolgens een hele lange rustige avond met S beneden! Wat wil je als mama nog meer?!!
En dan, als we na die lekker lange avond weer veel te laat naar bed gaan, S z'n heerlijk lege bed inkruipt en ik me tussen de twee konijnen in 'vlij'.. dan, halverwege de nacht.. dan begint het..
Y wordt wakker, wat overigens volledig langs me heen gaat, maar ineens ligt ze in het midden.. heeft ze zich tussen B en mij ingewurmd, nix van gemerkt.. Ik lig rechts. Of eigenlijk nog steeds in het midden, op de spleet tussen de twee matrassen, maar dan met twee konijnen links van me. Totdat B ineens wakker wordt, ziet dat Y naast hem ligt, uit bed stapt, omloopt, en zich rechts van mij weer onder het dekbed nestelt! Ik.. weeeeeer nog steeds in het midden! Dan wordt Y wakker.. geen idee waarvan, maar 'hee, waar is B nou..?!!' Hmm.. ze bedenkt zich geen seconde: kruipt over me heen, wringt zich tussen B en mij in en droomt weer heerlijk verder.. Ik lig links, maar eigenlijk nog steeds in het midden. En dat gaat zo een paar keer per nacht. Zucht, ja. De variatie dat de één over de ander heen bleef kruipen met de klok mee hebben we ook al gehad.. dus aan 't eind van de nacht lagen we alledrie dwars in bed.. Hmm, wat zal ik ervan zeggen..? Denk: lekker nix.
Maar ik zeur niet; voor je het weet voelen ze zich te groot voor bij ons in bed, dus ik geniet er maximaal van, maar slapen doe ik niet.. maar gaaaaaap.. dat heb ik er graag voor over!! ;P
Noot: dit stukje is niet geschikt voor 'goede' ouders! *lange neus*
Op werkdagen heb ik 40 minuten voor mezelf. 40 minuten alleen in de auto; 20 heen, 20 terug. Denk tweemaal 18, meer precies. 18 minuten, vanaf 't moment dat ik de autodeur achter me dichttrek nadat ik Yke naar het kinderdagverblijf heb gebracht totdat ik bij 't werk weer uit de auto stap. Omgekeerd aan 't eind van de dag. 18 minuten voor mij, waarin ik even bewust kan 'denken', of eigenlijk gewoon even níx kan denken.
's Ochtends luister ik meestal naar Giel. En daar komen soms mooie nummers voorbij.. hoor maar..
[ Richard Ashcroft - Break the night with colour ]
Van 't weekend in de Ardennen geweest, hier om precies te zijn. En 't was geweldig!!
We hadden ruzie met de tomtom, S&ik hadden weer even (heeeeeel even) wat meer aandacht voor elkaar, we dronken teveel en lachten te hard.. we voerden diepe gesprekken over het nut van en meer van dat soort trivia, we sliepen ononderbroken want zonder kindjes, we wandelden onmogelijk door de sneeuw dus sneden lekker af, de drie heren verdwaalden (in dezelfde sneeuw) tot Duitstalig, tot onze eigen ergernis zongen we af en toe deze, we puften een eind weg in de sauna waarna ons velletje superzacht, aten 'lokaal', en zakten door in het barretje waar Wim z'n indische balletje doopte in de thee dus bedtijd en we een leerzaam boompje opzetten met de heer des huizes en gezellige vreemden met behoorlijk wat real estate en een zoon die Onzebart heet. Tot zover. Maar..
Vrijdagavond aten we deze soep. Oo.ver.Heer.lijk..
Had grof geld over gehad voor het recept, maar gastheer annex kok Frank was genereus en maakte een printje van how-to!! Wij overgelukkig met deze schat..
SOEP VAN ZOETE AARDAPPEL
Ingrediënten:
600-700 gram zoete aardappels
1 liter groentebouillion (of kippebouillion)
500 ml room
300 ml witte wijn
cayennepeper en zout
scheut sherry
evt. creme fraiche als garnering met tomatenblokjes, garnaaltjes of kervel
Bereidingswijze:
schil de aardappelen en snijd ze in blokjes
meng bouillion, room en witte wijn
voeg de aardappelblokjes toe en laat ze 20 min koken
pureer met de staafmixer tot de soep glad is en haal 't door de zeef
breng op smaak met cayennepeper, zout en sherry
garneer met creme fraiche en tomatenblokjes
Had 't ding nog niet uit de doos of er was alweer een nieuwere (en veeeeeel mooiere) versie op de markt. Had natuurlijk veel liever deze mooie nieuwe gehad..
De nachten zijn altijd te kort, veeeeeeeeeeeel te kort, maar word beter wakker mèt dan zónder, deze donkere dagen, met de nepsunrise van Philips.
Grote Vraag: wie -in hemelsnaam- heeft zich daar bij Philips beziggehouden met de wekgeluiden?!! ONTSLAAN, wat mij betreft.. Wat een stumper.
Je kunt als potentieel ochtendhumeur kiezen tussen een irritant piepje en nóg irritanter vogelgetjilp.
Had ik er maar gewoon een tientje meer tegenaan gegooid en voor de wekker met radiofunctie gekozen.. Twijfelde nog, maar vond 't al zoveel geld voor een idee waarvan je nog maar moet ondervinden of het werkt!
Maar dat is dus waar ik elke ochtend mee wakker word: SPIJT. Had ik maar, had ik maar..
Zachtjes gewekt door het licht, gelijk geïrriteerd door het gepiep. Lekker wakker worden.. Philips Wake Up-light!
Vanmiddag. B's vrije interpretatie van het concept Cornetto, z'n lievelingsijs.. 'ijs met nootjes': brood met chocopasta en stukjes hazelnoot, overgebleven van de chocoladecake die we bakten. Hmm.. maar maak maar lekker; wrom nie..?
Y pikte de vibe 'niets is raar, het is alleen anders' gelijk op: Y wilde een 'booteham met jokkes'. 'Èn stampe muisjes!!' Wokkels en gestampte muisjes. Hmm. Apart.. maar ja, wrom ook nie..?!!
B wil niet meer naar de stad. Niet sinds hij denkt dat de Goedheiligman daar elke dag op z'n schimmel z'n tournee maakt. Tis niet uit z'n hoofd te praten; hij is als de dood voor de Sint, de Paashaas.. eigenlijk voor alles en iedereen in een gek pak. Af en toe proberen we hem weer 's mee te krijgen; voorheen deden we zo vaak een rondje stad, en 't kan toch niet zo zijn dat we de rest van z'n leven de stad niet meer in kunnen, met 'm?
Gisteren een nieuwe poging aangekondigd, voor vandaag. Met verkleedkleren en meer specifiek een politie-agentenpakje als lokaas. Voor aardbeien, een loempiaatje of softijsje doet-ie 't niet meer.. Maar: het verboden woord is nog steeds STAD!
Vanochtend vroeg, veel te vroeg:
'Mama.. gaan we nu verkleedkleren kopen?!!'
'Ja liefje, we gaan zo naar de stad..' (woeps, verboden woord.. nog niet helemaal wakker..)
'Maar ik wil niet naar de binnenstad!!'
'Nee B..'
'Ik wil.. gewoon.. naar de buitenstad..'
Wolfstraat, Maastricht. Bijna tien jaar terug. Hoewel herstellende van een hoop verdriet om een liefde die niet meer kon was het: eindelijk weer thuis. Opstaan en weer doorgaan. Was er even zwaar verdrietig, maar later allergelukkigst. Intens, voelde alles tot op het bot.. voelde me nooit méér mezelf dan toen; meer alleen met mezelf dan ooit en alles was op z'n zuiverst!
Wolfstraat, Maastricht. Op de hoek met Achter het Vleeshuis ligt Au Mouton Blanc. 's Zomers elke vrijdagavond muziek op straat; repetitie-avond van Les Chaupiques. Tig blazers, met in hun midden de percussionist. Hard gelach, gejoel, biertjes, wijn.. dansende en meezingende mensen. Zat in m'n vensterbank met het raam wijdopen, en werd er zo gelukkig van!!
Sindsdien steevast een brok in m'n keel bij het horen van zoveel blazers tegelijk. Zo vol.. Een paar jaar geleden zagen we de Youngblood Brass Band, en ik was verkocht!! ONGELOOFLIJK, de power! Kan 't niet altijd horen, moet in een flow zitten om ernaar te kunnen luisteren.. maar laatst keek ik een documentaire die me greep, en ineens was daar de Hypnotic Brass Ensemble.. Weer die blazers, hè..?
Soms.. soms ben ik er bijna!!
In verband met de auteursrechten is de docu Tulku pas ná 1 juni online te bekijken; zal 'm na die tijd hier linken om 'm nog eens terug te kijken.. want zó de moeite waard..
Over de Hypnotic Brass Ensemble is wel teen en tander te vinden, check hun site en de site van The New Yorker. Maar het goeie nieuws is dat er door Reuben Atlas een documentaire gemaakt wordt over de acht broers.. rond dezelfde tijd af te ronden! Gonna keep it in da holez.. ;P
Hmm.. geloof niet zo'n gezond begin van de dag: ontbijten met chips. VrEet me sowieso een slag in de rondte aan die vette Ikea-chips, de laatste tijd, terwijl ik juist twee kilo KWIJT moet!
Hoeveel beter had ik me gevoeld als ik gewoon een appel had gegeten..? Of een bakje yoghurt?
Ach, nu we toch bezig zijn.. denk dat ik om 't feest compleet te maken maar een blikje Dr. Pepper ga opentrekken..
Wij zijn niet zo van de voorlezerij voor 't slapen gaan. Slechte ouders zijn wij, hè..? JA: heel slecht..
Wij ploffen tegen zevenen met z'n viertjes in 't grote bed, lekker warm met z'n allen op een hoopje, knuffels en flessen melk erbij, en kijken gezellig samen een filmpje (of twee). Soms is 't Knofje, soms is 't Pieter Post, soms is 't Fifi.. en nu is 't Molletje. Heb er zelf zo van genoten, vroegâh.. Ben gek op Molletje. En ik ben gek op Molletje's lach!
Wij hebben een 'hullep'. Heb me lang verzet (jammer geld enzo), maar echt een gigántische schijthekel aan poetsen..
Eens in de twee weken doet ze in drie uurtjes alles waar ik zo van baal. Stofzuigen. Dweilen. Badkamer. Toilet. Trap. Ramen. Overal een stofdoekje overheen. En 't is HEERLIJK!!
En 't mooie is: we hebben een hulp met humôh.
Dat moet ook wel, als je ons 'helpt', want je kunt nergens bij! Alle planken van de kast liggen vol papieren, kinderboeken, zonnebrillen en puzzels, op elke stoel een stapel tijdschriften en kleurplaten, de piano is bezaaid met kindertekeningen en speelgoed all over..
Als ze komt leg ik een briefje voor haar klaar. Met nix bijzonders erop. Hoi. En dat ik geen speciale wensen heb. Dat we zo blij met haar zijn. Zij schrijft dan een briefje terug. Ook nix bijzonders. Hoi, en dat alles gedaan is, dat de kalkreiniger op is en dat ze onze koffie zo lekker vindt..
Gisteren vond ik dit briefje. Kan m'n eigen handschrift soms nauwelijks teruglezen, maar sta er ook nooit bij stil dat het ook wel handig is als een ánder het kan lezen..
'Je hebt een mooi handschrift, alleen ik kan niet alles lezen' :D
op smaak maken met wat extra chilipeper uit molen, peper en zout, en een klein beetje gembersiroop
Ik kook een aardig potje over de grens, maar over 't algemeen meer in oostelijke of zuid-oostelijke richting. Zuidelijk kook ik minder, dus weet eigenlijk niet of er ook nog maar íets Marokkaans aan deze couscous is, maar ehm.. Bismillah!!
Wij eten 't hier met gebakken kipfilet, een tomatenprutje (klein uitje, knoflook en een blik gepelde tomaten in olie laten stoven met wat peper en zout), komkommer in plakjes, wat perziken en Turks brood!! Hmm..
En als toegift hieronder nog een heel vieze foto van een overheerlijk tomatensausje.. :P
Edit dd 01.02.10: Cheb Khaled uit 't linkje hierboven komt helemaal niet uit Marokko, maar uit Algerije! Klein detail.. Er is ook geen belletje gaan rinkelen toen ik Luxor zag staan, bij 't clipje, ofzo. Wat Luxor dan weer te maken heeft met Algerije snap ik ook niet helemaal, maar ach, Marokko, Algerije, Egypte.. ze houden er aaaaaaaaaallemaal van Khaled!! ;P
