Was laatst op een lamme zaterdagnamiddag met Basten bij Intratuin. Had vier klimopjes nodig. Vuile kinderlokkers zijn 't, daar bij Intratuin. Al drie maanden voor Kerst verbouwen ze hun halve zaak tot een gigantisch kabouterdorp met bewegende Kerstmannetjes inclusief gezellige kermis- en schaatstafereeltjes; in de zomer struikel je over de fonteintjes en decoratieve tuinverneukselen, maar het hele jaar door zijn er de minivijvertjes met LEVENDE vissen.
Basten rent bij binnenkomst het liefst rechtstreeks naar de muur met vissen; zo mooi!!
En ach, 't was zaterdagmiddag, het salaris stond er net weer op.. Basten was een beetje zielig, weet niet eens meer waarom, maar hij vond die vissen zoooooo leuk!! Voor ik het wist stond er een rechthoekig aquarium in m’n kar en had ik de meneer van de vissen gevraagd om twee goudvissen. Doe maar twee kleintjes.. Rare vraag om te stellen, trouwens, 'Mag ik twee vissen..??', maar goed, niet op de vissenafdeling van Intratuin natuurlijk. Oh, er moesten natuurlijk ook nog plantjes bij, en voer.. Basten in de gloria, dus ik ook blij!! De twijfel sloeg al toe nog voor we bij de kassa waren. Oeps: impulsaankoop. 'Eigenlijk zijn de kinderen nog veel te klein..', 'Wat zal Sander zeggen..?' en 'Zouden ze er nog wel naar omkijken, als de nieuwigheid eraf is..?' Wist natuurlijk eigenlijk wel al dat.. naja..
Dik 30 euri armer en een hele visinventaris rijker sprongen we blij in de auto naar huis. 'Juihhhhhhhh, we hebben VISSEN!!!!!!' Kon nog er net wat overdreven enthousiasme uitpersen, bij thuiskomst; Sander moest natuurlijk vooral niet denken dat het weer een door hem gevreesde impulsaankoop was.. en Basten was nog steeds laaiend, dus hee..
Twee weken lang stond de bak met vissen midden op onze eettafel. Als we aten waren onze blikken gericht op Sinterklaas en Americo, Nick&Simon.. Brandweerman Sam en Nijntje (ze hadden elke paar dagen een andere naam). Kon ook niet anders, met die bak zo midden op tafel.. Waren vergeten steentjes te kopen, dus als we buiten waren geweest kwamen er steevast wat gevonden steentjes mee naar binnen die bij de vissen werden gegooid. Een auto heeft er ook nog een poosje in gelegen.. gezellig! Twee weken lang verschoonde ik elke twee-drie dagen die bak; het leek wel of je na een dag al niet meer door het water heen kon kijken!! Kortom: SPIJT!!
Onze redding waren onze inmiddels niet meer zo nieuwe buurkindjes. T en L hadden elk een vissenkom met twee goudvissen op hun kamer, en nou was de vis van L nèt doodgegaan. Hè, wat zielig nou.. en nu is die ander helemaal alleen??? Als je willllllllllllll..?? Maar eerst aan mama vragen of 't mag!! Mama moest toch al beide vissenkommen verschonen, dus of er nou één of twee vissen in zitten.. 'Maar T.. (opmerkzame mama), als er bij jou ook nog een bij komt, dan heb je er drie, en dan is jouw bak wel aan de kleine kant'. Maar hee, wacht, die bak krijg je er natuurlijk bij!!!!!!!!!!!!! Kantscheele, een glazen bak van 20 euri, en hier: het voer!!! Een zucht van verlichting ging door onze keuken: pfoe.. Nie wieder vissen.
Basten vroeg zich wel gelijk af: waarom zijn de vissen nu naar T en L?? We hebben er maar van gemaakt dat ze even uit logeren zijn.. Nah, ís toch ook zo? Voor onbepaalde tijd.. 'Want als we naar opa Lou en oma Joyce gaan, dan kunnen we de vissen niet voeren en dan gaan ze dood!' Had-ie vrede mee.
Zoals gezegd: ben nogal van de impulsaankopen..
Leuk, maar niet heus: dezelfde middag was ik even met B langs de visboer geweest. Hadden op het bankje ervoor samen een bakje kibbeling gegeten. Daarna dus met z'n tweetjes richting Intratuin. Eenmaal in de auto terug naar huis, de zak met visjes in de vissenkom naast B op de achterbank: 'Mama, gaan we thuis de visjes opeten..??' Ehm… hoezo te jong voor vissen??
