Posts tonen met het label wannahaves... Alle posts tonen
Posts tonen met het label wannahaves... Alle posts tonen

zaterdag 2 april 2011

queeste en bunny hat





Krijg de laatste tijd 't gevoel dat ik er m'n Levenswerk van aan 't maken ben: zo onaantrekkelijk mogelijk zijn, op alle vlak. Uiterlijk in de laatste plaats. Kleine identiteitscrisis.

Heb echt zo'n moeite met de mama's op 't schoolplein, dat kun je je niet voorstellen. Ik vind ze verschrikkelijk. Niet dat ík zo flitsend ben, ik ben namelijk de saaiheid zelve, maar ik vind ze allemaal even suf en mutserig voel me zó anders.. Sorry. Wil door niemand leuk gevonden worden en wil er niet bij horen. En daar doe ik álles aan. Dat wíl ik niet, want natuuuuurlijk wil ik natuurlijk wel leuk gevonden worden, maar tegelijkertijd voel ik me zoooooooo'n buitenbeentje.. and that hurts.

't Loopt echt gigantisch uit de hand, dit gaat nergens heen. Ben er zoveel mee bezig, begin me nu echt wat zorgen te maken. Word er zwaar onzeker van, voor zover ik dat nog niet was. Wil er voor geen goud bij horen, ik wil nix met ze te maken hebben want ik kan 't niet hooooren, die stomme praat over verjaardagstaarten, Avi 1, 2 of 3.. over hoe leuk en romantisch brocante toch is en wat hun kind al kan op zwemles, maar ik wil wel heeeeeeeeel graag dat ze me leuk vinden! En waarom?? Zodat ze Básten leuk vinden!! Strax wil niemand meer met m'n kind spelen, omdat ik me zo asociaal opstel ten opzichte van hun mama's! En dat is 't laatste wat ik wil.. wèhh.. en hellep. 'Ik ben niet leuk, wat nu?!!'

Het enige leuke aan mij is Sander. Sander is grappig, onderhoudend, sociaal, praatgraag, luistergraag, geïnteresseerd in alles en iedereen, en kan met ieder willekeurig iemand een hele avond in de kroeg zitten en heeft 't dan nog naar z'n zin ook. Gelukkig voor Basten dat Sander z'n papa is.. die kon tot nu toe mijn sociaal gestoorde gedrag nog redelijk compenseren, op de woensdagen, maar jeezes.. ik ben goed op weg om ons hele gezin te verasocialiseren.. ofzoiets.

Probeer te achterhalen waar die aversie vandaan komt.. Misantropie. Ben al van Hyves gegaan omdat 't me bekroop.. een heel nieuwe groep mensen kreeg me in 't vizier toen Basten naar de basisschool ging: de Mama's. Iew. Was 't nog niet zo gewend; in onze vriendengroep nauwelijks mensen met kinderen! Maar goed.. ineens foto's van blije hippe kindjes, kinderkamertjes en verjaardagstaarten, wie-wat-waartjes over leeggedronken flesjes, succesvolle consultatiebureaubezoekjes, owatzielighelemaalonderdewaterpokken en trots-op-stomme-onnozele-dingen-en-kijk-toch-'s-wat-mijn-kind-al-kan.. krabbels alla wat-vind-ik-je-toch-leuk-en-wat-enig-dat-onze-dochtertjes-beste-vriendjes-zijn-zullen-we-maandag-bakkie-doen.. hullep: WEGWEZEN HIER. Bassie krijgt ook al vriendenboekjes mee naar huis; 't kind is net vijf, maar goed.. mama's die schrijven dat het lievelingseten van haar zoontje 'aardappelen-groenten-vleesje' is, dat de wens van haar zoontje voor z'n vriendje is dat hij later heel gelukkig zal worden (das echt iets wat een kind van vijf een ander kind toewenst, ja)(Basten wenste z'n vriendje een auto met afstandsbediening).. JEUK!!

Ik ben echt niet goed bezig. Ik vertoon zwaar ontwijkgedrag. Ik kijk om iedereen heen als ik 't schoolplein oploop, ben blij dat ik de Ykster bij me heb, en ga nooit bij een groepje staan. De mama's-in-groepjes keken sowieso al niet op of om als ik aan kwam lopen, en ik ben niet iemand die er dan pontificaal tussen gaat staan zoals andere mama's dat doen, ik heb tenslotte nix te melden.. dus me afzijdig houden is 't moeilijkste niet. Ik krijg steeds meer moeite met praatjes.. heb altijd al moeite gehad met praatjes over 't weer (wat moet ik zeggen over 't weer, 't weer is 't weer..); misschien praten ze over andere dingen, geen idee, maar ik weet nooit iets te zeggen.. dus praatjes, hmm.. áls het er al van komt dan voel ik me zo'n ontzettende kluns, er komt geen zinnig woord uit. Dat is ook niet bepaald lekker voor je zelfvertrouwen. Dus. Dan wordt 't natuurlijk van kwaad tot erger, je blijft hangen in een cirkeltje, kip of 't ei, bladiebla. Maar waar was ik.. Oja, ook uiterlijk zet ik m'n beste beentje voor. Of juist níet, misschien. Onbewust. Op 't werk kan ik me nog redelijk vertonen, maar op andere dagen loop ik in 'n tuinbroek, ik draag een sjaal van vier-en-een-halve meter lang waar m'n ogen nog maar net bovenuit piepen zodat ik nergens tegenaan loop, m'n haar standaard in een saai staartje, ik koop een lelijke bril met gewoon glas want ik heb helemaal geen bril nodig en ik draag veel te blije roze all-stars of lelijke laarzen. Ik fluisterschreeuw 't uit: IK BEN STOM. EN EEN NERD. JE WIL ME NIET KENNEN. LOOP OM. Draag nog net geen bord om m'n nek.. Missie lijkt te slagen, maar ik ben niet blij.


Hoe keer ik dit proces om. Vraagteken.


Oja, in 't kader van 'Hoe Zet Ik Mezelf Zo Goed Mogelijk Voor Lul Schut?': ik denk er sterk over deze enige muts hierboven aan te schaffen. Gevonden op Etsy. Leuk, dacht ik, met Pasen in aantocht. Daar maak ik vast vrienden mee.. *zucht*

En dit allemaal, Nienuh, dit wilde ik je allemaal vertellen toen ik je zag, dinsdag.

Wordt vervolgd..


vrijdag 22 oktober 2010

troostschoenen




Ozofijn, een zus die vrijwel dezelfde smaak heeft en me af en toe tipt via de meel!!

Als je last hebt van de blues (of dènkt dat je last hebt van de blues..), als je denkt dat je even 'iets leuks' nodig hebt, desnoods in materiële zin.. en als 't saldo het toelaat (JA, DAT DOET 'T, WANT 'T SPAARLOON IS VORIGE MAAND VRIJGEKOMEN), dan zeg ik: JA, IK WIL!! Donkerblauwe graag. Ofnee-onee, doe maar antraciet!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ;P

Voel me ineens zoooooooooooooooooooovel beter?!! ;P 

Joechei!




zaterdag 4 september 2010

vlaaienmanie en 'n kitchenaid




Zo. Zat er lekker in, vanochtend: in plaats van een relaxt rondje stad bakte ik een kersenvlaai, een pruimenvlaai, drie kleine kroezjelevloäjkes kruisbessenvlaaitjes en een frambozenvlaaitje. Op zich geen kunst, maar met twee draken van twee en vier vonnik 't een hele uitdaging!! Pff..

Middenin de vlaaienmanie en met hervonden zin in zelluf-pasta-maken heb ik weer een jarenoud Materieel Wensje (dat er in verband met veel te duur voor ons budget, een overvol aanrecht en uitpuilende berging echnevernooitnie komen gaat).

Kijkkijk!! Ôhhhhhhhh..



Kwijl..


etch a sketch





Te moe om te slapen. Dwaal weer doelloos rond, op 't Net..

Zoek een reden om morgenvroeg even een klein rondje stad te doen. Droom al tijden over deze.. een old skool Etch a Sketch. Ze hadden er één bij een vriendinnetje thuis, vroegah; vond 't te gek!! Zag 'm in verschillende maten, laatst, ook een hele kleine.. Hebbuh!

Ben al blij als ik een lijn kan trekken zoals ik 'm hebben wil, maar tjek dit dan.. dit is toch niet normaal?!!


zondag 23 mei 2010

gilles de la tourette




Martijn was van de week bij ons. Martijn is denk ik gemiddeld eens per week bij ons. Martijn en Sander kennen elkaar van kleins af aan. Ben blij dat ze nog steeds vriendjes zijn, zo kreeg ik er ook eentje bij!

Martijn is nogal uitgesproken. In alles. Martijn draagt grote ringen met stenen, en loopt sinds kort ineens op Zweedse klompen, heeft schijt aan wat anderen daarvan vinden. Martijn rijdt in een oude Volvo en woont in een caravan. Hij houdt van The Office, rare electronische muziek die ik niet kan volgen, van een borrel en een blowtje(s). Hij eet het liefst vlees, vlees-met-nog-iets; dingen met maïs eet hij niet, want maïs is voor de vissen. Hij is stronteigenwijs en ongelooflijk creatief, wat hij ook nog 's kan 'omzetten in productie'.. en hij is retegoed, dus verzekerd van een brandende kachel. Hij is net terug van een rondreis door Marokko, met z'n meisje; hij maakte er 3000 foto's, waarvan heeeeeeeel veel bloemenmacro's en foto's van kamelen, en kwam terug met een superervaring rijker, een lange witte Marokkaanse jurk, rode leren sloffen en een blauwe tulband.

Martijn is nogal zwart-wit. Net als ik. Martijn en ik kennen geen grijs, ook geen licht- of donkergrijs, al zou 't allemaal een stuk makkelijker voor ons èn onze omgeving zijn als we wat meer nuance konden zien en voelen. Sander zei gisteren dat hij zich steeds verbaast over hoe ik me keer op keer kan verbazen en opwinden over iets, soms over iets waar ik me al eens eerder ontzettend over verbaasd en opgewonden heb. Maar voor mij is dat helemaal niet raar, tis 'gewoon normaal'! Ken niemand anders die dat net zo heeft, alleen Martijn. Martijn heeft dezelfde beleving als ik. Met Martijn kan ik ontzettend hard lachen, kwaad worden en gallen, en als we uitgegald zijn en we hebben onze verbazing even kunnen delen.. dan is 't goed.

Maar waar was ik.. oja, dat Martijn zo uitgesproken is. In z'n persoonlijkheid, maar ook 'van de buitenkant'. Geen groen haar of enge gothic outfit, maar gewoon.. net even anders.. iets meer 'schijt', zeg maar.

Ooit kwam-ie bij ons met een shirt zoals dit, en donderdag droeg hij deze. Annual fucking Gilles de la goddamn Tourette tit shit Convention..

Moet zo lachen om Martijn.. :D



donderdag 13 mei 2010

gigagympiesch










Deze..







Of deze..?

Ben helemaaaaaal niet hebberig ofzo, when it comes to shoezzz.. ;P

Heb die andere toch maar niet gekocht. Waren 't toch niet helemaal. Niet voor dat geld. Duzzik dacht.. ehm..

Kan wel wat verzinnen waarom ik ze echt verdien zou 'moeten' kopen. En 't vakantiegeld komt eraan. Dus. En ik kan wel weer een leuk paar gympen 'gebruiken'. Dus. Ennik vind ze zo leuk. Ennik vind dat ik zo hard gewerkt heb. Ennik vind dat ik al heel lang geen schoenen meer gekocht heb. Ennik vind deze ècht heel leuk. Ennik vind.. ik ben toch bijna jarig..? Ennik vind.. ik vind ze gewoon zo LUIWK!!! Ghi..

'Kannie quiche..'

Pff..


Paolo?!! Híddit!!!!!

 

donderdag 18 maart 2010

shoezzzzzzz

Je zou 't misschien niet altijd zeggen, voel me soms net een kerel, maar stiekum ben ik toch een meisje..

YOU CAN TELL BY MY SHOE-TIC!!


Worden deze van mij, dit voorjaar..? :D







YES, they are!!!!!!!!!!!!! Sjjjjj...





donderdag 11 maart 2010

to bakfiets or not to bakfiets



Had een weekje nodig, na de dramaaaaaaatische verdwijning van m'n fiets, maar nu ik me erbij neergelegd heb dat-ie echt weg is en weg blíjft, flitst 't regelmatig door m'n hoofd: to bakfiets or not to bakfiets..?

Al was m'n fiets níet gejat, dan hadden we toch al een klein wiezitwaarenhoegaanwehetdoen-probleempje. Y past niet meer echt in het voorzitje, dus zij moet naar achteren. B kán wel op twee wielen fietsen, maar ik zie me nog niet het verkeer ingaan, met 'm.. zeker niet voor langere stukken. Ben een rasechte mooiweerfietser, en 't zijn ritjes school en supermarkt die ik maak, maar wat lijkt 't me gezellig handig!!

S mag sowieso gebruik maken van het fietsplan, ookal verandert hij deze zomer niet van baan maar wel van werkgever, dus een nieuwe fiets komt er wel.. maar ehm.. wordt vervolgd!

Wat nu wel weer onzèttend mooi is: gisteren en vandaag hebben al drie mensen ons los van elkaar geattendeerd op een verloren staande omafiets met twee kinderzitjes.. hier in de buurt, langs een doorgaande weg tegen een boom. Jammergenoeg bleek 't bij tjekken niet de onze, maar wat zijn er toch lieverds om ons heen!! Dat doet een mens dan zo'n goed, na zo'n luizenadvocatenstreek!

woensdag 17 februari 2010

perzisch tapijtje



POEFFF! Zo,daar ben iek, die Fakir en iek woon hier.
Iek vlieg bij mijn prachtig Paleis en laat tulpen groeien in geel, rood...


Nog even wachten op een reden om dit cadeautje voor mezelf te bestellen. ;P HIER

donderdag 14 januari 2010

sjaal II




Fok. De. Sjaal.

Vanmiddag bij mevrouw T geweest. Ze riep me vanuit haar slaapkamerraam toen ik uit de auto stapte. 'Ben je druk?!!' Zag mezelf al met de überkoele Spud-sjaal om m'n nek, dus ik was natuurlijk helemaaaaaaaaaal niet druk!! Anderhalf uur later stond ik weer buiten. Zonder sjaal of enig zicht op een sjaal. Maar mèt een illusie armer.

Heb anderhalf uur lang gekeken naar dit:



En dit:



En 't was VRESELIJK.

Daarbij, niet over het hoofd te zien: mevrouw T heeft een heel eigen idee van mooi. Een heeeeeeeel eigen idee. Zag zwarte vesten met glitters en zalmroze truien met fluffy haartjes. Jaiks!!!

Dat komt dus nooit goed, met die Spud-sjaal. Vrees een eigen interpretatie met geborsteld wol, angora of mohair. Akelige kleuren rood en groen. Totaaaaal niet Spud!!

Dus: fok de sjaal.

Ik ga voor een muts. Een muts van Pixiebell. Of van Ile Aiye.
Of misschien toch een sjaal. Maar dan een sjaal van Ozetta.

Wordt vervolgd.. denk ik.



donderdag 7 januari 2010

sjaal




Liep onze achterbuurvrouw tegen 't dik ingepakte lijf in de supermarkt, vanochtend. Onze achterbuurvrouw, mevrouw T, is ergens in de 70 en ze heeft maar liefst drie (!!) breimachines. Ooit breide ze voor modezaken, nu vult ze haar winterse dagen vooral met breien-breien-breien.

Kan zelf niet breien, althans niet zo goed dat ik met een zelfgebreide sjaal over straat zou kunnen. Durfde haar nooit te vragen, maar nu we het er toch zo over hadden: heb al tijden een sjaal waar ik van droom.

Dit is 'm.. de sjaal van Spud, de vogelverschrikker van kindervriendje Bob de Bouwer. Vind Bob de Bouwer drie keer nix, maar kijk graag naar Spud. Naar Spud, èn naar z'n sjaal!! Daarbij.. ik vind Spud hartstikke hip, zo met z'n skinny jeans en z'n Uggs.. hij heeft er natuurlijk ook 't figuur voor! Ghe..

Maar goed.. mevrouw T woont alleen en ziet in deze donkere tijd weinig volk. 'Anders kom je een avondje langs, volgende week ofzo?!!'

Wauw, er is hoop!! Misschien toch nog ooit een echte Spud-sjaal!!!

Mevrouw T, ik kom eraan, hoor.. volgende week!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...