hier en nu? ander keertje..

Hyperdepiep, de afgelopen weken weer. Overlopende emmer, want 'den boghe en magh niet altijdt ghespannen staen'.. moe van 't doen-alsof en vergeet weer adem te halen.. same old song. Huilen om appelbollen die al drie kwartier in de oven staan en nog steeds niet bol en/of bruin zijn, you catch my drift. Twee gecrashte laptops, maar totaaaaaal onvindbare herstelschijven.. WAAROM MOET IK HIER ALTIJD ALLES REGELEN?!! 

Mindfulness, ja. De media staan er bol van. Dus. Dacht, voordat ik me -in 't kader van 'doe eens wat aan jezelf'- opgeef voor een achtdaagse cursus 'Mindfulness', m'n baan opzeg en m'n haar afscheer.. misschien moet ik er eerst 's wat meer over lezen. Een boek. Geen live mindfully-, simplify your life-, feel connected- of spoil yourself-artikel of mini-tijdschriftje, nee.. een boek. 'Wat & Hoe, Mindfulness' ofzo. 'Mindfulness voor Dummies'. Hmm. 

Nadat ik afgelopen vrijdag op de valreep een lot voor de Koninginnedag-trekking had gekocht bij de boekhandel, en terwijl ik mezelf voor altijd vrij droomde, viel m'n oog op dit flodderboekje. Hier en nu, van een heuse Mindfulness-monnik. Sloeg 't open, en las de eerste bladzijde. Nja, 'bladzijde'.. bladzijde ja, tien hele regels groot. Waarvan een printscreentje hierboven. De hoofdstuktitel alleen al. Ben halverwege de pagina al afgehaakt. Heb 't boekje snel dichtgeslagen en weggegooid, zo ver als ik kon. Oef. Ende zucht. Echt iets voor mij, ja.. pff. Geen boek, dus. En al helemaal geen achtdaagse cursus. Ghe.

Verwacht in mijn geval meer effect van Start-to-Run met Evy, dan van mezelf om 6u 's ochtends plechtig een mooie dag beloven vlak voordat ik Sander na drie keer netjes vragen z'n bed uitschreeuw, al tandenpoetsend m'n haar droogfohn, met de ene hand flessen melk schud en met de andere hand brood smeer, de kinderen met een hoop gedoe in de kleren hijs, nee-die-schoenen-WIL-ik-niet-aan-die-vind-ik-lelijk-ik wil-die andere, jij-mag-m'n-haren-niet-kammen-papa-moet-dat-doen, ik-ben-boos-en-ik-trouw-niet-meer-met-jou, met een verwilderde blik Sander beneden 'verwelkom', de jassen van de kapstok gris, Sander bedank voor de fijne samenwerking en om 7.15u weer zonder tas maar met gebalde vuisten en een verpest humeur de deur uit struikel en met een brullende Yke achterin naar 't kinderdagverblijf sjees om me vervolgens de rest van de dag een slag in de rondte te rennen en te laten afblaffen op 't werk.. mooie dag en focussen op m'n ademhaling MY ASS. Loop je hoofd leeg met Evy, enzo. Mja.. dat is ook een kwestie van doen, ja. Jaja.

Nog iets. Zag ergens vorig weekend deze aflevering van Profiel, met held Rene van der Gijp. Tjek hieronder. Tjekken, zeg ik!! NU! Feest der Herkenning! Afgezien van zijn ontzettende schijt, aan alles. Klein detail, die schijt.. Dat heb ik dan weer niet. Totaal niet. Jammergenoeg. Zou al blij zijn met een beetje van zijn 'schijt'. 'Oh gelukkig, er zijn naast Martijn en ik blijkbaar meer mensen die zich niet helemaal normaal een beetje een buitenbeentje voelen'. Niet dat je daar wat aan hebt. Die over zo'n beetje alles, maar dan ook echt ALLES, anders lijken te denken dan 'anderen'. Werkelijk NIETS van de wereld om hen heen begrijpen. Maar daar heeft Rene dan weer aanzienlijk minder last van dan ik. En zich daardoor vaak een beetje een beetje veel alleen voelen. En een beetje verdrietig. Geen aansluiting, enzo. Is er ook een cluppie voor? Praatgroepie? Misschien? Rene?? 

Zo. Kon wel gedronken hebben! Over drank gesproocken: de caipirinha's vallen me zwaar dit jaar. Jee, wat een straf spul! Krijg 't gewoon niet meer weg! Wodka gimlets daarentegen glijen er lekker in. Tegenwoordig, als ik ze zelf maak.. als Sander er eentje voor me maakt.. laat ik 't zo zeggen: dubbel is normaal nu. Gewoon 80 wodka, 60 lime. Geen gedoe meer, 40-30 en tien minuten later weer. Werd goed weer deze week, toch? Mooi, ik ben er zo aan toe. Gauw slapen nu, want dit wordt nix.. Ga ik dit echt posten? Nee toch? Tis hardop denken. Raaskallerij vanwege oververmoeid. Moet ik niemand mee vervelen, gewoon 't hele spul deleten. Echt. Vooral dat stukje over dat ik denk dat ik Rene van der Gijp ben. Voor een stukje. En al helemaal dat ik tegenwoordig twee keer in de week een paar dubbele wodka gimlets drink alsof 't ranja is, dat zou ik zeker niet posten! Strax denkt EEN HEEL IEMAND dat ik een alcoholprobleem heb. Onee, dat post ik niet, dat heb ik al doorgestreept. gewoon doen alsof ik 't helemaal voor mekaar heb, alles op een rijtje! O-o-en-ozo-gelukkig! J-j-j-jokerface, j-j-jokerface.. Morgenvroeg natuurlijk alweer spijt van 't geheel en gauw een blogje eroverheen. Of gewoon deleten, nog makkelijker! Nee. Nee-nee-nee. SCHIJT, zou Rene denken, en hij zou een keertje hard lachen! Dus. SCHIJT! Ha!! ;P Eh, Leute? Naaidienaait!!

nu met verbeterde smaak

Zit geregeld in m'n maag met ware Levensvragen. Zaken van Immens Groot Belang, die m'n tijd en energie ook ècht waard zijn, vind ik zelf.

Vroeg mij van de week weer af: ben ik nou de enige die etenswaar NU MET VERBETERDE SMAAK niet altijd zo'n hele verbetering vindt..?

Heb zoals iedereen zo m'n voorkeuren. Hou niet van zachte smots. Hou niet van slagroom, milkshakes, softijs, boter, vla, puddinkjes of andere mousse-achtige substanties. Dus waar het bokkepootjes aangaat heb ik m'n eigen bokkepootjeswensen. Was in de gloria met de bokkepootjes van de Appie: geen zachte crème, maar een hard laagje tussen de helftjes! Jum. Was dus jarenlang trouw afnemer van Appie's bokkepootjes. Tótdat!! Totdat. 'Nu met verbeterde smaak!!' WAAROM. WAAR-OM. Wat was er mis met de vórige smaak? Er was helemaal nix mis met de oude smaak!!! Nu smaakt 't naar vanille, en ik hóu helemaal niet van vanille!! Heb erover gedacht om een brief te schrijven naar de familie Heijn.. heb 't niet gedaan. Vooralsnog.

Nog zo'n ding: de Chonelly's van Bolletje. Ten eerste veranderden ze een paar jaar geleden de naam in 'Nogal Lange Koekjes'. Nou vraag ik je: wat is dat nou voor naam..? Dat is toch geen naam, zeg nou zelf.. 't Wás al een stomme naam, Chonelly's, maar Nogallangekoekjes is natuurlijk bepaald geen verbetering. Maar hee.. als koekjes lekker zijn, noem ze zoals je wil, mij hoor je verder niet! Maar toen. Ineens. Laatst. Was er al bang voor toen ik 't op 't pak zag staan: 'Nu dubbel zoveel chocola'. En inderdaad: twee keer zoveel chocola. Waaróm nou weer?!! Ik wíl helemaal niet twee keer zoveel chocola!! Er zat echt precíes genoeg chocola omheen, waarom verander je dat nou, Bolletje?!! Nu zit er gewoon echt veel teveel chocola om m'n koekje, en ik wil gewoon een dun laagje.. 't was toch goed zoals 't wás?!! Ohhhhh man.. ach en wee.

Na m'n Beste Idee van Nederland-avontuur waarbij mijn lumineuze miljoenenidee totaal maar dan ook TOTAAL miskend werd (hoop dat ze heel HEEL veel spijt hebben, nu), had ik 't sowieso al helemaal gehad met Bolletje.. ik had gewoon moeten winnen, dat is duidelijk. En ik ben ook helemaal niet te spreken over die hele pepernotenhype van de afgelopen maand.. wie wil er nou truffelpepernoten of caramelpepernoten.. maak gewoon pepernotenpepernoten! En daarbij heeft Martijn ooit superwerk geleverd voor Bolletje, en dat liep allemaal nèt even anders, dus Martijn had 't ook al helemaal gehad met Bolletje. Kortom: 't komt nooit meer goed tussen Bolletje en mij, maar dat terzijde..

En dan 'verbeterde smaak-ergernis' nummer drie.. m'n grootste, kan ik wel zeggen: Yke bleek al snel na haar geboorte net als Bassie allergisch voor koemelkeiwitten. Dus hop, over op hypo-allergene melk. Ontzettend ranzig spul, ware putlucht, maar ze drinkt 't. En graag! Haalde laatst een nieuwe doos blikken op van de apotheek. 'Nu met verbeterde samenstelling'. NEE. 'T KAN NIET WAAR ZIJN. En warempel: 't kind drinkt geen melk meer. Met geen mogelijkheid. Niet met pap, zelfs maximaal verdund met haar oude melk proeft ze de nieuwe melk erdoorheen en ze drinkt 't niet.. gewoon níet. Is er nog melkpoeder in de oude samenstelling te krijgen, vroeg ik de apotheek, en om zeker te zijn belde ik een dag lang fabrikant en een aantal leveranciers in binnen en buitenland af met de vraag of er überhaupt en ásjeblieft nog ergens een paar stinkblikken van die rotmelk te krijgen zouden zijn informeerde ik hier en daar nog eventjes. Overal NEE. Nee. De gehele voorraad is uitgeleverd, elke apotheek is nu over op de nieuwe. Jammerdan. Moraal van 't verhaal: zodra onze voorraad oude poedermelk op is drinkt de Ykster geen drúppel melk meer. Danku. Alternatieven zijn er niet, dus we proberen 't momenteel heel voorzichtig met halve-schepjes-nieuwe-melk, 1 op 14 ofzo (pff..), elke week op te hogen met een half-schepje-nieuw meer, en en half-schepje-oud minder.. vooralsnog gaat 't erin!

Ehm.. waar was ik..? Oja, dat ik me afvraag waarom fabrikanten steeds zo nodig hun producten willen verbeteren. Goed is toch goed? Goed is toch prima?!! Zucht..

Zo. Tis weer maandag. Fijn. En ben nog ziekig ook. Fijn. Grmpf.. Geloof dat ik nu zo'n beetje ben uitgeblaft.. ga terug in m'n hok nu. Grrrrrrrrrrrh..

tis toch niet te geleuve

Das toch nie normaal? Tis toch niet te geleuve?!!

Dít is hoe wij tegenwoordig de muizen in onze berging te lijf gaan!!

Onze kleine grijze huisvrienden zijn inmiddels resistent voor het muizengif dat we op strategische plekken neerzetten waaraan ze een vreselijk gruwelijke en ontzettend pijnlijke echt horrorfilmachtige dood sterven maar in elk geval niet gaan liggen rotten omdat hun lijkje opdroogt. En volgens mij vinden ze 't stiekum ook gewoon lèkker, die rode korrels! Tss, gif..

Daarom gebruiken we nu, milieuvriendelijk èn verzekerd-van-een-snelle-en-pijnloze-dood, ouderwetse muizenvallen.. Klapvallen. Strak gespannen, of kurs.. minutieus werkje! Slaan dicht bij 't geringste zuchtje wind. Eerst op verschillende plekken in de berging, maar bij uitblijven van grote successen (want maar één keer beet) nu gewoon drie op een rij. Gelijk achter de deur. Niet te missen bij binnenkomst!

Weinig effectief, vooralsnog.. Want.

DIE GODVERGETEN ROTMUIZEN ETEN GEWOON HET KUBIEKE MILLIMETERTJE KAAS UIT DE VALLEN ZÓNDER DAT ZE DICHTSLAAN!!

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarghh!!!! Hoe kán dat nou..?!!

Sander en ik hadden al bedacht dat ze waarschijnlijk samenspannen, die muizen van ons. Complottheorie, ja. Kijken veel Crime Scene-achtige shizzle, op Discovery, Sander en ik. Van de hoed en de rand, als 't gaat om de Green River Killer of de Boston Strangler! Weten precíes hoe 't zit met die JFK-assassin, en ook een forensic detective of patholoog-anatoom heeft voor ons geen geheimen meer, dus óns maak je nix meer wijs!! Die hele Joran van der Sloot hadden we al lang en breed ingepakt, voordat Peter R. de Vries met z'n undercover-operatie op de proppen kwam. Dus.

Maar wat die muizen betreft.. zijn er zowat van overtuígd dat ze met meer zijn. Meerdere daders. Dat de één op de beugel leunt (misschien doen ze dat wel met z'n tweetjes, ze zijn tenslotte niet zo heel zwaar en ik denk ook niet zo heel sterk), en dat de ander dan de kaas uit 't gaatje peutert. Jep. Tis een kwestie van bewijsmateriaal verzamelen, nu. Installeren daarom een camera, in de berging. Verdekt opgesteld, natuurlijk. Night-vision. Natuurlijk. En 24/7, ja. Op heterdaad, moeten we ze hebben.. HA! Gotcha!!

Tjongejonge, man. Wat een crapuul, die muizen..


;P

mijn god

Waar gaat 't heen..?

En voor als je 't fragment nog niet kende.. kijk 'm tot 't eind, ben in huilen uitgebarsten!! Nederland, oh Nederland..

home is

Op een verdwaalde kleegablogger na tjekt niemand dit blog, dus kan 't met een gerust hart zeggen: ik woon hier tegen m'n zin. Zoveel liever zat ik 250 km zuidelijker. Daar waar ik vandaan kom. Mestreech e.o..

Ben er op m'n 18e weggegaan voor vier jaar studie in A'dam. Daarna eventjes teruggeweest, maar snel m'n biezen weer gepakt om met W te gaan samenwonen in Haarlem. Op m'n 25ste bleek m'n liefde met W niet levenslang, dus terug naar 't zuiden. Op m'n 28ste vond ik in S alles wat ik hoopte te vinden, en voor je soulmate doe je alles.. dacht ik. Ik wel. Verliefd dus impulsief, naïef en overtuigd als ik was, binnen drie maanden baan en huur opgezegd en vertrokken naar E'de. Het Plan was 'voor een paar jaar', want daarna sámen naar 't zuiden. Deed niet meer aan onvoorwaardelijk, dus dát was m'n belangrijkste voorwaarde. Het Plan liep even anders.. SPIJT.

Als ik niet al te best in m'n vel zit en S gaat van huis, voor een avond, voor een weekend.. dan valt 't bovenop me: 'Wat -de fok- doe ik hier..?' Wat moet ik doen? Waar kan ik in godsnaam heen..? Vraag me zo vaak af waarom ik hier weg wil. Wat is er nou zo erg aan? S en de konijnen zijn hier gelukkig, we wonen hartstikke leuk.. alles voor mekaar; dan is 't toch prima..? Doe echt ècht m'n best om er het allerallerleukste van te maken, een mens wil tenslotte leven, maar toch: continu een knoop in m'n maag. En sinds een paar weken heb ik last van m'n hart.. denk niet dat 't m'n hart zelf is, hoor, maar heb pijn in m'n binnenste binnenste.. pijn in m'n borstkas, kramp in m'n hart, m'n ribben zitten vast en ik krijg geen lucht. Ik doe gewoon, maar stiekum huil ik m'n hart leeg. Dit kan niet gezond zijn..

Weet inmiddels natuurlijk wel waar ik ècht last van heb.. ik ben hier niet thuis. THUIS. Home is where the heart is, zeggen ze toch..? Kan er nix mee. Hou met heel m'n hart van S en de konijnen, da's zo klaar als een klontje; maar hoe werkt 't dán..? Kan ontzettend genieten van onze twee kleintjes, van leuke dingen die S&ik samen doen, maar dat maakt alleen dat ik het voor even vergeet.. altijd steekt het weer de kop op.

Heb lang gedacht dat het een gigantische zwakte was. Sommigen verhuizen naar de andere kant van het land, van de wereld zelfs, en aarden overal. Wat een aanstellerij; doe niet zo moeilijk, maak gewoon van je huis je thuis, en LEEF!!

Vorig jaar oktober na weken-nee-maanden van niet kunnen eten en niet meer in staat tot gesprek met m'n lief, door S besloten: we gaan. WE GAAN!! Was zo opgelucht.. De toekomst kon beginnen! Tot.. Tot nog geen week later de recessie haar hoofd om de hoek stak en de huizenmarkt instortte. Tot nog geen half jaar later S als een speer ging, op z'n werk. Tot nog geen jaar later S wilde plannen kreeg voor een eigen toko, hier in de buurt. Tot nog geen jaar later ik al m'n hoop op aanstonds vertrek weer verloor..

Woon hier in juli alweer acht jaar, maar heb er al die tijd zoveel last van.. en het wordt niet minder, integendeel. Heimwee in een wegvretende vorm. Letterlijk. Zo eens in de paar jaar val ik in korte tijd vijf kilo af, omdat het me opvreet. Dit kan zo niet doorgaan, dit is extreem ongezond.. maar wat te doen..?

Een oude wijze man zei me een paar jaar geleden: 'Heimwee? Dat is niet 'was ik maar bij papa en mama'.. Heimwee is hartzeer, omdat je niet dáár bent waar je je het meest jezelf voelt.. Heimwee naar een bepaalde plek; sommigen zijn er gevoelig voor, anderen helemaal niet: leylijnen..'

Noem 't bull; voor het eerst had ik 't gevoel dat m'n hartzeer gerechtvaardigd was..

Wordt vervolgd.. waarschijnlijk.

fiets weg

De tuindeur stond open, gisterochtend. Dacht, 'de wind'.

Toen ik door de regen naar buiten liep om 'm te sluiten en me omdraaide om terug te lopen zag ik dat m'n fiets weg was. Wreef 's in m'n ogen; dacht dak 't niet goed zag.. Zag 't wel goed: m'n fiets was weg.

WELK SNOTJONG HEEFT HET IN Z'N LEGE HOOFD GEHAALD OM ONZE TUINDEUR TE OPENEN EN EEN FIETS ONDER HET AFDAK VANDAAN TE TREKKEN..?!!

Een fiets met een kinderzitje voor en een kinderzitje achter..
Jeezes!

B huilde ervan ('Welke boef heeft dat gedaan..' en 'Komt de fiets nou nooit meer terug..?'), en ik kon zo met 'm mee. Tuurlijk was het m'n eigen schuld; had de tuindeur op slot moeten draaien, zelfde verhaal voor de fiets, maar toch.. was zó teleurgesteld?!!

Fiets was niet afgesloten = geen twee originele sleutels = geen vergoeding door de verzekering.

Aangeschaft via het fietsplan in 2008 = geen drie jaar geleden = pas in 2011 weer een nieuwe fiets via het fietsplan.

Nieuwe fiets = spaargeld dat we niet hebben = waar halen we het weer vandaan..?

Bah..

druppel

Zo. En dat was de druppel.

Was niet veel voor nodig, hoor.

Batterij was al op sterven na dood.

Ik hou 't even voor gezien.
Trek me even terug.

Ben er wel maar ben er niet.

Even in de sluimerstand. Stand-by.

Even opladen.

Meld me wel weer, als 't zover is.

En dan beginnen we gewoon weer opnieuw.

Jonges, sjuuf 'ns een bats.. 't lijkt me wel gezellig, hier!

balans

't Werkt niet, tussen speciaal begaafden en mij.

Had al eens eerder een iemand met een gave bezocht. Twee iemanden, om precies te zijn. Ach. Wat zal ik ervan zeggen.. Wel wat rake dingen, maar met een beeeeetje mensenkennis kom je al een heel eind en bij sommige dingen heb je grote kans, natuurlijk. Gisteren een nieuwe poging, bij iemand anders. Op zoek naar Spoenk, weetjewel. En meer balans..

Alleraardigst mens, maar weet nu zeker: tis niet mijn ding.

Te geitenwollensok. Te wazig. Te hocuspocus. En vertrouw dat soort zaakjes stiekum ook gewoon niet helemaal. Ze voelde dan ook nix bij mij. Ze 'kwam er niet doorheen'.. Verbaasde me nix. Heb 'r zelf ook last van.. ghe.

Tis echt geen onwil, maar m'n muur is te dik en ik doe niet aan wazig. Dan is 't ook onbegonnen werk, natuurlijk..

Balans. Een mooi streven. Maar 's zien hoe ik er geraak, dan..

sjaal II

Fok. De. Sjaal.

Vanmiddag bij mevrouw T geweest. Ze riep me vanuit haar slaapkamerraam toen ik uit de auto stapte. 'Ben je druk?!!' Zag mezelf al met de überkoele Spud-sjaal om m'n nek, dus ik was natuurlijk helemaaaaaaaaaal niet druk!! Anderhalf uur later stond ik weer buiten. Zonder sjaal of enig zicht op een sjaal. Maar mèt een illusie armer.

Heb anderhalf uur lang gekeken naar dit:



En dit:



En 't was VRESELIJK.

Daarbij, niet over het hoofd te zien: mevrouw T heeft een heel eigen idee van mooi. Een heeeeeeeel eigen idee. Zag zwarte vesten met glitters en zalmroze truien met fluffy haartjes. Jaiks!!!

Dat komt dus nooit goed, met die Spud-sjaal. Vrees een eigen interpretatie met geborsteld wol, angora of mohair. Akelige kleuren rood en groen. Totaaaaal niet Spud!!

Dus: fok de sjaal.

Ik ga voor een muts. Een muts van Pixiebell. Of van Ile Aiye.
Of misschien toch een sjaal. Maar dan een sjaal van Ozetta.

Wordt vervolgd.. denk ik.