10 april

Een jaar geleden alweer.

Josianne..

Oef.

fukushima

hometown glory

Pff.. weet 't even niet meer, hoor.
Liesbeth is er niet meer.. vanochtend 7.15u.

Kippevel en waterige ogen van Adele..


[ Adele - Hometown Glory ]

liesbeth

Heb er moeite mee, vandaag.. Knoop in m'n maag. Nerveus. Brok in m'n keel. Prikkende ogen.

Liesbeth gaat vanmiddag slapen, en ze zal niet meer wakker worden.. Vandaag niet. Morgen niet. Overmorgen niet. Nooit meer.. Weet niet wanneer haar hart ermee stopt. Thieb zei dat 't snel kan gaan. Bah..

Lieve lieve Liesbeth, je hebt gestreden en geknokt; je wilde zó graag blijven. 't Spijt me zo dat je moet gaan!!! 't Idee dat je vanmiddag afscheid hebt genomen van je gezin.. tis hartverscheurend. Ik denk de hele tijd aan je, Liesbeth!! Slaap zacht, lieve Liesbeth.. zal je nooit nooit vergeten!




Twee tantes in twee weken tijd; ik vind het heftig. Vooral voor papa. Pff..

josianne

Leef Zjos,

Vandaag was de dag dat je er echt ècht genoeg van had. Eigenlijk was je er vorig jaar al klaar mee, maar toen wilde het niet lukken. Vandaag nam je genóeg pillen en was 't eindelijk voorbij..

Vind 't zo jammer dat je er niet meer bent! Je bent m'n leukste en grappigste tante; de meest flamboyante van de hele club.. het meest bevlogen, het meest betrokken. Maar je was altijd alleen.. en iemand van hoge pieken-diepe dalen. Er is zoveel gebeurd in je leven.. ik begrijp wel dat je het genoeg vond, zo.

Ik blijf aan je denken. Aan hoe je ons als kind achterin je Citroën hees en met ons naar Aubel reed om broodjes te halen, Nena hard uit de stereo. Aan je geglazuurde gipsen beeldjes van Asterix&Obelix, Suske&Wiske en meer van dat, op grote gevlochten manden, waarmee je met andere 'arme studenten' langs de deuren ging.. (oh, wat waren we blij met die beeldjes). Aan je trip naar Amerika, die minder lang duurde dan gepland.. dat we je met z'n allen naar 't vliegveld in Brussel brachten en weer ophaalden van de trein in Visé.. een koffer vol gekke cadeautjes voor alle neefjes en nichtjes! Aan 't chinese pakje dat je voor me meenam, als ik m'n ogen sluit kan ik 't weer ruiken.. Aan de grote zakken snoep die we kregen voor onze verjaardag, toen we klein waren. Aan de oude cassettebandjes van de Stones die ik van je kreeg, waarna ik helemaal verkocht was! Aan de 'flutromannetjes' die je schreef, waarmee je jarenlang je geld verdiende. Aan de gezelligheid die je wist te brengen, als we bij je waren.. 't schattigste servies en de lekkerste zelfgebakken taarten! Aan je knusse huisje; altijd kaarsjes.. ze brandden zelfs toen ze je vonden. Aan je humor, je aanwezigheid en aan je schaterende lach!! Maar ik denk ook aan 't verdriet dat je had om zoveel teleurstelling, en aan je zoektocht naar geluk. Aan de pijn dat het leven je niet bracht waarop je had gehoopt.. en aan hoe hard je het hebt geprobeerd.

Tis zó verdrietig dat je er niet meer bent, en we zullen je zo missen.. maar iedereen begrijpt 't. En stiekum.. stiekum ben ik blij voor je dat 't dit keer wèl gelukt is. Hoe ongelukkig moet je geweest zijn..? Tis goed zo. Je wou niet meer. Ècht niet meer. Dan is 't goed zo..

Eindelijk rust. Lieve Josianne..