Vind ik Sylvie van der Vaart het meest irritante (en overschatte) Nederlandse vrouwmens, Hans Kraay jr. bezet samen met de heren Knevel en Van den Brink een gedeelde eerste plek van de mannelijke variant.
Ik heb nix, echt helemaal NIX, met voetbal. Ik vind 't een stóm spel. Zo. Ik vind voetballers domme lui, trainers ook, snap dat hele scheidsrechtersysteem niet, er gaat veeeeeeeeeel te veel geld in om, en ik vat 't begrip 'clubliefde' niet. Maarrrrrr.. ik begrijp dat er veel en uitvoerig over gesproken moet worden in verband met Groot Belang (ahum), en mag ózograag luisteren en kijken naar 't hartelijke theegeleuter getheeleut aan tafel bij René van der Gijp, Johan Derksen en consorten tijdens Voetbal Insite. Heerlijk man, word er zó blij van: kroegpraat.. zonder bier, mèt studiolicht. Zucht. 'Wèrd', vanaf vandaag.. Wèrd ja, want Hans Kraay jr. is terug. HANS KRAAY JR IS TERUG. Jeezes?!! Snappernixvan, waarom díe nou terug moest komen! Wát een blaaskaak. Wát een drol. En wát jammer.. wat ontzèttend jammer nou..
Nu we het er toch over hebben.. Kijk VI, maar kijk ook met grote regelmaat naar Studio Voetbal. Minstens zo gezellig!! Beeeeeeeeetje jammer van Jack-TerLandTerZeeenindeLucht-van-Gelder, en tis ook lang niet meer zo leuk sinds mijn grote vriend Hugo Borst het voor gezien hield, ik mis 'm elke uitzending weer, maar hee.. dat wordt nog steeds dubbel en dwars gecompenseerd door Jan Mulder en.. en..
Over mijn heimelijke liefde voor John ben ik redelijk open geweest. Sander gedoogt. Maar had ik ooit al verteld over mijn jarenlange secret crush on Youri Mulder? Nee..? Niet?!! Oowww, dan heb ik nix gezegd.. Hij woont hier om de hoek, wist je dat? Da's akelig dichtbij, weet je dat?? Heb over 'm gedroomd laatst, hij is echt hártstikke leuk, en ehm.. we passen echt zoooooooooo goed bij elkaar, en.. ;P
Mijn collega Marie zit bovenop het nieuws, en ze denkt dat iedereen beschikt over dezelfde algemene ontwikkeling als zij.. kunstgeschiedenis gestudeerd, vinoloog, weet van elk land waar ze op vakantie gaat (en dat zijn er nogal wat) meer dan de inwoners zelf. Ik daarentegen.. nee, ik heb niet echt een specialisatie, maar ik kan wat 't nieuws betreft redelijk mee en weet niet helemaal níx, dacht ik steeds, maar hmm.. misschien valt dat in de praktijk toch wat tegen..
Hoorde vandaag op 't werk dat een kleega-achtig iemand volgende week op vakantie gaat naar Marokko. Marie vroeg zich af of dat nou wel zo'n goed idee was, een vakantie naar Marokko.
'Hmm.. hoezo, wat is er in Marokko?' Dat vroeg ík, ja. Nah, daar was 't ook onrustig.. Oh. De opstanden in Tunesië, Egypte en Libië had ik nog net wèl meegekregen, hoor..
'Dat je dat niet weet?!!', riep ze uit. 'Ah joh, ik blader 's avonds even door 't AD, klik op de koppen.. ik doe een rondje Volkskrant, en dat is 't zo'n beetje.' Denk steeds dat ik dan een redelijk idee heb. Nee, ik kijk geen acht uur-journaal, nee, dat haal ik niet. Slecht, hè?
'Já, ik was ook al verbaasd dat je niet wist wie Karl-Theodoor zu Guttenberg was!!' Karl-Theodoor ja, die kwam begin deze week ter sprake.. toen had ik ook al zwaar gewenkbrauwfronsd, of hoe noem je dat. Karl-Theodoor-wie?!! Juist ja. Goh ja, weet echt wel een beeeeeeetje wat er zoal speelt, in en om ons landje, maar de affaire Karl-Theodoor zu Googleberg was een beetje aan me voorbij gegaan, sorry.
'Je weet toch wel wie Rutte is??', vroeg ze retorisch, blijkbaar nog vol van de verkiezingen van gisteren.
Men neme.. een nieuw paar warme schapenleren sneeuwlaarzen, je zooo op verheugd, eindejaarsuitkering, doe 's gek, eens in de paar jaar mag dat, jeeeeeeeej!!
Neem een vette gehaktbal van je schoonmoeder die je eigenlijk niet zo heel lekker vind, beetje te zompig enzo, maar je hebt zo'n honger trek, dus ach, een klein hapje, af te snijden met de zijkant van je vork, oeps-daargingie, en laat ' t stukje bal op de neus van je rechter laars vallen, vetvlek, jeej..
Ga naar de supermarkt en loop op de een of andere vage manier tegen je eigen winkelwagentje aan waar nou toevallig een stuk zwart ducktape aan plakt, die op miraculeuze wijze op de zijkant van je linker laars terechtkomt, geen idee hoe dat kan, en na 't weghalen een donkere vierkante plek achterlaat, fijn.
Gek op speklappen bak je er midden op de dag gewoon een stuk of vier, daarna lekker in stukjes op een bordje, lekker voor Sander en de kindjes die een rondje maken op de slee en zo aan de schuifdeur komen om een bordje op te halen, lekker joh, warme speklapjes eten in de sneeuw.. wees niet te voorzichtig met omkeren en FLATS, vetspetterz op je laarz, joechei.
Hou vooral de hele dag je laarzen aan want ze zijn zo lekker warm, ik doe ze nooit meer uit, en wees zoals altijd lekker nonchalant bij 't tandenpoetsen 's avonds, let totaal niet op en hang ondertussen nog even de was op, tandenborstel steekt ondertussen gewoon uit je mond, weeg jezelf nog even met kleren en laarzen aan, altijd handig om te weten hoeveel je weegt met kleren en laarzen aan, veeg nog even de wasbak schoon en laat een waterige klodder tandpastaschuim op je laars donderen, lekker bezig.
Rij bijna vier uur door hevige sneeuwval zonder winterbanden en met dichtgeknepen billen van Enschede naar je ouders in 't Zuiden, sluit de deur achter je, val afgemat achterover, wentel je in de warmte en laat je insneeuwen met 't heerlijke vooruitzicht van vijf dagen in- en om 't huis.. oh, je zus komt eraan, geen plek voor haar auto in verband met overal sneeuw in dat dorp van twee staten groot, trek halsoverkop je jas aan, wanten op en muts aan, wanten aan en muts op, ren naar buiten en graaf binnen twee minuten een gat ter grootte van een auto uit de 50cm dikke sneeuw en oow.. zeik- en zeiknatte laarzen, komt nooit meer goed dit.. kwam 't toch al niet, maar ehm.. maakt niet uit, want lelijk waren ze nieuw toch ook al, maar..
Schetenverhaal van hieronder zat me toch niet helemaal lekker, blijkbaar.. pff. Snel een berichtje erbovenop en er is helemaal nooit iets gebeurd. Over scheten ofzo.
Ehm.. wat dingen verloren. Stand van zaken na een kleine drie weken sneeuw:
twee linker wanten Yke, zwart fleece, eenmaal weggewaaid van 't dak van de bakfiets, later onvindbaar; tweede paar aangeschaft, weer een want kwijt.. waar.. geen idee
een muts Yke, gebreid, bruin met twee opgestikte roze bloemen, geen idee.. kinderdagverblijf ofzo?
een sjaal Yke, roze fleece, geen idee
een rechter want Basten, zwart fleece, geen idee
een sjaal Sander, blauw fleece, maar zelf afgestaan aan een koukleumend jongetje met een vergeetachtige papa op 't station
een rechter handschoen D, gebreid, gevoerd met fleece, grijs, geen idee
een linker handschoen D, gebreid, gevoerd met fleece, zwart, geen idee
een muts D, zwart wol, alpino-achtig, geen idee
En 'geen idee' betekent zoveel als 'waarschijnlijk uit m'n jaszak gevallen.. ergens'.
Yke draagt nu een rechter want aan haar linker hand. Draagt heel prettig, denk ik. Had de overgebleven linker want van Basten geprobeerd, maar die wil ze niet. Te groot. NOU ÈN, YK?!! En ik kan in elk geval nog vooruit met een grijze linker en een zwarte rechter handschoen. De winter is nog lang niet voorbij, dus ehm.. wordt vervolgd.. :S
Wat voor muts, van Yke..? Nou, zo'n Peruaanse, met van die flapjes.. ghihi!
Lach het hardst om m'n eigen grappen. Zo sneu ben ik een beetje.. En mag ook erg graag lachen om m'n eigen dommigheid. Zo had ik afgelopen zomer na 36 jaar eindelijk door dat Hemelvaart elk jaar op een donderdag valt. Goh!! Ik dacht wel al van.. goh, weeeeer op een donderdag.. maar.. nja, laat ook maar. Van Tweede Paasdag en Tweede Pinksterdag wist ik wel, hoor.. dat je niet denkt.. Laat maar.
Vertelde kleega Esther gisteren dat ik vandaag, elf november, 18 jaar samen zou zijn geweest met W. Als we nog samen geweest waren. ACHTTIEN JAAR!!! Jee. 'Lang hè?!!!' Glunderde er bijna van. Bedacht toen hardop: 'Tis wel al tien jaar uit.. maar ja..'
Pff. Tranen over m'n wangen. Kwam niet meer bij!! Onder de tafel en meer van dat.
Typisch gevalletje van 'je had erbij moeten zijn..' Ghe.
Organiseerde van de week met Martijn een GROOT FEEST. Gewoon via de meel, hoor! Easy as that!! Feestje binnenkort? Bel mij!! Ben echt retegoed in 't organiseren van feesten en partijen..
Martijn en ik gaan een beetje gelijk op, qua buien. Beetje manisch-gefatigeerd, kleine en minder bekende variant van de depressieve versie. Jep. Vaak extatisch, maar ook vaak moe. Moe vanbinnen. Sowieso te weinig slaap, ja.. maar ook erg vatbaar voor energievreters. 't Wil bij Martijn niet zo vlotten, 't vinden van een baan in 't westen. Auto hapert. Te druk op 't werk. Last van hoofdpijn. Meisje ver weg, elk weekend op en neer. En bij mij.. datzeggiklekkernie geen idee, 't vlot niet in 't algemeen. Ghe. Meelden 'n beetje over en weer, deze week, vanaf 't werk. Even zeuren. Dat 't zo ruk was dat z'n laatste sollicitatie nix geworden was. Dat ik mensen moet zien die ik helemaal niet wíl zien, dat ik daar echt zó tegenop zie, en dat ik zo ontzettend baal van 't gezeur op m'n werk zoveel dingen moet doen waar ik echt niet onderuit kan. Dat we allebei zo moe zijn. En ons zo afgemat en leeggezogen voelen.
Daarom. Vond dat we toe waren aan 'iets LEUKS'. Iets gezelligs..
Stelde voor: 'Een feestje-achtig iets, Martijn, joe en mie.. Zullen we gewoon een feestje geven, ter ere van nix? Oudjaar vieren met wat leuke mensen? Ofzo? Nee, misschien juist níet met Oudjaar, maar weet ik veel.. nieuwe maan, kweetetooknie..'
Kreeg terug: 'Een zomaarfeestje is leuk ja, maar waar? Kost ook allemaal weer geld natuurlijk.. hè.. bah! Ga even roken denk ik en beetje sollicitaties kijken op internet..'
Schreef 'm: 'Dacht, als we nou een piepklein feestje annex knus bijeenkomstje annex drinkpartijtje annex rookavondje annex muziekfestijntje regelen, vragen we alle leuke mensen die we kennen!! Gewoon bij ons thuis.. neem allemaal je eigen biertjes/borreltjes/frisjes mee? Wij regelen alle lekkers en muziek? Alleen leuke mensen, hè.. Heb ‘r nu eigenlijk ook de puf niet voor, hoor, om ’t in gang te zetten, maar misschien kunnen we vast een datumpie prikken, en wie moeten we eigenlijk vragen..? Ik ken hier niemand leuks, alleen Sander en jou. En Wim en Leon en Nicole. Hmm.. misschien moeten we ’t feestje heel klein houden.. gewoon weer lekker knus met z’n drietjes.. ghe.'
Korte reactie van Martijn: 'Wij hebben eigenlijk altijd feest als we samen zijn..'
Dus. Dat wordt een klein maar fijn feesie!! Kannie wachten.. ;P
Kom wel 's in de stad. En bedenk dan ineens dat ze alleen in de stad zoethoutthee hebben. Lèkkere zoethoutthee dan, hè.. die van Jacob Hooy. Vraag me dan af, hád ik nou nog pakjes thuis.. of niet..? Geloof van niet, nee, dus zal er maar weer drie meenemen.. Hoe kom ik anders de week door, zo zonder zoethoutthee?!!
Soms kom ik thuis van de stad. En bedenk dan ineens dat we een trapkast hebben. Een overvolle trapkast, hè.. die van ons. Vraag me dan af, hóe kon ik nou denken dat ik geen pakjes zoethoutthee meer had, thuis..? Geloof dat we er nog een stuk of tien hebben, dus beter de volgende keer dat ik in de stad ben maar geen pakjes meer meenemen..
Soms ben ik 'r niet helemaal bij. Afwezig. In gedachten. Stand-by. Sluimermodus. Wakker-maar-niet-heus. Wijt 't aan slaapgebrek, slaap al vijf jaar met m'n ogen en oren open.. en aan de chaos in m'n leven en de chaos in m'n hoofd. Gelukkig vallen de gevolgen nog mee, vooralsnog. Ach.. soms smeer ik douchegel in m'n haar in plaats van shampoo. Soms, nee heel vaak leg ik m'n autosleutels weg en kan ze vervolgens een dag lang nergens meer terugvinden. M'n gsm en portemonnee zijn minstens eens per week compleeeeeet onvindbaar, en nope, daar leer ik níet van. Soms raak ik de tel kwijt met schepjes scheppen, als ik Yke's flessen maak of op 't werk 's koffiezet. Maak nu braaf boodschappenlijstjes om niets te vergeten, maar laat steevast 't lijstje thuisliggen. Soms haal ik de boodschappen uit de auto en weet ik eenmaal binnen al niet meer waar ik ze heb neergezet. Kijk geen films meer, want ik kan geen anderhalf uur lang meer tv-kijken.. en zelfs een gewoon tv-programma volgen is soms teveel gevraagd; als ik aan 't zappen sla tijdens de reclame vergeet ik prompt welke zender ik ook alweer keek. Maar verder alles goed met mij, hoor!!
Vraag me soms af hoe dat kan.. dat ik dingen doe, blijkbaar zonder erbij na te denken.. dat ik heel hard probeer terug te halen wat ik gedaan heb, maar dat ik 't echt ècht niet meer weet. Hoe kun je dingen doen zonder er erg in te hebben?!! Móet je daar iets mee? Is 't gevaarlijk? Zou 't zover kunnen komen dat ik over een paar jaar in eenzame opsluiting gesedeerd en naakt op een koud betonvloertje slaap? Of wat dichter bij huis: kun je slaap 'inhalen'..?
Stapte vanochtend met m'n scheermesje onder de douche; oksels, benen, je kent 't verhaal.. en ineens was ik bang dat ik m'n eigen wenkbrauwen zou afscheren!! Heb ik wel 's vaker. Soms. Dat ik een beetje bang word voor het gemak waarmee ik 'er even niet bij ben'. Beetje bang soms, dat ik m'n hoofd verlies. Ofzo.
Ik geef toe, geen wereldnieuws, maar met een voetbalgek in huis kan ik niet heen om dit soort nieuwtjes! Ik was vroeger Murdock, wie was jij?? Als A-Team-gek móet dat natuurlijk gepost!!
Verder geen nieuws, geloof ik. Nee.. Ojawel, swaarook: heb vlak voor alle vakanties een beetje overenthousiast m’n collega’s uitgenodigd om cocktails te komen klappen drinken bij ons thuis. En hee, ik kook ook wel, en oja, neem je man/vriend/oma ook gezellig mee!! Nu komen ze morgen met 14 man sterk cocktails lurken, wijn drinken, een driegangenmaaltijd nuttigen, en hopelijk ook nog een beetje gezellig doen..
Waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahh!!! Me and my big mouth.. :S
Denk niet dat de liefde tussen John en mij over is, nu 't wat stilletjes is, John-technisch!! Zeeeeeeeeker niet! Ik draai z'n muziek nog steeds elke dag! In de auto. Thuis. In m'n hoofd..
Wou nog steeds een keertje vertellen dat.. John heeft ooit een nummer over mij geschreven, wist je dat wel..? Echt, hoor!! Echt waar!
Je moet niet te dicht bij de speakers gaan staan, en niet té goed luisteren.. 't liefst een beetje rommelen in de keuken, terwijl cd opstaat, maar.. hij heeft 'n nummer met m'n naam! Ja echt!! M'n naam, ja! Neeeee, niet Bien, natuurlijk; Dionne! En hij spreekt 'm nog goed uit ook?!! Zónder -ne, that izzzz. Oh John..
Dus.
Maar goed, dit nummer.. over mij dus. Neon. Dion. Echt even luisteren..
Wat zeg je? Geen geduld? Duurt te lang..? Vink zonde, doodzonde echt.. want John is bijzonder leuk om naar te kijken ook, vinnik, echt heeeeeel erg leuk, niet gewoon een beetje.. en hij speelt zoooooo goed gitaar, dat vink echt woest aantrekkelijk.. en hij heeft zulke mooie armen, en mooie handen ook.. en z'n haar zit altijd leuk en ik vind z'n kleren echt helemaal goed.. en ik moet altijd zoooooo om 'm lachen, hij heeft al een grappig hoofd, vind je niet.. denk dat-ie 't ook allemaal behoorlijk op een rijtje heeft in z'n bovenkamer.. (ach joh, vergeef 'm z'n impulsiviteit, z'n aan-arrogantie-grenzende-nonchalance en z'n op-lust-gebaseerde-relatie-met-beroepsdombo-Jessica-Simpson, maar geef 'm eens ongelijk).. en hee, wist je dat hij iets heeft met horloges, ik ook, als ik een jongen was, hoestmogelijk.. en hij rijdt een Landrover, net als ik, als ik rijk was, das geen toeval meer dat kon natuurlijk niet missen! Maar ehm.. oja, geen geduld zei je.. ja, dán even doorspoelen naar 2:25min, heel snel weglopen naar de andere kant van de kamer en daar een beetje gaan rommelen met potten, pannen of duplo.. Nou? Hoor je 't? ;P
Zag gisteravond deze docu, van Sarah Domogala: 'Alles wat we wilden'. Was zwaar gepakt. Kan me in de verste verte niet meten met de talenten en successen van de geïnterviewden, maar kan veel van wat ik zag op m'n eigen leven leggen. Herkenbaar, zit er zo vaak zo dicht tegenaan.. en verzet me uit alle macht. Nog steeds. Elke dag weer, en ik word er zó moe van.. 'Hoe maak ik m'n leven zo onleefbaar mogelijk.'
'36 en nog nix bereikt.. en 't ziet er ook bepaald niet naar uit dat dat binnen afzienbare tijd wèl gaat gebeuren. En móet ik dan wat bereiken? En waarom dan.. en wát had ik dan willen bereiken..? Geen idee.. voel me een ongeleid projectiel: ik leef me een slag in de rondte, en aan 't eind van de rit sta ik met lege handen. Wat wil ik dan, wat kan ik nou eigenlijk..? Ik kan nix, in elk geval nix goed genoeg, en ik wil álles maar ook weer helemaal nix!! Waar ben ik eigenlijk mee bezig? En wat nou als ik er morgen ineens niet meer ben, wat heb ik nou helemaal gedaan..? Ik word ondersteboven gelopen door 't leven van alledag, maar heb geen tijd om stil te staan bij 'mij'. Wat doe ik nou eigenlijk voor MIJ..? Wanneer is 't goed?'
Sarah Domogala is erin gedoken en kwam boven met wat mooie inzichten..
Mensen van mijn generatie willen heel erg graag iets zijn, zich ontwikkelen en boven zichzelf uitstijgen. Mensen willen ergens om herinnerd worden. Ze fotograferen hun leven en etaleren dat op websites zoals Facebook. Zo’n website triggert mensen om een gekozen en gemanipuleerde kant van zichzelf te laten zien. Je bent toonbaar bezig met de vragen: wie ben ik eigenlijk, wie wil ik zijn, wie wil ik etaleren?
De 'perfecte' beelden van anderen maken je ontevreden over jezelf, waardoor je naar iets gaat streven wat je helemaal niet bent of naar iets wat je helemaal niet gelukkig maakt.
Ik denk dat de vraag 'wie ben ik', verschoven is naar 'wie wil ik zijn'. Voor veel mensen. We zijn bezig met het inrichten van een etalage. Je echte volledige zijn, met je tekortkomingen en negatieve of minder aimabele kanten, verdwijnt steeds meer naar de achtergrond. De fouten die je maakt en de 'mindere' kanten van jezelf ga je verstoppen. Daar komt zo’n druk op te staan, dat gaat vroeg of laat mis.
Het verstoppen van dit soort gevoelens leidt tot de groei van boze kabouters die vroeg of laat om aandacht gaan vragen. Ik denk dat dat de reden is dat zoveel jonge mensen tegenwoordig angstig of overspannen zijn.
Er is in deze samenleving weinig aandacht en ruimte voor fouten, twijfels en 'slechte' eigenschappen. Dit terwijl ieder mens ze heeft, zo ben je als mens in balans.
Ik wil er zó niet in mee, maar merk.. hoe kun je 't omkeren?!! Waar begin je..? Kappen met alle facade? Wat is echt en wat is schijn..?
Geloof dat ik Zevenmijlslaarzen begon in een poging in elk geval te ZIJN, in alle haast. Momenten vastleggen voordat ze vergaan. Voor mezelf, en niet meer dan dat. Inmiddels.. weet 't niet. De oppervlakkigheid van ´t leven zoals ik dat nu leid bevalt me nix, maar tijd of rust voor dieper is er niet kan ik niet vinden. Er moet brood op de plank, de kindjes moeten eten en schoon en bovenal aandacht en heppie.. het huis moet aan de kant en de was en 't papierwerk moet gedaan; we moeten nog dit, we moeten nog dat.. Sander probeert hier en daar nog een studie af te ronden en wat zaken van de grond te krijgen, en onze spaarzame vrije tijd zijn we óf met 'geliefden' óf gewoon heel even nix! Stilstaan bij momenten lukt me nog nèt; stilstaan bij mezelf, dieper, verder of later is teveel gevraagd. Als ik blogs van anderen soms bekijk.. ligt dat nou aan mij.. huis en hoofd helemaal feng shui en zen en ying en ook nog yang, de kindjes blij en al; huis en hoofd opgeruimd en alle tijd en rust (en geld) voor bezinning en creativiteit.. ik kijk ernaar, maar ik geloof 't niet. Zo. Dat is gezegd. En dat zegt meer over mij dan over hen. Dan is ook dát gezegd.. ;P
Hunker naar ANDERS, dit leven is zó niet 't mijne. Alle verplichtingen, het bij elkaar op schoot wonen, de opgedrongen contacten, het dure jachtige leven, 't ongegeneerd bij elkaar binnen kunnen cq laten kijken, de lage drempels, het teveel aan info, het teveel aan álles, de kindjes die nu al vanalles moeten.. 't belemmert me in 't genieten van wat ís. Ben zó vaak boos! Kan gewoon niet overweg met de druk, word GEK van alles wat móet! Wil basis, niet meer en niet minder, maar dat lijkt echt ècht onmogelijk..
Wat 'doe ik mezelf aan' met dit blog, nadat ik walgend van alle vuile was en ozoleuke schijnlevens van schijnvrienden van Haaivz ben gegaan, daarom niet peins over Facebook en stiekum ook al begin te twijfelen aan m'n eigen intentie wat betreft Zevenmijlslaarzen, en dan de ogenschijnlijk perfect mooie levens van een paar mensen die ik volg via Blogger die me steeds meer beginnen te irriteren .. tuurlijk, bagger gooi je 't net niet op, maar een reëel beeld.. pff.. en dat hóeft natuurlijk ook niet, je laat zien wat je zelf wil laten zien, maar toch.. tis ook mijn eigen interpretatie, mijn onzekerheid, mijn onvermogen erdoorheen te prikken.. maar kan zo slecht tegen pretentie, en schone schijn.. Sander heeft zich laatst aangemeld op LinkedIn.. lachwekkend gewoon: tis Haaivz in een pak.. Haaivz, Facebook, Blogger, LinkedIn, tis allemaal gebakken lucht.. en tuurlijk heet ik geen Bien, ik heet gewoon Dionne, maar dan graag uit te spreken zónder èn éé.. heb Bien genomen omdat ik er zo van baal dat mensen me steeds DionNUH noemen, als ze m'n naam zien staan.. en jeezes, waar ik ook niet goed van word.. bladiebla, ik begin te raaskallen, m'n hoofd slaat op hol, sorry.. een beetje blogbedenkingen heb. Een beetje boel. Wat tik ik, en voor wie eigenlijk? Zou 't wat uitmaken als ik dit blog zou afschermen, voor m'n gevoel.. 't gewoon voor mezelf zou houden, zoals oorspronkelijk m'n bedoeling was? Of 't enkel gebruiken voor mooie muziekjes? Daar vindt niemand wat van, of nee, tuurlijk wel, vind er maar wat van; you like or you don't like! ;P Wil niets liever dan dicht bij mezelf blijven, en in m'n hoofd lukt me dat meestal hartstikke goed, maar in de praktijk.. meestal voelt 't alsof ik in dezelfde schijnwereld leef als de mensen om me heen, kan gewoon niet anders, ik móet wel.. en daar word ik hartstikke gek van!! Wie ben ik nou eigenlijk?!! Pff, warrig allemaal.. volg 't zelf ook niet helemaal meer. 't Enige dat ik zeggen wilde.. schrijf ik ánders op 't ontoegankelijk blog dat ik inmiddels elders bijhoud? JA.
Zie Sander bitter weinig, these dayzz.. Weekendje-hier, weekendje-daar, maandag en woensdag na 't eten naar Wim om aan z'n scriptie te werken, dan nog 's een avond met Paul om over hun toko'tje te brainen, en oja, er was ook nog een WK.. zucht. Dan ben je meer alleen dan samen. En wat doe je dan? Dan ga je dus 't net op, en zoek je een leuke minnaar. Helemaal nix raars aan, hoorde laatst op de radio een spotje voor deze site!! Viel van m'n kruk, maar hee.. blijkbaar hártstikke hip! Echt heeeeeeeeelemaal van nu!!
Heb mijn secret lover allang gevonden, hoor! Maakt de meest geweldige muziek.. dat kon al niet missen, onze klik. En we hebben dezelfde hûmoh.. van die domme, ja preciessss. Mag graag zien dat mensen zichzelf voor paal zetten niet te serieus nemen, bekend of onbekend.. Walg van de selfconsiousnessssss die van sommige mensen afdruipt; je kunt je nóg zo interessant voordoen, je bent maar gewoon een MENSCH, hoor.. ja echt!! Zooooo'n hekel aan gedweep. En een nóg grotere hekel aan pretentie. Dus. John, ja. Nee, we zien elkaar niet zo heel veel. Eigenlijk helemaal nooit. Tis ook nogal eenrichtingsverkeer, een beetje, maar ja.. hij heeft 't druk, hè..
Ga er een labeltje aan wijdenweiden wijden. Aan m'n geheime minnaar.
Sander zit op Terschelling. Toch? Nu? Dat zeg ik. Ben een paar dagen alleen en bekijk al m'n dvd's van voor tot achter en weer terug. En ja.. dan gaan m'n gedachten met me op de loop. Een beetje.
Wacht de hele tijd op de deurbel die gaat. Wacht op John. Denk dat-ie me ten huwelijk komt vragen. Dit weekend nog, ja.
Men bestelt begin mei iets via internet. Men belt er nog een keer of drie-vier achteraan waar de bestelling toch blijft, de site beloofde immers een supersnelle levertijd. Tweede week van juni komt de postbode twee keer aan de deur, maar sommige mensen werken overdag, dus niemand thuis. Vandaag om 9u naar 't postkantoor, echter zónder legitimatie (ja, ik weet 't.. ik doe dat tóch.. soms), dus helaas.. nog steeds geen pakketje. Dagje pretpark met de kinderen en de rest van de week werken, dus eerstvolgende mogelijkheid tot afhalen is pas vrijdag. Oe, toch redelijk op tijd terug van Apeldoorn, snel naar 't postkantoor mèt legimatie. Kom om 17.32u bij 't postkantoor aan; postkantoor gesloten om 17.30u.
Men neme twee kortingskaarten voor Pretpark Julianatoren; tweede kaartje gratis. Men moet er twee keer minstens 15 euri voor besteden bij de Etos, maar allá.. alles voor de kortingskaarten, dus ik heb nu een of ander geurtje in de kast staan dat in de winkel lekkerder rook dan thuis. Men rijdt op een willekeurige maandag van Enschede naar Apeldoorn, en laat de kortingskaarten thuis liggen. Graag af te rekenen: 79 euri. Wat zijn dat voor beláchelijke prijzen, anyway?!!! Das 40 euri up yours.. Danku.
Schiet mij maar lek. Truste! Ik doe niet meer mee, vandaag.
Maar deze hoorde ik op de radio, onderweg naar huis. Tóch fijn.. ;P
M'n hoofd loopt over. Te vol. Dat ik m'n sleutels een paar keer per week kwijt ben is intussen 'normaal'. De lichte paniek als m'n portemonnee of 't pasje van m'n werk weer 's weg is voelt inmiddels bekend, en dat ik de boter voor 't vlees keer op keer zwart laat worden.. daar word ik ook al niet meer warm of koud van. Ik smeer douchegel in m'n haar en raak de tel kwijt als ik Yke's flessen maak..
Vraag Sander al twee weken elke dag of de bakfiets al besteld is. Een heel geregel, want zijn fietsplan is niet zomaar een fietsplan.. hmm. Te maken met twee werkgevers en allerlei handtekeningen van allerlei hoge meneren nodig, dus een hoop gebel en papieren.. Ik hou 't niet meer bij. Blijkbaar.
Elke dag vraag ik 'm hoe het ervoor staat, met de bakfiets. Toen ik 'm er gisteren voor de zoveelste keer naar vroeg zei Sander alleen maar: 'Dat meen je niet..' Ehm.. jawel.. Wist wel dat ik 'm die vraag al minstens tien keer eerder gesteld had, deze week; wist wel dat hij 'm al minstens net zo vaak beantwoord had, maar tis niet blijven hangen. Ik weet 't niet meer. Ik weet 't niet meer, ik weet 't gewoon niet meer..
Man, was er zó aan toe. Weer 's een relaxt dagje..
't Leven van alledag zoals dat er op dit moment voor mij uitziet breekt me af en toe echt op. Het gejaag en gejakker om de konijnen met gewassen snoeten, een beetje leuk in de kleren en met gevulde broodbakjes om 7.30u op kdv of vso af te leveren en zelf voor achten m'n pc op het werk aan te drukken ís te doen. Een baan waarbij ik het gevoel heb dat ik me de hele dag moet haasten, terwijl kleegee het overduidelijk minder druk hebben wat me verder totaaaaaal niet stoort, da's al minder. Dat ik dan tegen half vijf-vijf uur echt raprap moet sjezen óf om één van de konijnen weer op te halen óf om eten op tafel te krijgen voor S thuis komt met beide.. OEF. Tussendoor probeer ik het huis een beetje leefbaar te houden, de boodschappen in te slaan, wat wassen te draaien en te regelen wat er zoal geregeld moet worden.. ehm.. en ehm.. Weet, half vrouwelijk Nederland leeft zo, maar ik ben al een beetje buiten adem, hoor je 't..? Tel daarbij op de korte nachten doordat we veeeeeeel te laat naar bed gaan (1u is haast standaard), het achterstallig onderhoud door energievretende avonden en versplinterde nachten door een ik-wil-niet-slapen-dus-ik-huil-en-krijs-tot-kokshalzens-toe-en-gooi-m'n-avondmaaltijd-eruit-komma-en-ik-maak-'s nachts-ook-nog-'s-twee-drie-uurtjes-de-kachel-aan-Yke-lief, tweede helft vorig jaar.. en oja, ook nog af en toe last van mezelf.. Ja, denk dat slaaptekort en gedoe in m'n hoofd de zwaarste wissel trekken.. als ik in elk geval maar zou slápen 's nachts, dan zou 't echt wel goed te doen zijn, maar ehm, waar was ik.. *hijg*.. je kunt me af en toe echt bij mekaar vegen.. *zucht*
Ben behoorlijk gestresst niet zo relaxt, eigenlijk.. de afgelopen wekenbedoelmaanden. Continu gejaagd. Oók op vrije dagen. En moe. En hoofdpijn.
Zo niet vandaag. Vandaag was RELAXT.. voor 't eerst weer 's. Heb bijna een uurtje langer kunnen slapen omdat S met de kindjes beneden ging kegelen (kegelen, ja), heb op m'n gemakkie kunnen douchen en snelsnel de hele bovenverdieping aan de kant kunnen maken zonder 'ge-mamaaaa'.. heerlijk!
't Was vandaag koopzondag, in de stad. Normaal vind je me op een koopzondag overal, maar zeker en vooral níet in de stad.. Vandaag gingen we voor 'een rondje stad'. Op koopzondag. Dus.. Wel op tijd, natuurlijk, dus voor de drukte weer foetsjie. En 't was fijn. Heeeeeel fijn. De konijnen in de dubbele kinderwagen, lijfjes lekker warm in de voetenzakken en mutsen over de oren, en allemaal de handschoenen aan, want ondanks de heerlijke eerste zonnestralen nog berekoud.. maar we hebben allevier genoooooooooten!!
