queeste en bunny hat

Krijg de laatste tijd 't gevoel dat ik er m'n Levenswerk van aan 't maken ben: zo onaantrekkelijk mogelijk zijn, op alle vlak. Uiterlijk in de laatste plaats. Kleine identiteitscrisis.

Heb echt zo'n moeite met de mama's op 't schoolplein, dat kun je je niet voorstellen. Ik vind ze verschrikkelijk. Niet dat ík zo flitsend ben, ik ben namelijk de saaiheid zelve, maar ik vind ze allemaal even suf en mutserig voel me zó anders.. Sorry. Wil door niemand leuk gevonden worden en wil er niet bij horen. En daar doe ik álles aan. Dat wíl ik niet, want natuuuuurlijk wil ik natuurlijk wel leuk gevonden worden, maar tegelijkertijd voel ik me zoooooooo'n buitenbeentje.. and that hurts.

't Loopt echt gigantisch uit de hand, dit gaat nergens heen. Ben er zoveel mee bezig, begin me nu echt wat zorgen te maken. Word er zwaar onzeker van, voor zover ik dat nog niet was. Wil er voor geen goud bij horen, ik wil nix met ze te maken hebben want ik kan 't niet hooooren, die stomme praat over verjaardagstaarten, Avi 1, 2 of 3.. over hoe leuk en romantisch brocante toch is en wat hun kind al kan op zwemles, maar ik wil wel heeeeeeeeel graag dat ze me leuk vinden! En waarom?? Zodat ze Básten leuk vinden!! Strax wil niemand meer met m'n kind spelen, omdat ik me zo asociaal opstel ten opzichte van hun mama's! En dat is 't laatste wat ik wil.. wèhh.. en hellep. 'Ik ben niet leuk, wat nu?!!'

Het enige leuke aan mij is Sander. Sander is grappig, onderhoudend, sociaal, praatgraag, luistergraag, geïnteresseerd in alles en iedereen, en kan met ieder willekeurig iemand een hele avond in de kroeg zitten en heeft 't dan nog naar z'n zin ook. Gelukkig voor Basten dat Sander z'n papa is.. die kon tot nu toe mijn sociaal gestoorde gedrag nog redelijk compenseren, op de woensdagen, maar jeezes.. ik ben goed op weg om ons hele gezin te verasocialiseren.. ofzoiets.

Probeer te achterhalen waar die aversie vandaan komt.. Misantropie. Ben al van Hyves gegaan omdat 't me bekroop.. een heel nieuwe groep mensen kreeg me in 't vizier toen Basten naar de basisschool ging: de Mama's. Iew. Was 't nog niet zo gewend; in onze vriendengroep nauwelijks mensen met kinderen! Maar goed.. ineens foto's van blije hippe kindjes, kinderkamertjes en verjaardagstaarten, wie-wat-waartjes over leeggedronken flesjes, succesvolle consultatiebureaubezoekjes, owatzielighelemaalonderdewaterpokken en trots-op-stomme-onnozele-dingen-en-kijk-toch-'s-wat-mijn-kind-al-kan.. krabbels alla wat-vind-ik-je-toch-leuk-en-wat-enig-dat-onze-dochtertjes-beste-vriendjes-zijn-zullen-we-maandag-bakkie-doen.. hullep: WEGWEZEN HIER. Bassie krijgt ook al vriendenboekjes mee naar huis; 't kind is net vijf, maar goed.. mama's die schrijven dat het lievelingseten van haar zoontje 'aardappelen-groenten-vleesje' is, dat de wens van haar zoontje voor z'n vriendje is dat hij later heel gelukkig zal worden (das echt iets wat een kind van vijf een ander kind toewenst, ja)(Basten wenste z'n vriendje een auto met afstandsbediening).. JEUK!!

Ik ben echt niet goed bezig. Ik vertoon zwaar ontwijkgedrag. Ik kijk om iedereen heen als ik 't schoolplein oploop, ben blij dat ik de Ykster bij me heb, en ga nooit bij een groepje staan. De mama's-in-groepjes keken sowieso al niet op of om als ik aan kwam lopen, en ik ben niet iemand die er dan pontificaal tussen gaat staan zoals andere mama's dat doen, ik heb tenslotte nix te melden.. dus me afzijdig houden is 't moeilijkste niet. Ik krijg steeds meer moeite met praatjes.. heb altijd al moeite gehad met praatjes over 't weer (wat moet ik zeggen over 't weer, 't weer is 't weer..); misschien praten ze over andere dingen, geen idee, maar ik weet nooit iets te zeggen.. dus praatjes, hmm.. áls het er al van komt dan voel ik me zo'n ontzettende kluns, er komt geen zinnig woord uit. Dat is ook niet bepaald lekker voor je zelfvertrouwen. Dus. Dan wordt 't natuurlijk van kwaad tot erger, je blijft hangen in een cirkeltje, kip of 't ei, bladiebla. Maar waar was ik.. Oja, ook uiterlijk zet ik m'n beste beentje voor. Of juist níet, misschien. Onbewust. Op 't werk kan ik me nog redelijk vertonen, maar op andere dagen loop ik in 'n tuinbroek, ik draag een sjaal van vier-en-een-halve meter lang waar m'n ogen nog maar net bovenuit piepen zodat ik nergens tegenaan loop, m'n haar standaard in een saai staartje, ik koop een lelijke bril met gewoon glas want ik heb helemaal geen bril nodig en ik draag veel te blije roze all-stars of lelijke laarzen. Ik fluisterschreeuw 't uit: IK BEN STOM. EN EEN NERD. JE WIL ME NIET KENNEN. LOOP OM. Draag nog net geen bord om m'n nek.. Missie lijkt te slagen, maar ik ben niet blij.


Hoe keer ik dit proces om. Vraagteken.


Oja, in 't kader van 'Hoe Zet Ik Mezelf Zo Goed Mogelijk Voor Lul Schut?': ik denk er sterk over deze enige muts hierboven aan te schaffen. Gevonden op Etsy. Leuk, dacht ik, met Pasen in aantocht. Daar maak ik vast vrienden mee.. *zucht*

En dit allemaal, Nienuh, dit wilde ik je allemaal vertellen toen ik je zag, dinsdag.

Wordt vervolgd..

m&m's..

Ik weet heus wel: met je ogen dicht smaken ze allemaal hetzelfde. Maar er blijven hier steeds meer M&M's in het bakje liggen. Bruin, is mijn kleur. En rood gaat er ook wel in, want anders ben ik snel uitgesnoept natuurlijk. Pas daarna kan ik me zetten tot de oranje.

Grote grote moeite heb ik met de gele, en nóg meer met de groene, die eet ik enkel in geval van heeeeeeeeeeeeeel-veel-zin, maar die blauwe M&M's.. nee, die eet ik dus ècht niet, hè..

Heeft u dat nou ook..?

clapton en 'n plastificeermanie

Hoorde deze vandaag op de radio. Wát een nummer.. niet normaal.

Brings back good memories.

Was ergens halverwege m'n tienertijd echt ZWAAR Clapton-fan. Gèk van z'n Crossroads-albums. Zat rond dezelfde periode toevalligerwijs middenin m'n plastificeerfase. Plastificeerde m'n agenda, plastificeerde mooie plaatjes, plastificeerde geinige krantenartikelen, plastificeerde uitgeknipte stripjes.. plastificeerde álles. Plastificeermachines bestonden nog niet in 1989, althans niet in míjn omgeving, dus ik was fanatiek grootverbruiker van transparant plakfolie. Met veel zorg aan twee kanten te plakken, luchtbelletjes eruit wrijven.. strak als wat!!

Knipte een kop uit één of ander muziekblad die ik eigenhandig plastificeerde tot boekenlegger: CLAPTON IS GOD. En ik was ervan overtuigd. Nog steeds, trouwens..






[ Eric Clapton - Forever Man / Layla ]

rust

Treinde zondag met twee kindjes van twee en vier, en een tas van 83 kilo van Enschede naar Mestreech, voor een weekje bij mama&papa. We maakten een wandeling door 't bos, we draaiden schuimsuikerspinnen in de afwasteil, we aten pannenkoeken bij Luc en knuffelden met Daantje, we keken Kaatje en K3, we raapten tamme kastanjes, we deden middagdutjes, we aten bami van oma Wiesje, we aten elke dag minstens twee mejnums ijsjes.. Gisteravond kwam Sander na 't werk deze kant op, ozofijn om weer samen te zijn. Vanavond gezellig eten met Rachel&Ivo, en dan zit de vakantie zit er bijna op. De batterij is weer opgeladen! Shotje Limburg weer gehad! Heerlijk, weer thuis hier te zijn.. even rust in 't hoofd!!

Weet niet in hoeverre ik erin mee kan, maar hoorde laatst.. voordat je geboren wordt zoek je naar een plek om geboren te worden. Die plek is jouw plek, daar koos je voor omdat je daar het meest op je plek bent. Je hebt een band met die plek.. de een heeft een sterke band, de ander minder of geen. Tis niet gek dat je je minder jezelf voelt op een andere plek; dan heb je gewoon een heel sterke band, met de plek die je koos. De plek waar je geboren bent is er niet zomaar een, tis een plek met een reden..

zoethoutthee ofzo

Kom wel 's in de stad. En bedenk dan ineens dat ze alleen in de stad zoethoutthee hebben. Lèkkere zoethoutthee dan, hè.. die van Jacob Hooy. Vraag me dan af, hád ik nou nog pakjes thuis.. of niet..? Geloof van niet, nee, dus zal er maar weer drie meenemen.. Hoe kom ik anders de week door, zo zonder zoethoutthee?!!

Soms kom ik thuis van de stad. En bedenk dan ineens dat we een trapkast hebben. Een overvolle trapkast, hè.. die van ons. Vraag me dan af, hóe kon ik nou denken dat ik geen pakjes zoethoutthee meer had, thuis..? Geloof dat we er nog een stuk of tien hebben, dus beter de volgende keer dat ik in de stad ben maar geen pakjes meer meenemen..

Dussssss..

kabouter sufkut haakt af

Ben best open-minded. Vind ik zelf. Sta open voor alles veel, toch Sander? Okee, vind heel veel dingen echt ronduit BELÁCHELIJK, echt heel veel, en nee.. raak daar meestal niet over uitgepraat, je hebt gelijk, maar ehm.. vind niet snel iets 'gek'. Heb 'n moeder met aparte hobby's, een vader met een aparte visie en een broer en zussen die.. nou ja, je moet het er niet om doen, want dat is nep en dan ben je natuurlijk af, maar anders = leuker, als je 't mij vraagt! Anders moet kunnen, want anders is veel leuker!!

En ik mag graag een stukje natuurlijke weg bewandelen. Niet tot in 't extreme, wees niet bang, maar ik probeer bij darmkrampjes eerst venkelthee voor ik uiteindelijk toch naar Duitsland rij voor SabSimplex. Probeer bij verstoppinkjes eerst pruimensap, voor ik alsnog naar de Movicolon of lactulose grijp. Gooi mezelf vol met gedroogde abrikozen om m'n steevast-wat-lage-Hb op te krikken, voor ik naar de bloedbank ga om een bloedarme te redden (en daar vervolgens een onwieze darmkramp te gaan zitten verbijten, met een naald in m'n arm en bloed dat altijd te langzaam stroomt..)(maar goed, voor die darmkramp dan weer venkelthee.. tghe). En ik eet liever biologische eieren dan die uit een batterij, en sinds kort liever Tony's dan Côte d'Or. Of telt dat niet, van die eieren en die chocola..? Maar goed. Dát soort..

Ingrid drinkt sinds een tijdje komboecha-thee, thee van een zwam die ze thuis in een pot heeft staan. Hártstikke gezond, vertelde ze. Puur natuur. Verhalen van wonderbaarlijke genezingen, en tjek Google maar 's! Goed voor je lijf, zuiverend.. natuurlijk antibioticum enzo. Niet dat ze er wat van merkte, maar joh, ze dronk 't ook pas twee weken, en 't duurt vier weken voordat je.. Hmm. En hee: ze kon voor mij ook wel een zwammetje kweken?!! 'Dan heb je 'm volgende week!' Oh. Ehm.. Zie mezelf dan gelijk onder een puntmuts, hè.. tuinbroek, grote schoenen aan m'n voeten. Baard. Hey-hó. En van Google werd ik ook al niet veel vrolijker. Maar nee, ik zei niet van 'Laat maar hangen, Ingrid' of 'Denk niet dat 't iets voor mij is, Ingrid'.. zo suf.. 

Kreeg 'm afgelopen woensdag, de zwam. Op 't werk. Geheime overdracht. Plat bakje met een discreet zakje erom. Kon 'm wel een paar dagen in de koelkast bewaren, zei ze, maar dan moest-ie wel echt 't water in. Grote pot met twee liter gekookt water, thee en suiker erbij, als 't water afgekoeld is zwam erin, doek erover en op een niet te koude plek. Ofzoiets. Eens per dag een kopje op de nuchtere maag, wel vantevoren even door de filter. Hmm.. 

't Bakje.. ik weet niet, 't voelde al heel ranzig.. zwaar en blubberig, alsof ik een slapende kikker in een laagje water in de koelkast zette. Maar goed, gisteravond bakje opengetrokken, toch even kijken.. en jeeeeeezes.. kreeg al kokneigingen bij de aanblik van dat ding!! Moest ik 't water opdrinken waar die zwam in gezwammen gezwommen had?!! Ehmm..

Heb Ingrid gisteravond gelijk gemeeld, dat 't nix voor mij is. Sorry. Al die moeite, speciaal gekweekt en helemaal mee naar 't werk. Maar echt joh.. kokneigingen enzo. 

Meteen even geïnformeerd of de zwam ook werkt als ik 'm laat drogen en oprook. Dat wil ik dan nog wel proberen. Werkzame stof ofzo? Je wéét 't niet! Maar nog nix gehoord..

Moraal van 't verhaal: ik kan tóch niet meedoen aan Expeditie Robinson of iets wat erop lijkt, en ik ben toch mínder kabouter dan ik dacht.. hmm.

run forrest, run

Vraag me niet hoeveel kilocalorieën in een boterham of ijsje, weet alleen dat je er als normaal mens dagelijks gemiddeld zo'n 2000-2500 verbruikt en dus nodig hebt aan brandstof. En weet van evenveel in een Magnum als in een pakje boter ofzo, dus beter van niet. Enzo.

Maar dit gaat dus niet goed zo, hè.. hier. Gooi haast elke avond een zak ambachtelijke chips van de Appie ondersteboven. Maar liefst 505 kcal in een met voornamelijk lúcht gevulde zak, met als je goed zoekt op de bodem een handjevol goddelijke chips bestrooid met zeezout. In m'n uppie soldaat te maken, ja. Ingeslagen tijdens de Albert Heijn Hamsterweken; twee halen - één betalen. Das 1010 kcal voor de prijs van 505: hee!! Maar goed.. bovenop m'n normale inname, waarin ik ook niet al te oplettend ben, dus ehm.. dat gaat dus niet goed zo, hè..

Wilde eigenlijk richting de 55 kilo, maar op deze manier is de 60 eerder in zicht. Kan niet zeggen dat die Magnum-verslaving die ik in de vakantie heb opgelopen erg meewerkt. En die Start-to-Run podcasts van Evy de Stroopere-of-hoe-heet-ze staan ook nog steeds braaf op m'n iPod. Nog geen meter van gelopen. Wilde voor m'n 40ste toch nog een keertje de 10 kilometer kunnen lopen. Rennen dan, hè.. niet lopen. Rennen zonder te stoppen. 't Kan toch niet zo zijn dat dít 't is.. 36 lentes, en nu al aan 't zuurstof moeten als ik op 't werk een keer met de trap naar de vijfde sprint omdat de lift weer 's vol zit..? Had afgesproken met m'n doorzettings-vermogen, heeft zich al in geen jaren laten zien.. dus ik dacht.. maar ook nu weer in geen velden of wegen te bekennen. Flauw hoor. 't Gaat lekker, hier!! Pff.. 

Naschrift dd 03.10.2010: moet om nog enigszins betrouwbaar te blijven toevoegen dat ik van de week nog even de zak tjekte en zag dat deze overheerlijke sjipjes 505 kilocalorieën per 100 gram bevatten, wat zoveel betekent als 757-en-een-half in een zak. Ai. Ik zeg: drie twee zakken, en de rest van de dag aan 't water.. :S

wist je dat..

Wist je dat je echt HART-stikke misselijk wordt, van teveel dropmannetjes..?

Mag me trouwens ook graag groen en geel eten aan deze muizen.. hmm.. *bareuhh*

big kahuna burger

Zooo. M'n ogen vallen dicht. Vannacht om twee uur ook al, maar toen had ik 't te druk met nagesynchroniseerde filmpjes kijken, op youtube..














[ Pulp Fiction's Big Kahuna Burger szene auf Kölsch / Steven Seagal's jonge joare ]

neon

Denk niet dat de liefde tussen John en mij over is, nu 't wat stilletjes is, John-technisch!! Zeeeeeeeeker niet! Ik draai z'n muziek nog steeds elke dag! In de auto. Thuis. In m'n hoofd..

Wou nog steeds een keertje vertellen dat.. John heeft ooit een nummer over mij geschreven, wist je dat wel..? Echt, hoor!! Echt waar!

Je moet niet te dicht bij de speakers gaan staan, en niet té goed luisteren.. 't liefst een beetje rommelen in de keuken, terwijl cd opstaat, maar.. hij heeft 'n nummer met m'n naam! Ja echt!! M'n naam, ja! Neeeee, niet Bien, natuurlijk; Dionne! En hij spreekt 'm nog goed uit ook?!! Zónder -ne, that izzzz. Oh John..

Dus.

Maar goed, dit nummer.. over mij dus. Neon. Dion. Echt even luisteren..

Wat zeg je? Geen geduld? Duurt te lang..? Vink zonde, doodzonde echt.. want John is bijzonder leuk om naar te kijken ook, vinnik, echt heeeeeel erg leuk, niet gewoon een beetje.. en hij speelt zoooooo goed gitaar, dat vink echt woest aantrekkelijk.. en hij heeft zulke mooie armen, en mooie handen ook.. en z'n haar zit altijd leuk en ik vind z'n kleren echt helemaal goed.. en ik moet altijd zoooooo om 'm lachen, hij heeft al een grappig hoofd, vind je niet.. denk dat-ie 't ook allemaal behoorlijk op een rijtje heeft in z'n bovenkamer.. (ach joh, vergeef 'm z'n impulsiviteit, z'n aan-arrogantie-grenzende-nonchalance en z'n op-lust-gebaseerde-relatie-met-beroepsdombo-Jessica-Simpson, maar geef 'm eens ongelijk).. en hee, wist je dat hij iets heeft met horloges, ik ook, als ik een jongen was, hoestmogelijk.. en hij rijdt een Landrover, net als ik, als ik rijk was, das geen toeval meer dat kon natuurlijk niet missen! Maar ehm.. oja, geen geduld zei je.. ja, dán even doorspoelen naar 2:25min, heel snel weglopen naar de andere kant van de kamer en daar een beetje gaan rommelen met potten, pannen of duplo.. Nou? Hoor je 't? ;P

alles wat we wilden

Zag gisteravond deze docu, van Sarah Domogala: 'Alles wat we wilden'. Was zwaar gepakt. Kan me in de verste verte niet meten met de talenten en successen van de geïnterviewden, maar kan veel van wat ik zag op m'n eigen leven leggen. Herkenbaar, zit er zo vaak zo dicht tegenaan.. en verzet me uit alle macht. Nog steeds. Elke dag weer, en ik word er zó moe van.. 'Hoe maak ik m'n leven zo onleefbaar mogelijk.'

'36 en nog nix bereikt.. en 't ziet er ook bepaald niet naar uit dat dat binnen afzienbare tijd wèl gaat gebeuren. En móet ik dan wat bereiken? En waarom dan.. en wát had ik dan willen bereiken..? Geen idee.. voel me een ongeleid projectiel: ik leef me een slag in de rondte, en aan 't eind van de rit sta ik met lege handen. Wat wil ik dan, wat kan ik nou eigenlijk..? Ik kan nix, in elk geval nix goed genoeg, en ik wil álles maar ook weer helemaal nix!! Waar ben ik eigenlijk mee bezig? En wat nou als ik er morgen ineens niet meer ben, wat heb ik nou helemaal gedaan..? Ik word ondersteboven gelopen door 't leven van alledag, maar heb geen tijd om stil te staan bij 'mij'. Wat doe ik nou eigenlijk voor MIJ..? Wanneer is 't goed?'

Sarah Domogala is erin gedoken en kwam boven met wat mooie inzichten..

Mensen van mijn generatie willen heel erg graag iets zijn, zich ontwikkelen en boven zichzelf uitstijgen. Mensen willen ergens om herinnerd worden. Ze fotograferen hun leven en etaleren dat op websites zoals Facebook. Zo’n website triggert mensen om een gekozen en gemanipuleerde kant van zichzelf te laten zien. Je bent toonbaar bezig met de vragen: wie ben ik eigenlijk, wie wil ik zijn, wie wil ik etaleren?

De 'perfecte' beelden van anderen maken je ontevreden over jezelf, waardoor je naar iets gaat streven wat je helemaal niet bent of naar iets wat je helemaal niet gelukkig maakt.

Ik denk dat de vraag 'wie ben ik', verschoven is naar 'wie wil ik zijn'. Voor veel mensen. We zijn bezig met het inrichten van een etalage. Je echte volledige zijn, met je tekortkomingen en negatieve of minder aimabele kanten, verdwijnt steeds meer naar de achtergrond. De fouten die je maakt en de 'mindere' kanten van jezelf ga je verstoppen. Daar komt zo’n druk op te staan, dat gaat vroeg of laat mis.

Het verstoppen van dit soort gevoelens leidt tot de groei van boze kabouters die vroeg of laat om aandacht gaan vragen. Ik denk dat dat de reden is dat zoveel jonge mensen tegenwoordig angstig of overspannen zijn.

Er is in deze samenleving weinig aandacht en ruimte voor fouten, twijfels en 'slechte' eigenschappen. Dit terwijl ieder mens ze heeft, zo ben je als mens in balans.


Ik wil er zó niet in mee, maar merk.. hoe kun je 't omkeren?!! Waar begin je..? Kappen met alle facade? Wat is echt en wat is schijn..?

Geloof dat ik Zevenmijlslaarzen begon in een poging in elk geval te ZIJN, in alle haast. Momenten vastleggen voordat ze vergaan. Voor mezelf, en niet meer dan dat. Inmiddels.. weet 't niet. De oppervlakkigheid van ´t leven zoals ik dat nu leid bevalt me nix, maar tijd of rust voor dieper is er niet kan ik niet vinden. Er moet brood op de plank, de kindjes moeten eten en schoon en bovenal aandacht en heppie.. het huis moet aan de kant en de was en 't papierwerk moet gedaan; we moeten nog dit, we moeten nog dat.. Sander probeert hier en daar nog een studie af te ronden en wat zaken van de grond te krijgen, en onze spaarzame vrije tijd zijn we óf met 'geliefden' óf gewoon heel even nix! Stilstaan bij momenten lukt me nog nèt; stilstaan bij mezelf, dieper, verder of later is teveel gevraagd. Als ik blogs van anderen soms bekijk.. ligt dat nou aan mij.. huis en hoofd helemaal feng shui en zen en ying en ook nog yang, de kindjes blij en al; huis en hoofd opgeruimd en alle tijd en rust (en geld) voor bezinning en creativiteit.. ik kijk ernaar, maar ik geloof 't niet. Zo. Dat is gezegd. En dat zegt meer over mij dan over hen. Dan is ook dát gezegd.. ;P

Hunker naar ANDERS, dit leven is zó niet 't mijne. Alle verplichtingen, het bij elkaar op schoot wonen, de opgedrongen contacten, het dure jachtige leven, 't ongegeneerd bij elkaar binnen kunnen cq laten kijken, de lage drempels, het teveel aan info, het teveel aan álles, de kindjes die nu al vanalles moeten.. 't belemmert me in 't genieten van wat ís. Ben zó vaak boos! Kan gewoon niet overweg met de druk, word GEK van alles wat móet! Wil basis, niet meer en niet minder, maar dat lijkt echt ècht onmogelijk..

En kan blijven lezen over dit gegeven. 'Ik etaleer mezelf, dus ik ben'..

Wat 'doe ik mezelf aan' met dit blog, nadat ik walgend van alle vuile was en ozoleuke schijnlevens van schijnvrienden van Haaivz ben gegaan, daarom niet peins over Facebook en stiekum ook al begin te twijfelen aan m'n eigen intentie wat betreft Zevenmijlslaarzen, en dan de ogenschijnlijk perfect mooie levens van een paar mensen die ik volg via Blogger die me steeds meer beginnen te irriteren .. tuurlijk, bagger gooi je 't net niet op, maar een reëel beeld.. pff.. en dat hóeft natuurlijk ook niet, je laat zien wat je zelf wil laten zien, maar toch.. tis ook mijn eigen interpretatie, mijn onzekerheid, mijn onvermogen erdoorheen te prikken.. maar kan zo slecht tegen pretentie, en schone schijn.. Sander heeft zich laatst aangemeld op LinkedIn.. lachwekkend gewoon: tis Haaivz in een pak.. Haaivz, Facebook, Blogger, LinkedIn, tis allemaal gebakken lucht.. en tuurlijk heet ik geen Bien, ik heet gewoon Dionne, maar dan graag uit te spreken zónder èn éé.. heb Bien genomen omdat ik er zo van baal dat mensen me steeds DionNUH noemen, als ze m'n naam zien staan.. en jeezes, waar ik ook niet goed van word.. bladiebla, ik begin te raaskallen, m'n hoofd slaat op hol, sorry.. een beetje blogbedenkingen heb. Een beetje boel. Wat tik ik, en voor wie eigenlijk? Zou 't wat uitmaken als ik dit blog zou afschermen, voor m'n gevoel.. 't gewoon voor mezelf zou houden, zoals oorspronkelijk m'n bedoeling was? Of 't enkel gebruiken voor mooie muziekjes? Daar vindt niemand wat van, of nee, tuurlijk wel, vind er maar wat van; you like or you don't like! ;P Wil niets liever dan dicht bij mezelf blijven, en in m'n hoofd lukt me dat meestal hartstikke goed, maar in de praktijk.. meestal voelt 't alsof ik in dezelfde schijnwereld leef als de mensen om me heen, kan gewoon niet anders, ik móet wel.. en daar word ik hartstikke gek van!! Wie ben ik nou eigenlijk?!! Pff, warrig allemaal.. volg 't zelf ook niet helemaal meer. 't Enige dat ik zeggen wilde.. schrijf ik ánders op 't ontoegankelijk blog dat ik inmiddels elders bijhoud? JA.

Dus..
 
De docu van Sarah Domogala is vooralsnog hier te bekijken, maar vast in de toekomst ergens in 't gigántisch mooie archief van HollandDoc!! GO TJEK!!!






Foto: Mireille de Koning

ooh, that smell

Naaide gisteravond een tafeltent voor de konijnen. Omdat ik 't hen beloofd had, niet omdat ik 't zo leuk vind om te doen, hoor, worstelen met lappen stof van 2m lang. Wist me aanvankelijk geen raad met al die lappen in verschillende afmetingen en kleuren met stippen of strepen, maar uiteindelijk kwam 't allemaal goed. Hij is aardig gelukt, viel me nix tegen! Ghe. Maar: dánkzij de gunstige omstandigheden. Jep. Kaas-uienstokbrood, ijskoude cola-light, Sander als gezelschap èn Arrow Classic Rock!!

Mijn zender, Arrow Classic Rock. En 't was een superavond, gisteren! Kijk maar, hier. Vanaf een uurtje of negen, denk ik. Tegen half twee zijn we naar boven vertrokken, kapot van 't genieten van onze vakantie.. ;P

Maar ehm.. hoorde 't nummer hierboven dus.. Lynyrd Skynyrd veel gedraaid rond m'n 16e, dus gewoon een deel van mij, tjek hier; maar wat een súpernummer!!

Moest gelijk denken aan.. ooit gehoord van een deodorant die naar zweet ruikt? Zweet ja? Nou..? Ikke wel! En ieh!! Ben normaliter van de parfumloze deo, ruik liever m'n eigen geurtje, maar heb me laatst met de zomer in 't hoofd laten verleiden tot een deo mèt geur. Dove Go Fresh. Waterlelie en munt. Had 't kunnen weten, dus. Heb 'm gelijk weer weggemikt. Wranzigggg..

Ooooooooh, that smell!!!!

Deze MOET erbij.. zo mooi..





[ Lynyrd Skynyrd - That smell ]

welcome to mianus

Oh man, ik ben zo'n leeghoofd.. zooooo'n goedkope humor!! Echt heel goedkoop. En zo plat. Echt zooooo dom?!!

Dit vind ik nou leuk zoooo grappig?!! Twee atheneum als een-van-de-jongens achter in de klas (en dat jaartje doen we dus nog even over)-humor. Stom hè? *veegt tranen van de wangen en kruimels van het lijf na 't over de grond rollen van de lach*

jaszakschatten pt II

Tjee.. voor ik vergeet: heb de mijne ook opgestuurd naar Mus..

Tjek hier!

huwelijksaanzoek

Sander zit op Terschelling. Toch? Nu? Dat zeg ik. Ben een paar dagen alleen en bekijk al m'n dvd's van voor tot achter en weer terug. En ja.. dan gaan m'n gedachten met me op de loop. Een beetje.

Wacht de hele tijd op de deurbel die gaat. Wacht op John. Denk dat-ie me ten huwelijk komt vragen. Dit weekend nog, ja.

;P





[ John Mayer - Your body is a wonderland (!) / Half of my heart ]

caspar en jackson

Had een blauwe maandag wat iets met Caspar. Was 16-17, denk ik? Was tweede viool. Hoe fout. Maar 't zat diep, bij beiden.. dat dan weer wel! ;P

Caspar zit al sinds we begin twintig waren aan de andere kant van de oceaan, waar hij precíes doet wat hij voor ogen had toen hij destijds vertrok. Hij speelt af en toe 's in 'een filmpje', runt er een yogacentrum en heeft nu een eigen kookprogramma-achtig iets op tv, hoorde ik van m'n schwester. Heel soms is hij even terug, en speelt dan met z'n maatjes in onze oude kroeg.. zie hier, en hier. Maar de liefde is over.. toch allemaal gebaseerd op nix, denk ik achteraf want hij koos voor háár.. dus nee, ik ga niet kijken..

Gingen een klein jaar belachelijk veel met elkaar om; ik klom midden in de nacht uit m'n slaapkamerraam om samen zonder rijbewijs naar Antwerpen te rijden (één keertje gepakt, door paps&mams, waarna zes weken huisarrest.. ghe), of we gingen skinny dippen in het lokale buitenzwembad. Pff. En overdag.. overdag, na school, zaten we urenlang op zijn kamer; hij speelde gitaar en leerde mij bassen, we sexten de sterren van de hemel, we lagen dubbel van de lach of luisterden muziek. We luisteren heel HEEL veel muziek. Jimi Hendrix, Van Halen, Whitesnake, Lynyrd Skynyrd, Tesla, Guns 'n Roses, Metallica.. Je state of mind kleurt natuurlijk je hele beleving; alles was intens, zintuigen op scherp, dus alles klonk zoveel zuiverder!!

Dankzij Caspar ken ik Jackson Browne. We droomden z'n muziek.. en plozen z'n leven uit. Sindsdien verkocht. Zou deze hele post wel kunnen volgooien met nummers die ik WAANZINNIG vind, van 'm.. En weet je wat, I might just do that!! ;P















You love the thunder kon ik niet vinden, op youtube, tot m'n grote verbazing en nóg grotere spijt. Een klein stukje van 't nummer vond ik hier.. maar snap 'r nix van, dat er op drie slechte covers ná nix van te vinden is, op 't net!

Hmm.. bij nader inzien minder van m'n favoriete nummers te vinden dan ik gehoopt had. Natuurlijk wel dít nummer, dat hij schreef voor de Eagles..







Zet z'n dvd soms op, enkel en alleen voor het stukje als intro op dit geweldig mooie nummer! Zoals al een halve eeuw met David Lindley aan z'n zij, hier samen met Graham Nash en David Crosby .. moet er zó om lachen!!






[ Jackson Browne, live at the BBC 1978: Running on Empty / Doctor my Eyes / These Days / Load Out|Stay / Lives in the Balance ][ The Eagles - Take it Easy ]

gilles de la tourette

Martijn was van de week bij ons. Martijn is denk ik gemiddeld eens per week bij ons. Martijn en Sander kennen elkaar van kleins af aan. Ben blij dat ze nog steeds vriendjes zijn, zo kreeg ik er ook eentje bij!

Martijn is nogal uitgesproken. In alles. Martijn draagt grote ringen met stenen, en loopt sinds kort ineens op Zweedse klompen, heeft schijt aan wat anderen daarvan vinden. Martijn rijdt in een oude Volvo en woont in een caravan. Hij houdt van The Office, rare electronische muziek die ik niet kan volgen, van een borrel en een blowtje(s). Hij eet het liefst vlees, vlees-met-nog-iets; dingen met maïs eet hij niet, want maïs is voor de vissen. Hij is stronteigenwijs en ongelooflijk creatief, wat hij ook nog 's kan 'omzetten in productie'.. en hij is retegoed, dus verzekerd van een brandende kachel. Hij is net terug van een rondreis door Marokko, met z'n meisje; hij maakte er 3000 foto's, waarvan heeeeeeeel veel bloemenmacro's en foto's van kamelen, en kwam terug met een superervaring rijker, een lange witte Marokkaanse jurk, rode leren sloffen en een blauwe tulband.

Martijn is nogal zwart-wit. Net als ik. Martijn en ik kennen geen grijs, ook geen licht- of donkergrijs, al zou 't allemaal een stuk makkelijker voor ons èn onze omgeving zijn als we wat meer nuance konden zien en voelen. Sander zei gisteren dat hij zich steeds verbaast over hoe ik me keer op keer kan verbazen en opwinden over iets, soms over iets waar ik me al eens eerder ontzettend over verbaasd en opgewonden heb. Maar voor mij is dat helemaal niet raar, tis 'gewoon normaal'! Ken niemand anders die dat net zo heeft, alleen Martijn. Martijn heeft dezelfde beleving als ik. Met Martijn kan ik ontzettend hard lachen, kwaad worden en gallen, en als we uitgegald zijn en we hebben onze verbazing even kunnen delen.. dan is 't goed.

Maar waar was ik.. oja, dat Martijn zo uitgesproken is. In z'n persoonlijkheid, maar ook 'van de buitenkant'. Geen groen haar of enge gothic outfit, maar gewoon.. net even anders.. iets meer 'schijt', zeg maar.

Ooit kwam-ie bij ons met een shirt zoals dit, en donderdag droeg hij deze. Annual fucking Gilles de la goddamn Tourette tit shit Convention..

Moet zo lachen om Martijn.. :D

milow en w

Sander en ik zijn nu langer bij elkaar dan W en ik destijds..

D'n Ex, hierna te noemen W (want wát een rotwoord.. ex), is al een tijdje uit m'n leven, praktisch gezien. Maar acht jaar samen laten z'n sporen na, in de goede zin van 't woord! Uit 't oog, maar nee.. verder niet.

Van '92 tot 2000 was W m'n beste vriend en liefste lief. Maar langzaam raakte 't op. Aan de liefde voor elkaar lag 't niet, niet ècht.. maar 't kon gewoon niet meer, wisten niet meer hóe. Toen was 't over en sluiten. Dat 'over' was 't moeilijkste niet; 'sluiten' is was een heel ander verhaal. Iemand met wie je jarenlang je leven hebt gedeeld kan niet van de ene op de andere dag uit je systeem.. niet uit 't míjne. Tien jaar na onze laatste zoen en na acht jaar met Sander is hij nog steeds een deel van m'n leven mij, en duikt hij op de raarste momenten nog even op..

Heb 't met Milow. Als ik Milow hoor denk ik aan W..

iggy & ziggy

Het beeld is nix, dus ogen dicht. Of beter: gewoon niet op 't scherm kijken, neem een grote slok, ga staan, geluid op max, en GOOOOOOOOOOOO!!!

Dit IS 'm, hè..?!! NOU?!! :D

Hoeveel betere nummers zijn er nou dan déze..? Geeneen toch?!!! Whooooooooooooooow!!!!!!


En als we tóch bezig zijn, tjek deze ook nog even..




[ Iggy Pop & David Bowie - The Passenger ]
[ David Bowie - Bang Bang]

happy 101

Ben getagged; wat leuk, Nienuh, dankjewel! Goh. Jeej!! ;P

Happy 101: noem tien dingen waar je blij van wordt, en tag tien anderen met aan hen de vraag hetzelfde te doen!

Was altijd goed in estafettelopen, op school; mocht altijd als laatste, de eindsprint was voor mij! Stokje aannemen was nog te doen, aangeven hoefde dan gelukkig niet meer.. ik hoefde alleen maar te doen waar ik goed in was: rennen voor m'n leven!! Moet nog even nadenken over dat doorgeven, hoor Nienuh, want er zijn ik ken geen tien mensen die 'me lezen', maar ik neem 'm graag van je over; leuk!!

's Denken.. Tien dingen waar ik blij van word?

Ehm.. ik word blij vaaaaaan..

.. de konijnen die de dag zingend beginnen ('Aa-bee-cee-dee-ee-èf-gee, haaiejeekaaèlènèmoopee, quu-er-ès-tee-uu-vee-wee, ix-ij-zet doen ook nog meeeeeeee, aa-bee-cee tot ix-ij-zet, dát zijn de letters van 't alfábet!' of 'Neeeeeeeeeeederland, oh Neeeeeederland, jij bent de kampioeoeoeooeeoen!!! Wij houououououden van Oraaahanje, om zijn daaaaaaaaden en zijn doeoeoeooeoeoen..').. de armpjes van Yke om m'n nek, 'nognkus-nógnkus'.. de tekeningen die Basten voor me maakt, speciaal voor míj.. ;D

.. van brainwaves met Sander.. en samenzijn, als in 'echt SAMEN-zijn'..!!

.. van Van Morrison hard uit de speakers.. No guru..

... de geur van de vroege zomerochtend.. en 't ochtendlicht..

.. de eerste kersen van de boom kunnen plukken

.. beschuit met aardbeien en suiker

.. van de postbode aan de deur, met een pakje

... de geur van in de buitenlucht gedroogde was

.. van roeren in een grote pan met geschilde goudreinetten in stukken; niets lekkerder dan zelfgemaakte appelmoes!!

.. van dom kunnen lachen om dit en dit..of om dit.. of deze.. oh wacht, en deze vinnik ook zoooo grappig.. :D

.. èn van een fikse belastingteruggaaf!!


Oh. Wat zeg je? Waren 't er elf..? ;P


Wacht.. ik neem je mee. Hard, hoor! En ogen dicht..

Weet niet aan wie of ik 't stokje door zal geven, Nienuh.. vond kettingbrieven als kind stom en het dreigement dat er 'iets ergs' zou gebeuren als je 'm niet doorstuurde, dat vond ik helemaaaaal stom.. dus dood spoor, bij mij. Nú vind ik 't heel leuk om er een te ontvangen (zeker als 't 'Award' heet.. ghe) en ook zo'n leuk lijstje te maken, maar doorsturen 'durf' ik niet; strax zit diegene er helemaaaaaaal niet op te wachten, vindt ze het stom.. denkt ze 'wie-de-hel is Bien..?' en wat nou, tien blije dingen..

Zal tien mensen taggen tippen wiens blog ik trouw bezoek, maar waarvan ik met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan stellen dat de meesten van hen mij helemaal niet kennen, mijn blog nooit bezoeken, deze post dus ook nooooooit zullen lezen en 't stokje dus van-z'n-lang-zal-ze-leven niet zullen (kunnen) overnemen! Een comment met de tag achterlaten op hun blog gaat me wat ver, maar mócht -MÓCHT- één van hen dit lezen:
YOU'RE TAGGED!!!! ;P


Tjek snel:

Mirre

Elke

Hiskia

Mimi

Ysabje

Elianne

Yvon

Soraya

Inge

Roos


Tikkieiieieieiieieie Mirre, Elke, Hiskia, Mimi, Ysabje, Elianne, Yvon, Soraya, Inge en Roos.. jullie zijn 'm!!!!!!!! :P