Paasfoto's. Omdat ik ook nog ontzettend leuke kindjes heb!
Geen kinderpraatjes of andere berichtjes over de konijnen meer, hier. Daarvoor sinds een half jaartje voor elk eigen eigen blog. Omdat ik te lam was voor een 'babyboek'. Het wèl wilde oppakken om niets te vergeten, maar in verband met een onleesbaar handschrift een ontzettend handig blog begon. Voor elk één. Met elk hun eigen dingetjes, praatjes, plaatjes, filmpjes, muziekjes. Luik voow latew, enzoow..?
Maar ben zo blij met ze!! Vandaar wat fijne paasfotootjes.. gewoon voor m'n eigen blog. ;P
Bas&Yk net wakker, de één wat langer dan de ander. Yke op de fiets met paaseitje in de wang. Yke moe maar toch op de fiets met speendoekje in een bidon. Bas&Yk marathon, Sander H-tje vergeten. Basten eet döner.. 'Ik lust alle groenten, hè mama?' Sander met Yke op de kermis, in een veel te klein autootje omdat grote broer niet durfde. Yk&ik, thumbs up. Met pleister. Ha!
En een hele fijne Paasmaandag met Bi&Wi. Zonder foto's. Pff..
Nog steeds de Jeugd in de speler in de auto, ja. Geweldige beats, en hun teksten zijn echt briljant, maar nee.. níet altijd geschikt voor kinderoren. Hmm.. eigenlijk nooit, nee, je hebt gelijk.
Als we met de kinderen in de auto zitten blèren we gewoon wat harder mee, en geven de tekst even een kindvriendelijke draai.. of we praten er snel doorheen. 'Wat willen jullie vanavond eten, jongens?!!' 'Applaus' skippen we natuurlijk gelijk; geen leuk nummer, bloedirritant zelfs, maar die tekst.. nee, daar kun je onmogelijk iets van maken. Probleem is dat 't gros van hun teksten aan mekaar hangt van de 'schud die bil en wiebeltieten'. De bitches en sletten vliegen je om de oren en 'meisje, de spikkels op me ijsje'.. ach, laat maar, tis allemaal niet goed te praten. Maar goed, veel is ook onverstaanbaar. Als je niet te goed luistert. En er een beetje doorheen praat. Dus. Humberto Tan en Sugar Lee Hooper. De Jeugd. You love 'm or you hate 'm.. We love 'm.
Bij ons in de auto dus geen luisterboek met de sprookjes van Grimm of Liedjes met een Hoepeltje erom. Nog nooit gehad ook. Onze kinderen sprongen vanochtend in de auto, nestelden zich in hun kinderzitjes en deinden gelukzalig lachend mee op het intro van CENTJE-CENTJE.. centje-centje.. 'Mag 't wat harder, mama..?'
Een dezer dagen toch maar eens op zoek naar een ander cd'tje, voor in de auto.. voordat ze te goed gaan luisteren. Mumford&Sons ofzo..
Bakte vandaag samen met de kindjes eekhoornbroodjes! Wij bakten ze vroegah als kind al, thuis; recept van minstens zo'n 30 jaar oud, dus. Ha!
Übersimpel, übergezellig en überlekker!!
Nodig voor een stuk of 50:
300 gram zelfrijzend bakmeel
anderhalve theelepel zout
4 eetlepels suiker
melk.. weet niet hoeveel eigenlijk, gewoon genoeg voor een mooi deeg
De hele boel goed door elkaar kneden, melk toevoegen naar inzicht dus, de bal in tweeën delen en elk deel uitrollen tot een lap van een halve centimeter dik. Figuurtjes (laten) uitsteken en per tien bakken in een klein pannetje zonnebloemolie. Als de onderkant van de figuurtjes bruin is omkeren, en als ook de andere kant bruin is de broodjes eruit halen en even laten uitlekken op keukenpapier. Zet je kindjes op de bank, Marieke, gooi een dvd van Kerst met Linus erop, elk een bakje eekhoornbroodjes op schoot, een tuitbeker aardbeienranja binnen handbereik, en je bent verzekerd van een uurtje rust!!
Basten is een beetje ziek. Een heel heel klein beetje maar. Eigenlijk voelt hij zich prima. Nu wèl, in elk geval; gisteravond en vannacht wat minder. Rothoest. Hartstikke verkouden. Neus verstopt. Stiekum had ik me eigenlijk gewoon verslapen, vanochtend. Halve nacht op geweest. Hoestende en proestende kindjes. Wekker uit, nog VIJF minuutjes.. Schrok een uur later wakker. Ai.
'Mama, mag ik thuisblijven als ik me niet goed voel?'
Hmm.. 7.32u. Over 28 minuten zouden we met drie man, waarvan twee onder de vijf, aangekleed en wel, liefst ook met gesmeerd brood en gesneden fruit, bij de ingang van school moeten staan. Pff..
'Tuurlijk mop, blijf maar lekker liggen..' En ik draai me lekker nog 's om..
'Ik ben ziek, hè mam, want ik ben hoesterig. En weet je..? Ik vergeet ook alles..'
'Oh echt waar, Bas? Wat vergeet je dan..?'
'Ik vergeet m'n hand voor m'n mond te houden als ik hoest..'
'Oh.. nah, dan blijven we lekker thuis..'
EN EEN LEKKERE DAG DAT WE HEBBEN?!!!!!!! Jeej!!!!!!!
Ondanks 't feit dat er toch al een poosje twee kindjes in en om ons huis verblijven, slingert er af en toe iets rond wat niet bestemd blijkt voor kinderogen.
Een tijd geleden lag het hoesje van Parels voor de Zwijnen op tafel. In één van onze halfjaarlijkse JvT-manies. Vond Basten maar wát interessant.. blote dames. Vier jaar. Maar goed. 'Wat doen die mevrouwen, papa..?' Oeps. 'Ehm.. die mevrouwen doen alsof ze varkens zijn..' Een kinderhand is snel gevuld: no further questions..
Gisteren was ik alleen thuis met de Ykster. Ze kreeg hetzelfde cd-doosje in handen. 'Welke van deze ben jij, mama..?', wijzend op de blote dames. Oow? Hmm. 'Ik sta niet op die foto, Yke.. dat zijn andere mevrouwen..'
Dus.
Over een week of twee in de Metropool!! Jeeeeeeeeeeeeej!
Kreeg dit plaatje nog van Fer. Gemaakt tijdens ons weekje bij pap&mam. Geen van ons staat er normaal op (de één valt bijna van tafel in een poging de lens te ontwijken, de ander laat met roze-geverfde handen haar nieuwe kiezen zien en ik.. ik.. ach laat maar), maar heeeeeeeeelemaal in de Sfeer van de Week!! :D
Onze konijnen zijn geen geweldige eters. Ze zijn meer van het gebakjes bouwen. Kroepoek-rijst-ei-gebakje. Komkommer-kip-ei-rijst-gebakje. Komkommer-bami-gebakken uitje-gebakje. Kroepoek-rijst-bami-kip-gebakje. Makan doeloe!!
Sinds gisterochtend hebben wij een huisdier. Twee om precies te zijn. Een walrus en een zeehond. Anderhalve centimeter groot. Volgens de verpakking zouden ze zich in lauwwarm water binnen 72 uur moeten verzesdubbelen..
De konijnen hebben er het eerste half uur boven gehangen: 'Hij wordt groter, papa, kom 's kijken!! Zie je 't?!!' 'Ik zie 't, mama, kijk.. já, hij is al groter!!!!! Ik zíe 't!!!!!' Er gebeurde NIETS, om precies te zijn. Ze keken er niet meer naar om.
Sander en ik des te meer. De bakken water staan midden op tafel; we kunnen er niets aan doen, maar we kijken elk half uur stiekum even. 'Zijn ze al gegroeid?' 'Even kijken of ze al gegroeid zijn..' 'Jeezes, ze zijn nog steeds niet gegroeid.' 'Hee, 't lijkt wel of ze iets gegroeid zijn!' 'Is-ie nou gegroeid, of lijkt dat maar zo.. kom jij 's kijken?' 'Wat een rotbeesten, ze groeien helemaal niet. Of wel..? 't Lijkt wel.. íetsjes misschien?' 'Hmm.. strax is 't gewoon een lulverhaal.. groeien ze helemaal niet..' 'Zouden ze groeien als we er wat warm water bij doen?'
Hoe een mens zich kan vermaken..
Ze zitten nu al meer dan 36 uur in het water, en er is nog helemaal NIETS gebeurd.
En terecht. Ik weet ook niet meer hoe ik 't moet verkopen, aan de konijnen. 'Ja.. ehm.. de bakkers van Albert Heijn bakken vast wat pepernoten om de pieten te helpen.. de mensen vinden pepernoten zoooooooooooooo lekker, en zóveel pepernoten kunnen de pieten nooit bakken?!!' en 'De pieten hebben 't denk ik te druk met cadeautjes inpakken, voor alle kindjes in Nederland.. en ze moeten de boot nog poetsen..' Pff.. hoe geloofwaardig ben je nog als mama, vraag ik me af, met zo'n zwetsverhaal..?
Twee weken achter de tralies gaat zelfs mij wat ver, maar jeezes.. pepernoten in september.. waanzin.
Heb in tegenstelling tot gemiddeld Nederland een heuse musical-allergie. Geen kleine, nee.. een hele dikke vette. Heb al moeite met toneel, maar als ze er ook nog bij gaan zingen ben ik weg. Al dat aanstellerige gedoe.. krijg 'r uitslag van. Vlooienjeuk als ik Joop van den Ende of Pia Douwes op tv zie, en ware paniekaanvallen bij de aankondiging van een nieuwe 'Op zoek naar Joseph of Mary Poppins'. Midazolam-neusspray altijd binnen handbereik, je weet nooit..
Nix aan te doen, volgens de huisarts. Moet 'r maar mee leren leven, zegt-ie. Heb 'r niet heel veel last van, hoor.. dat niet. Probeer er gewoon zo min mogelijk mee in aanraking te komen, en ik moet zeggen, dat scheelt een hoop.
Helaas hebben Basten en Yke ergens in de afgelopen weken Woezel&Pip-Da-Musical en musicalachtige sprookjes van Studiofukking100 ontdekt, en ze vinden het geweldig! Opgenomen, kindvriendelijk als ik ben probeer te zijn, en kijk zo enthousiast mogelijk mee.
's Nachts droom ik tegenwoordig dit liedje, uit Doornroosje-Da-Musical (de hel begint vanaf 1:35min.. wacht, ik pak m'n spray vast). Word badend in 't zweet wakker..
Zo. We komen er al lekker in!! Vanochtend na een kruimelige gezellige kop thee bij Nathalie met de konijnen richting Miro, waar m'n oudste konijn ontsnapte en echt opgelost leek, ik buiten op de parkeerplaats zocht en binnen wat winkels doorrende, met Yke op de arm toch maar weer naar buiten stormde liep en ik 'm uiteindelijk binnen bij de klantenservice van de Appie met een bescheten en behuild koppie uit de armen van een lieve klantenservice-mevrouw viste (oh man, voelde me zo rot..)(duizendmaal dank en NOOIT zomaar wegrennen, Basten!!).. en er bij 't afrekenen achterkwam dat m'n pinpas nog naast de laptop lag, maar gered werd door Marlie, onze oppas-als-Oma Gerry-echt-niet-kan die verderop in dezelfde rij stond, die zo lief was de 43euro20 voor ons af te rekenen. Zucht. Zweet. Huil.
Bij thuiskomst aten we elk twee ijsjes als troost.. ghe.
LAAT DE VAKANTIE NÚ MAAR BEGINNEN!!!!!!!!!!
Pff. Tjillllllllll.. tis vakantie, ja.
[ Manu Chao - Live from Abbey Road / Merry Blues ]
Basten is actief ventje, maar als 't op lopen aankomt vindt-ie 't eigenlijk wel best allemaal. Meestal. Hij is vier-en-een-half, maar laat zich nog gerust een hele dag in de kinderwagen rondrijden, gezellig naast z'n schwes. En dat vind ik eigenlijk heerlijk wel best, allemaal..
Paar maanden geleden een bakfiets aangeschaft. Twijfelde wat: hoe lang zouden we er profijt van hebben, hoe lang willen je kinderen nog in zo'n bak..? Vroeg hier en daar wat rond, en met het kinderwagenverhaal in 't achterhoofd.. bedacht dat Basten 't allemaal wel best vindt, meestal.. bedacht dat hij dan waarschijnlijk ook nog wel een hele tijd in die bak zou willen. Aldus. De bakiets kwam er, en we waren er gelijk helemaal mee in de gloria.. en tis zoooooooooooo gezellig, die twee voorin! Hier kwamen we de komende jaren wel mee door!!
Gisteravond. Nog één weekje school tot de zomervakantie. 'Mama, mag ik morgen met mijn eigen fiets naar school..?' 'Ehm..' 'Maar ik wil dat zo graag, mama..'
Dus. Dus togen wij vanochtend gezellig naast elkaar fietsend naar school. Laatste weekje groep 1. Laatste weekje juf Joke. Laatste weekje kleine schooltje aan de Gronausestraat. Nog maar één kindje in de bak. En Bas beretrots rondslingerend op z'n blauwe fietsje.. *slik*
Lekker aangekeuteld met Yke, vanochtend, omdat Sander Basten naar school bracht. 't Was heerlijk, zo relaxt; 'Mama, kom je bij me zitten..?' Om 11.40u Basten van school gehaald en met de kindjes in de bakfiets naar de visboer voor visfrietjes en sinas; 'Mama, wil je ook een slokje..?' In de zon op 't bankje met z'n drietjes.. 't wordt langzaamaan vaste prik, op vrijdag, bij mooi weer! Eenmaal thuis een heel stuk met de loopfietsjes naar de garage om de auto op te halen. Had 't vast willen leggen, die konijnen op hun loopfietsjes voor me uit.. en zo trots, dat hele eind?!! Loopfietsjes achterin de auto, en door naar de K&K voor 'kinderwurst, pfeffersalami, käsebrödchen, laugenstange und caprisonne'. De kinderwurst heeft de rit naar huis niet overleefd; 'Mag ik nóg een rolletjeeeeeeeh..?' Even suffen op de bank voor de buis met sjipjes en ranja, dansen op K3 en verstoppen voor Sander onder een stoel en achter het gordijn; 'Wij zijn al met de trein naar Deventer!!!' Het waait als een gek, maar 'Wij willen buiten eten, mama, mag daaaaaaat?!!' dus we eten met het bord op schoot op de stoep voor de deur, 'Pasteitjes, pasteitjes!!' 'Bas, waarom zit je zo ver weg?!!' (zit vijf meter verderop, bordje op de knietjes) 'Tis hier een lekker rustig plekje!' Dus. Op dezelfde stoep aan de klets en aan de borrel met Petra, Rogier en Isabel; zo gezellig! Yke heeft in een uur tijd drie keer een nieuwe legging aangehad, want oefenen-met-zonder-luier, nu; 'Maakt toch nix uit, hè mama?' Kindjes spelen in 't gras en dartelen om ons heen.. lol voor tien, zo gelachen! En nu.. nu liggen ze heerlijk te maffen in hun ons nest.. lekker spul.. zo blij met ze!!!
Genoten vandaag!!
En deze hoorden we vanmiddag op de radio, onderweg naar huis van de K&K:
;P
Wat zei ik ook weer..? Oja: zo genoten, vandaag.. *zucht*
Morgen met z'n viertjes 'met de trein'. Deventer is slechts het middel; de trein het doel.. ;P Zin in!!!! Wat hebben we 't goed, hè Sander..? ♥
Ja hoor, tis weer 's zover: we zijn nu krap een maand aangesloten op glasvezel van KPN en we zijn de afstandsbediening van de decoder al kwijt.
Zo gaat dat. Da's nix nieuws, hier in huis. We zijn hier altijd álles kwijt. Autosleutels. Fietssleutels. Reservesleutels. Portemonnees. Pasjes van 't werk. Bonuskaarten. Biebboeken. Bonnetjes van de Hennes. Gsm-laders. De gsm zèlf.. Kortingsbonnetjes. Paspoort. Rijbewijs. Autopapieren. Sjaals. Schoenen. Sokken. Haarspeldjes. Speentjes. Knuffels. Eczeemzalf (ondanks minstens zes tubes in huis..). Lippenbalsam (ondanks minstens drie blikjes in elke tas of jaszak). Laat ik mezelf niet verder vervelen: ALLES!
Maar.. oja, de afstandsbediening. 't Geluk wil dat een jonge leuke lieve aardige vlotte gezellige installateur ons een tweede decoder cadeau heeft gedaan heeft aangesloten. Wat zoveel betekent als: we hebben heeeeeeeeeeel gelukkig nog een tweede afstandsbediening in huis! Nu lopen we dus drie keer per dag de trap op en af om de afstandsbediening van boven naar beneden te halen, of andersom.. Geen ramp. Wel suf. En we blijven zoeken naar die ene, hè: bank omhoog, kussens eruit, dozen speelgoed ondersteboven, wasmanden, keukenkastjes.. handen letterlijk in 't haar, kijken elkaar onbegrijpend aan.. 'HOE KÁN DAT NOU?!!!'
Voor onze tv had ik vorig jaar al drie extra universele afstandsbedieningen (drie ja, ook nog eentje voor boven) aangeschaft bij de rode mediagigant, omdat die ene die we hádden ook steeds zoek was. Onder de bank. Tussen de kussens. Op het aanrecht. In de trapkast. Op de trap. In een doos met boodschappen. In de badkamer. In een jaszak. Of een broekzak. Op de piano. Ónder de piano. Achter de verwarming. Bovenop de afzuigkap. Tussen de duplo. Soms zelfs in de tas mee naar 't werk.. Met die drie afstandsbedieningen was er altijd wel eentje níet-zoek! En tis niet dat ze kwijt bléven, hoor.. ze kwamen altijd wel weer boven drijven.. ;P Maar goed, ze zijn nu dus alledrie overbodig, met de komst van een draadloze decoder! Vind 't niet heel raar, nee, dat KPN maar één afstandsbediening per decoder levert.. dat niet. Maar in ons huishouden.. in ons huishouden is één afstandsbediening gewoon te weinig!!
Heb KPN gebeld. Op zondag. Dat we onze afstandsbediening kwijt zijn. Of ik er één zou kunnen bijbestellen. Hmm. Hoe dat dan kon. Dat kwijtraken. Waar hij dan kon zijn. Tjee. Wat een vraag.. 'Nah, hij is de deur niet uit, maar ik heb echt het hele huis drie keer ondersteboven gehad, maar ik kan 'm echt ècht niet vinden!' Heb de konijnen er nog even bijgesleept.. sorry jongens, maar misschien dat het kuiken de jongen aan de andere kant van de lijn zich dan íets meer kon voorstellen bij het zoekraken van een afstandsbediening. Maar pazzop: niets dan goeds over de KPN-callcenterjongen.. hij was super-súperaardig, want hij wilde ons dan wel een nieuwe afstandsbediening toesturen. Gratis en voor nix! Nah!! Dát hoefde nou ooooook weer niet, had er graag voor willen betalen, tis tenslotte.. maar hee, superservice! 'Maar mevrouw, ik maak er wel een aantekening van in ons systeem..' 'Ik snap 't.. dat ik niet volgende week weer bel, we zijn de afstandsbediening weer kwijt..' 'Ik zal er een aantekening van maken, mevrouw.. maar misschien kunt u erop letten dat u déze afstandsbediening níet kwijtraakt.. ' 'Nee tuurlijk, tis ook niet dat..' 'Maar ik maak er wèl een aantekening van, mevrouw..' *zucht*
Onderweg van school naar huis. In de zon, heerlijk met-zonder-jas! Loopje van amper tien minuutjes werd een gezellig jutterswandelingetje van een dik uur. Bloempjes plukken voor de juf, mooie takken en steentjes zoeken..
Genooooooten, met de konijnen! Wat. Fijn. Die kids.. :D
Had al eerder ergens verteld dat onze konijnen slapen als draken. In óns bed echter slapen ze als roosjes, dus hee: ons bed it izzzzzzz.. daar doen wij niet meer moeilijk over!
Vandaar: ons bed is tijdelijk ons bed niet meer. Geeft nix, dat komt wel weer. Had 't liefst een echte SLAAPkamer gehad.. vier matrassen naast elkaar op de grond, en de andere kamers omdopen tot.. nou ja, tot iets anders. Waarschijnlijk sliepen we dan nog steeds met z'n vieren op twee matrassen.. maar goed, dat terzijde.
Maar S slaapt op 't moment dus op B's kamer in B's bed; ik slaap bij de kindjes in 't Grote Bed. S slaapt, want heerlijk rustig; ik slaap, want geen gesnurk. En stiekum vind ik 't heeeeeerlijk, die twee kleintjes zo lekker dicht bij me; en daarbij.. S sliep altijd al graag 'alleen' (lees: ver weg van mij), 'sorry, maar ik kan zo niet slapen, je bent echt veel te warm..' en 'ik schrik me steeds de tyfus een ongeluk, je schokt zo als je in slaap valt..'.. maar goed, ook dat terzijde.
Wacht, loop niet weg, was nog niet klaar, ik maak me schuldig aan nog meer bad parenting: ik blijf bij de kindjes tot ze slapen!! 'Ze moeten leren alleen in te slapen' my ass, dat komt vanzelf en snel genoeg; op dít moment bespaart 't een hoop gedoe en dus tijd en energie. Bovendien, en belangrijker nog: de konijnen vinden 't meer dan fijn als één van ons bij hen is als ze inslapen, en daarom ík ook, heel erg zelfs, dus dan is de keus makkelijk gemaakt! Kwartiertje 'investeren', kindjes die heerlijk slapen en wij een hele avond vrij!! En tis zo fijn: aan die warme slaperige lijfjes voel ik dat ze 'gerust zijn'.. en dat is me alles waard! Ik zie 't ook aan hun haar!! Ongelogen: onrustige nachten in hun eigen bed, waarbij vier keer per avond wakker en uiteindelijk toch in óns bed eindigend, of met z'n vieren een paar nachtjes logeren bij opa&oma in een vreemd bed, en het haar op hun achterhoofd verandert in één grote pluizebol.. coupe barbapapa, één grote getoupeerde bende! In óns bed: níx van dit alles.. ze staan op zoals ze naar bed gingen, gewoon glad haar.. hoef er nix meer aan te doen!!
Maar ehm.. ik dwaal af.. wat ik eigenlijk vertellen wilde..
Iedereen heeft zo z'n voorkeursplek, in 't Grote Bed: B wil niet naast Y slapen, dus ik moet in 't midden. Y wil juist wèl naast B, èn naast mij, dus die wil eigenlijk ook in 'de midder'.. Na even onderhandelen beland ik zonder mokken in het midden, B links en Y rechts van mij, en in no-time slapen ze allebei. Heerlijk.. ik kan niet veel later zonder problemen uit bed stappen.. tuk ze nog even lekker in, druk een dikke knuffel in hun warme zachte nekjes en heb vervolgens een hele lange rustige avond met S beneden! Wat wil je als mama nog meer?!!
En dan, als we na die lekker lange avond weer veel te laat naar bed gaan, S z'n heerlijk lege bed inkruipt en ik me tussen de twee konijnen in 'vlij'.. dan, halverwege de nacht.. dan begint het..
Y wordt wakker, wat overigens volledig langs me heen gaat, maar ineens ligt ze in het midden.. heeft ze zich tussen B en mij ingewurmd, nix van gemerkt.. Ik lig rechts. Of eigenlijk nog steeds in het midden, op de spleet tussen de twee matrassen, maar dan met twee konijnen links van me. Totdat B ineens wakker wordt, ziet dat Y naast hem ligt, uit bed stapt, omloopt, en zich rechts van mij weer onder het dekbed nestelt! Ik.. weeeeeer nog steeds in het midden! Dan wordt Y wakker.. geen idee waarvan, maar 'hee, waar is B nou..?!!' Hmm.. ze bedenkt zich geen seconde: kruipt over me heen, wringt zich tussen B en mij in en droomt weer heerlijk verder.. Ik lig links, maar eigenlijk nog steeds in het midden. En dat gaat zo een paar keer per nacht. Zucht, ja. De variatie dat de één over de ander heen bleef kruipen met de klok mee hebben we ook al gehad.. dus aan 't eind van de nacht lagen we alledrie dwars in bed.. Hmm, wat zal ik ervan zeggen..? Denk: lekker nix.
Maar ik zeur niet; voor je het weet voelen ze zich te groot voor bij ons in bed, dus ik geniet er maximaal van, maar slapen doe ik niet.. maar gaaaaaap.. dat heb ik er graag voor over!! ;P
Noot: dit stukje is niet geschikt voor 'goede' ouders! *lange neus*
