superlijmpje en de vijf vingers

Er was eens.. een leuk idee. In 't kader van 'doe wat leuks met je kinderen* want vakantie en oja, oma was ook nog jarig' togen we naar de kringloop voor wat geinige bordjes in verschillende maten en wat kleine glaasjes; secondenlijm hadden we nog. Ik priegelde wat lijm om de randjes van de glaasjes en bouwde er met de bordjes een strak torentje van (twee hoog, nog maar). De lijm leek me nogal vloeibaar en ik vroeg me af.. na een paar minuten geduldig wachten leek er van enige hechting nog geen sprake. Ik haalde de bordjes van elkaar en haastte me met het druppende glaasje dat tussen de bordjes had gestaan naar 't aanrecht. Eén seconde. Precies. Secondenlijm. Gelukkig is er met m'n reflexen niets mis, anders had ik vanochtend met vijf aan elkaar geplakte vingers op de eerste hulp gezeten. Tjoef, vingers uit elkaar!! Pfoe: bijna Spock. M'n vingers in elk geval los van elkaar, maar tot mijn grote schrik om elke vinger een dikke witte korst van gedroogde lijm. Jaja, toen wou je ineens wèl plakken.. tss, judaslijm. Waaaaaaaaaaaaaaaaaah!! Wat nu?!!! De huid van m'n vingers zag er gelijk al niet normaal meer uit, meteen heel wit en rimpelig.. voorzag verschrikkelijke zoutzuurtaferelen, zag me in gedachten alsnog de eerste hulp binnenrennen met wegbrandende vingers.. 'sorry mevrouwtje, maar we zullen uw hele linkerhand moeten amputeren..' Eigen schuld, DIKKE BULT, you dumbo!!!!! Geen panieieiieieieieiieieieieiek!!!!!!!!! Tjill. Geen paniek. Drie minuten peuteren en acht minuten schuren later.. had me er al een beetje bij neergelegd dat ik de komende weken (of maanden..) met praktisch ongevoelige en korstige vingers door 't leven zou moeten totdat, eureka: Google! Aceton dus. Zoef, naar boven voor de aceton. 'n Klein kwartiertje later zat ik -moe maar voldaan- met weer enigszins schone vingers aan tafel. Laat de etagère even voor wat 't is, maar indien af hier foto. Wordt vervolgd. Live long and prosper. En ze leefden nog lang en gelukkig.. *zucht*

Proost!! En tjoooooooow!

Ehm.. een goed nummer..? Sorry, kan niet 't niet laten.. Deze!!





[ Blue Oyster Cult - Don't fear the reaper ]


* Taakomschrijving konijnen: de etagère volpakken met versaangekochte choco-varia.. pindarotsjeeeeeeeeeees, choconougaaaaaaaat, musketflikkeeeeeeeen, mooie bonbooooooons. En NIET: spelen met secondenlijm. Dit ter uwer gemoedsrust.. ;P

Foto van de geweldige etagère: Galerie Lucie

portemonneetjes en pompom

Oja, maakte deze gisteren tijdens de wedstrijd. Drie is leuker dan één, dus nam er snel een fotootje van. Afscheidscadeautjes voor voor Bassie's juffen. Portemonneetjes van lege pakken sap. Gelukkig dat ze leeg waren, ja.. anders vouwt 't zo moeilijk. Dus. Gelukssteentje erin. Kaartje erin. Papiertje erom. Strikje erom. Bloempje geplukt en klaar.

Kreeg maandagmiddag op de valreep ook nog Pompom mee naar huis. Twee nachtjes bij Basten logeren. 'Och, dat is zo leuk', loog kwijlde de juf. Of ik daar een leuk stukje over wilde schrijven, leuk wat foto's erbij, en dan woensdag weer wilde inleveren. Tuuuuuurlijk! Had toch nix beters te doen. 

M'N HELE HUIS LIGT OVERHOOP, JUF JOKE, EN IK KAN WEL EEN CONTAINER LATEN KOMEN OM 'T TEVEEL AAN SPULLEN AF TE VOEREN, IK MOET GEWOON WERKEN, IK HEB NOG ZES MANDEN WAS TE VOUWEN EN DE ZEVENDE ZIT IN DE MACHINE, M'N WINTERKLEREN LIGGEN NOG IN DE KAST EN M'N ZOMERGOED NOG IN DE BERGING, EN WAT BEN JE DAAR EIGENLIJK LAAT MEE, JUF JOKE, ZO IN DE LAATSTE WEEK VAN 'T JAAR, EN OF IK DAT WOENSDAG WEER WIL INLEVEREN, TSJEEZES.. WE HEBBEN NIET EENS EEN PRINTER, JUF JOKE, EN HOE MOET IK DAT DAN DOEN.. JUF JOKE?!! Basten vond 't gewèldig!!

Nou goed, heb m'n taakje braaf vervuld en Sander heeft vanochtend een vrolijk verslagje ingeleverd. Misschien dat ik dat nog wel een keertje 't net op gooi. Om te bewaren, weetjewel.. Maar goed, misschien ook niet. In elk geval vast een fotootje van onze vent met Pompom! Liefje..