windy

Dit blog is van mij en ik reken op nul lezers, dus ik kan er alles op knallen wat ik wil. Toch? Geen regels wat betreft no go's in verband met te vies enzo, toch? Okee dan. Een verouderd bericht, want van begin deze week, maar ik ben nog steeds onder de indruk. Zo maak je 't nooit mee, zo gebeurt 't je twee keer in twee dagen.

Ik vind scheten vies. Die van de kinderen trek ik nog, die ruik je niet en ze klinken nog grappig, maar verder.. van een ander of mezelf maakt niet uit, ik vind 't zó vies. Echt ranzig, en ga er nèt niet van over m'n nek. Ik vind 't geluid al vies, en als je ze niet kunt horen zijn ze nog enger, want dan stinken ze des te meer! Helaas hebben we er allemaal last van.. de twee jaar dat m'n darmen nix meer deden, ik om precies te zijn NUL lucht in m'n darmen had en dus ook geen last had van windyness waren heerlijk! Scheettechnisch dan, de rest was natuurlijk vreselijk. Nu m'n darmen weer normaal functioneren.. loop er niet voor naar 't toilet, maar ik blijf er ècht niet in staan.. ik waarschuw iedereen in m'n buurt en maak mezelf heel snel uit de voeten. Maar ik weet ook wel.. tis menselijk. Gas, dat moet eruit..  hmm.

MAAR NIET IN MIJN BUURT!!!!!

Maandag was 't meisje dat de haren van de kindjes knipt bij ons thuis. Thuiskapster, ja. Voor de kindjes, niet voor mij. En terwijl Basten geknipt werd.. liep even achter de hun langs om iets te pakken, en ik denk.. wat ruik ik..? Pfjâegch!!!!! Wat gooooooooor!! Kinderscheetjes stinken niet, althans niet die van ónze kindjes, en zo lang ze niet stinken zijn ze nog grappig; de mijne wèl, maar ik was 't niet. Hee, 1 + 1 = 2.. dus ehm.. iehhhhhhhhhh!! Wist niet goed.. viel even stil, kon niet meer praten, bedoel, wist niet meer wat te zeggen.. was stomverbaasd. Ookal weet ik dat 't je soms gewoon ontglipt.. iedereen moet 't geroken hebben, thuiskapster zelf ook, 't was echt om te kotsen van je graatje te gaan, maar niemand zei iets. Iedereen viel stil, en dacht: iehh. GATVERDAMME!!! Ik vind 't ZO vies om in iemands stank te staan!!!!!!!!!!!!!!! Bah is een understatement.. ik vind 't ZO GOOR!!!!!!!!!!!!

Dinsdagavondavond na 't werk reed ik langs 't tankstation. Onee, ik stopte er, en tankte ook nog. Eenmaal binnen om af te rekenen een lange rij. Problemen met de pinautomaat. Pff. Wachten. Rondkijken. Meeleven. Wachten. Praatje. Lachen. Wachten.. en ineens.. ik.. ik denk.. wat ruik ik.. JEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEZES NEE!! Wat goor!!! Niet weeeeeeeeeeeeer zo'n geluidloze stinkscheet!!!! Niemand werd rood, niemand zei er iets van, niemand viel om, niemand stapte uit de rij.. nee, ook ik niet, ik moest nog betalen, maar jeeeeeeeeeezes man..


Jek!!!!!!!!



Rembo&Rembo hebben hier natuurlijk nix te zoeken, maar ik moet echt even m'n gedachten verzetten. Met mijn voorstellingsvermogen kun je de geur ten aller tijde ten allen tijden te allen tijde oproepen, dus wèg van die viezen scheten.. Heb iets heel intelligents nodig. Iets als.. als.. precies: Rembo&Rembo!!

even naar de slager

Heb een paar jaar in eendjes gereden, en begreep 't nooit zo goed als onbekende mensen die toevallig ook in een eend reden naar me zwaaiden. Van buschauffeurs begrijp ik 't, dat zijn kleega's, maar dat onderling gezwaai naar elkaar tussen motorrijders, eendenrijders en dus waarschijnlijk ook keverrijders en wie weet wie nog meer.. ik nie snap.

Voor wie 't nog niet doorhad: ben niet van de sociale, zeg maar. En dan druk ik me nog zacht uit. Ik kijk iedereen aan en zeg hartelijk gedag, maar social talk.. neuh. Zeg tegen mij maar nix, vind 't lekker rustig zo. Niet-terugzwaaien vanuit m'n eend, daar kwam ik makkelijk mee weg: zoef, we waren elkaar toch al voorbij. Maar nu.. nu ik met de kindjes voor in de bakfiets rijd.. er heerst blijkbaar ook een clubgevoel onder bakfietsfietsers. Apart fenomeen, vinnik dat. 'Ons-kent-ons'. Ons-kent-ons-helemaal-niet-we-hebben-gewoon-toevallig-allebei-een-bakfiets!! Naar je lachen als je op de bakfiets zit, maar straal langs je heen kijken als je op je gewone fiets zit. Dat volg ik al niet. Je bent van 't om je heen kijken en lachend gedagzeggen of je bent 't níet, simpel. Als we nou gewoon afspreken dat iedereen elkaar gewoon gedagzegt, dan hebben we daar ook geen misverstanden meer over.. je hoeft niet te zwaaien, hoor, en ook geen gesprek aan te knopen, alsjeblieft niet zelfs, maar dat selectief-apathische gedoe, djiezz?!! Waar was ik.. oja.. Word ineens ook aangesproken door andere mensen met een bakfiets; kweenie waarom! 'Moeilijk hè, dat keren hier..?' en 'Lekker warm voor ze, hè.. zo in die tent.. geen last van die koude wind' en 'Goh, wat 'n idee, zo'n dekentje erbij, met dit weer..' Ik praat wel terug, hoor, en geef braaf sociaal-gewenste antwoorden, maar ik.. nja..

Waar gaat dit heen, kweetet zelf niet meer. God, ben 'r lekker bij.. ehm.. Oja!

Vanochtend werd ik bij school aangesproken door een papa, een papa met een tweewielbakfiets. Dat je nog altijd beter op een tweewielbakfiets door de sneeuw kunt fietsen dan op een gewone, omdat je met een bakfiets langzamer omvalt. Tjajoh, ik snapte 't ook niet helemaal, maar goed.. daar ging 't niet om. Waar 't wèl om ging: viel bekant van m'n driewieler toen hij een beetje achteloos vertelde dat hij nog even naar de slager ging, in Lonneker. IK GA NOG EVEN NAAR DE SLAGER, IN LONNEKER. Hij trok z'n muts nog wat verder over z'n oren, en hee.. ik ben niet helemaal contactgestoord, ik had wel door dat-ie niet met de auto ging! 'Goh joh, ga je helemaal naar Lonneker voor je vlees..?', vroeg ik een beetje duffig. Voor alle duidelijkheid: Lonneker is hártstikke mooi, en ze hebben ook vast ontzettend lekker vlees bij de slager in Lonneker, maar Lonneker is echt wel even een eindje trappen, zeg maar gerust een kilometertje of wat..? Geloof me, ik pak echt niet voor álles de auto, maar ik zou niet eens met de áuto naar Lonneker, voor m'n vlees, laat staan met de fiets en laat staan met de bakfiets en laat helemaaaaaal staan door de sneeuw met -5 en een kind voorin! 'Woo, dan hebben ze vast heeeel lekker vlees in Lonneker..', piepte ik benauwd. Fietste een beetje beduusd weg. Kom Yk, we gaan!! Wegwezen hier, die kerel spoort niet!!!!!!!

Zag dezelfde papa weer bij school toen we Basten gingen ophalen, om 11.40u. De papa van 't vlees. Hij was al terug van Lonneker. Mèt bakfiets. En z'n kind leefde nog. Heb 'm niet meer gesproken, maar hij keek heel normaal.. Snappernixvan.

groot hart

Hoorde deze ineens weer op de radio!

Studeerde van '92 tot '96 in Amsterdam. Hier, toen nog aan de Nieuwe Vaart.

Liep na school natuurlijk geregeld richting centrum, via 't Waterlooplein. Vaak samen met W, die woonde toen nog aan de Prins Hendrikkade. Vaak samen met Femke, na school gezellig de winkels in of het terras op (liever de stad in dan een veel te lang college neurologie aanhoren, aan 't eind van de dag.. ;P ) En soms alleen..

Had een tijdlang De Dijk in m'n walkman. Vond 't zo mooi..

Ongelogen: kwam Huub van der Lubbe tegen, terwijl hij in m'n oor zong!!

Keken elkaar aan, in 't langslopen. Ongemakkelijk lachje.
Maar heb nix gezegd.. :S


HUUB, IK HEB JE MUZIEK IN M'N OOR!!!!!!!!!! VIND JE DÁT NIET TOEVALLIG?!!


Sjeesessss..