Hyperdepiep, de afgelopen weken weer. Overlopende emmer, want 'den boghe en magh niet altijdt ghespannen staen'.. moe van 't doen-alsof en vergeet weer adem te halen.. same old song. Huilen om appelbollen die al drie kwartier in de oven staan en nog steeds niet bol en/of bruin zijn, you catch my drift. Twee gecrashte laptops, maar totaaaaaal onvindbare herstelschijven.. WAAROM MOET IK HIER ALTIJD ALLES REGELEN?!!
Mindfulness, ja. De media staan er bol van. Dus. Dacht, voordat ik me -in 't kader van 'doe eens wat aan jezelf'- opgeef voor een achtdaagse cursus 'Mindfulness', m'n baan opzeg en m'n haar afscheer.. misschien moet ik er eerst 's wat meer over lezen. Een boek. Geen live mindfully-, simplify your life-, feel connected- of spoil yourself-artikel of mini-tijdschriftje, nee.. een boek. 'Wat & Hoe, Mindfulness' ofzo. 'Mindfulness voor Dummies'. Hmm.
Nadat ik afgelopen vrijdag op de valreep een lot voor de Koninginnedag-trekking had gekocht bij de boekhandel, en terwijl ik mezelf voor altijd vrij droomde, viel m'n oog op dit flodderboekje. Hier en nu, van een heuse Mindfulness-monnik. Sloeg 't open, en las de eerste bladzijde. Nja, 'bladzijde'.. bladzijde ja, tien hele regels groot. Waarvan een printscreentje hierboven. De hoofdstuktitel alleen al. Ben halverwege de pagina al afgehaakt. Heb 't boekje snel dichtgeslagen en weggegooid, zo ver als ik kon. Oef. Ende zucht. Echt iets voor mij, ja.. pff. Geen boek, dus. En al helemaal geen achtdaagse cursus. Ghe.
Verwacht in mijn geval meer effect van Start-to-Run met Evy, dan van mezelf om 6u 's ochtends plechtig een mooie dag beloven vlak voordat ik Sander na drie keer netjes vragen z'n bed uitschreeuw, al tandenpoetsend m'n haar droogfohn, met de ene hand flessen melk schud en met de andere hand brood smeer, de kinderen met een hoop gedoe in de kleren hijs, nee-die-schoenen-WIL-ik-niet-aan-die-vind-ik-lelijk-ik wil-die andere, jij-mag-m'n-haren-niet-kammen-papa-moet-dat-doen, ik-ben-boos-en-ik-trouw-niet-meer-met-jou, met een verwilderde blik Sander beneden 'verwelkom', de jassen van de kapstok gris, Sander bedank voor de fijne samenwerking en om 7.15u weer zonder tas maar met gebalde vuisten en een verpest humeur de deur uit struikel en met een brullende Yke achterin naar 't kinderdagverblijf sjees om me vervolgens de rest van de dag een slag in de rondte te rennen en te laten afblaffen op 't werk.. mooie dag en focussen op m'n ademhaling MY ASS. Loop je hoofd leeg met Evy, enzo. Mja.. dat is ook een kwestie van doen, ja. Jaja.
Nog iets. Zag ergens vorig weekend deze aflevering van Profiel, met held Rene van der Gijp. Tjek hieronder. Tjekken, zeg ik!! NU! Feest der Herkenning! Afgezien van zijn ontzettende schijt, aan alles. Klein detail, die schijt.. Dat heb ik dan weer niet. Totaal niet. Jammergenoeg. Zou al blij zijn met een beetje van zijn 'schijt'. 'Oh gelukkig, er zijn naast Martijn en ik blijkbaar meer mensen die zich niet helemaal normaal een beetje een buitenbeentje voelen'. Niet dat je daar wat aan hebt. Die over zo'n beetje alles, maar dan ook echt ALLES, anders lijken te denken dan 'anderen'. Werkelijk NIETS van de wereld om hen heen begrijpen. Maar daar heeft Rene dan weer aanzienlijk minder last van dan ik. En zich daardoor vaak een beetje een beetje veel alleen voelen. En een beetje verdrietig. Geen aansluiting, enzo. Is er ook een cluppie voor? Praatgroepie? Misschien? Rene??
