huisdier

Sinds gisterochtend hebben wij een huisdier. Twee om precies te zijn. Een walrus en een zeehond. Anderhalve centimeter groot. Volgens de verpakking zouden ze zich in lauwwarm water binnen 72 uur moeten verzesdubbelen..

De konijnen hebben er het eerste half uur boven gehangen: 'Hij wordt groter, papa, kom 's kijken!! Zie je 't?!!' 'Ik zie 't, mama, kijk.. já, hij is al groter!!!!! Ik zíe 't!!!!!' Er gebeurde NIETS, om precies te zijn. Ze keken er niet meer naar om.

Sander en ik des te meer. De bakken water staan midden op tafel; we kunnen er niets aan doen, maar we kijken elk half uur stiekum even. 'Zijn ze al gegroeid?' 'Even kijken of ze al gegroeid zijn..' 'Jeezes, ze zijn nog steeds niet gegroeid.' 'Hee, 't lijkt wel of ze iets gegroeid zijn!' 'Is-ie nou gegroeid, of lijkt dat maar zo.. kom jij 's kijken?' 'Wat een rotbeesten, ze groeien helemaal niet. Of wel..? 't Lijkt wel.. íetsjes misschien?' 'Hmm.. strax is 't gewoon een lulverhaal.. groeien ze helemaal niet..' 'Zouden ze groeien als we er wat warm water bij doen?'

Hoe een mens zich kan vermaken..

Ze zitten nu al meer dan 36 uur in het water, en er is nog helemaal NIETS gebeurd.

Ik hou u op de hoogte.. :S

tis toch niet te geleuve

Das toch nie normaal? Tis toch niet te geleuve?!!

Dít is hoe wij tegenwoordig de muizen in onze berging te lijf gaan!!

Onze kleine grijze huisvrienden zijn inmiddels resistent voor het muizengif dat we op strategische plekken neerzetten waaraan ze een vreselijk gruwelijke en ontzettend pijnlijke echt horrorfilmachtige dood sterven maar in elk geval niet gaan liggen rotten omdat hun lijkje opdroogt. En volgens mij vinden ze 't stiekum ook gewoon lèkker, die rode korrels! Tss, gif..

Daarom gebruiken we nu, milieuvriendelijk èn verzekerd-van-een-snelle-en-pijnloze-dood, ouderwetse muizenvallen.. Klapvallen. Strak gespannen, of kurs.. minutieus werkje! Slaan dicht bij 't geringste zuchtje wind. Eerst op verschillende plekken in de berging, maar bij uitblijven van grote successen (want maar één keer beet) nu gewoon drie op een rij. Gelijk achter de deur. Niet te missen bij binnenkomst!

Weinig effectief, vooralsnog.. Want.

DIE GODVERGETEN ROTMUIZEN ETEN GEWOON HET KUBIEKE MILLIMETERTJE KAAS UIT DE VALLEN ZÓNDER DAT ZE DICHTSLAAN!!

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarghh!!!! Hoe kán dat nou..?!!

Sander en ik hadden al bedacht dat ze waarschijnlijk samenspannen, die muizen van ons. Complottheorie, ja. Kijken veel Crime Scene-achtige shizzle, op Discovery, Sander en ik. Van de hoed en de rand, als 't gaat om de Green River Killer of de Boston Strangler! Weten precíes hoe 't zit met die JFK-assassin, en ook een forensic detective of patholoog-anatoom heeft voor ons geen geheimen meer, dus óns maak je nix meer wijs!! Die hele Joran van der Sloot hadden we al lang en breed ingepakt, voordat Peter R. de Vries met z'n undercover-operatie op de proppen kwam. Dus.

Maar wat die muizen betreft.. zijn er zowat van overtuígd dat ze met meer zijn. Meerdere daders. Dat de één op de beugel leunt (misschien doen ze dat wel met z'n tweetjes, ze zijn tenslotte niet zo heel zwaar en ik denk ook niet zo heel sterk), en dat de ander dan de kaas uit 't gaatje peutert. Jep. Tis een kwestie van bewijsmateriaal verzamelen, nu. Installeren daarom een camera, in de berging. Verdekt opgesteld, natuurlijk. Night-vision. Natuurlijk. En 24/7, ja. Op heterdaad, moeten we ze hebben.. HA! Gotcha!!

Tjongejonge, man. Wat een crapuul, die muizen..


;P