Heb nix met auto's. Als ze maar rijden. Punt. Niet helemaal waar (glashard gelogen), want m'n hart gaat sneller kloppen van een afgeragde Amerikaanse slee. En nóg harder van lompe pickups, vierkant niet rond, waarvan de kleur niet meer herkenbaar is want een en al modder. De meeste nieuwe auto's.. lillik, en zielloos dus nix aan. Ander bijkomend probleempje, helaas niet aan voorbij te gaan: heb helemaal 't geld niet om de auto te kopen die ik mooi vind.. kunnen haast een min-auto kopen, zo rood als we staan. Die Ford Explorer zal er dus nooit komen, niet te betalen. Rijd die Opel Frontera en Nissan Patrol wel in m'n dromen.. Tenzij we toch ooit naar Bonaire verkassen, maar ook dan niet. Heb m'n wensen wijselijk bijgesteld, en m'n pijlen nu gericht op een Lada Niva.. die komt er zeker. Ooit.
Sinds ik part-time werk is mijn plek mijn plek niet meer. Geen vaste werkplek: vandaag hier, morgen twee bureaus verderop, en die andere dag.. tja. Helemaal niet erg, want ook minder verantwoordelijkheid. Helemaal niet erg, want verder druk genoeg in m'n hoofd, nu.
Een raam van de ene kant van de kamer tot de andere. Waar ik voorheen door de drukte geen idee had van wat er aan de andere kant van 't raam gebeurde, weet ik nu af en toe gewoon wat voor weer het is, buiten!
Ben sinds een aantal maanden heimelijk verliefd op een arts. Tegen niemand zeggen, hoor.. zeker niet tegen Sander! Weet niet wie hij is of hoe hij eruit ziet, maar tis vast een droomvent, want hij heeft zoooooooooo'n geile mooie auto!! En weet je.. denk dat hij ook een oogje op mij heeft, al is de kans vele malen groter dat het stom toeval is, maar hij parkeert z'n statusblik elke dag precíes voor mijn bureau, waar ik ook zit!!!!
M'n collega's, en met hen vele anderen, vinden 'm afschuwelijk en niet om aan te zien, maar ik kijk elke dag smachtend uit 't raam: wat een mooi monster..
Ter illustratie, 'ik boven':
