Had al eerder ergens verteld dat onze konijnen slapen als draken. In óns bed echter slapen ze als roosjes, dus hee: ons bed it izzzzzzz.. daar doen wij niet
Vandaar: ons bed is tijdelijk ons bed niet meer. Geeft nix, dat komt wel weer. Had 't liefst een echte SLAAPkamer gehad.. vier matrassen naast elkaar op de grond, en de andere kamers omdopen tot.. nou ja, tot iets anders. Waarschijnlijk sliepen we dan nog steeds met z'n vieren op twee matrassen.. maar goed, dat terzijde.
Maar S slaapt op 't moment dus op B's kamer in B's bed; ik slaap bij de kindjes in 't Grote Bed. S slaapt, want heerlijk rustig; ik slaap, want geen gesnurk. En stiekum vind ik 't heeeeeerlijk, die twee kleintjes zo lekker dicht bij me; en daarbij.. S sliep altijd al graag 'alleen' (lees: ver weg van mij), 'sorry, maar ik kan zo niet slapen, je bent echt veel te warm..' en 'ik schrik me steeds
Wacht, loop niet weg, was nog niet klaar, ik maak me schuldig aan nog meer bad parenting: ik blijf bij de kindjes tot ze slapen!! 'Ze moeten leren alleen in te slapen' my ass, dat komt vanzelf en snel genoeg; op dít moment bespaart 't een hoop gedoe en dus tijd en energie. Bovendien, en belangrijker nog: de konijnen vinden 't meer dan fijn als één van ons bij hen is als ze inslapen, en daarom ík ook, heel erg zelfs, dus dan is de keus makkelijk gemaakt! Kwartiertje 'investeren', kindjes die heerlijk slapen en wij een hele avond vrij!! En tis zo fijn: aan die warme slaperige lijfjes voel ik dat ze 'gerust zijn'.. en dat is me alles waard! Ik zie 't ook aan hun haar!! Ongelogen: onrustige nachten in hun eigen bed, waarbij vier keer per avond wakker en uiteindelijk toch in óns bed eindigend, of met z'n vieren een paar nachtjes logeren bij opa&oma in een vreemd bed, en het haar op hun achterhoofd verandert in één grote pluizebol.. coupe barbapapa, één grote getoupeerde bende! In óns bed: níx van dit alles.. ze staan op zoals ze naar bed gingen, gewoon glad haar.. hoef er nix meer aan te doen!!
Maar ehm.. ik dwaal af.. wat ik eigenlijk vertellen wilde..
Iedereen heeft zo z'n voorkeursplek, in 't Grote Bed: B wil niet naast Y slapen, dus ik moet in 't midden. Y wil juist wèl naast B, èn naast mij, dus die wil eigenlijk ook in 'de midder'.. Na even onderhandelen beland ik zonder mokken in het midden, B links en Y rechts van mij, en in no-time slapen ze allebei. Heerlijk.. ik kan niet veel later zonder problemen uit bed stappen.. tuk ze nog even lekker in, druk een dikke knuffel in hun warme zachte nekjes en heb vervolgens een hele lange rustige avond met S beneden! Wat wil je als mama nog meer?!!
En dan, als we na die lekker lange avond weer veel te laat naar bed gaan, S z'n heerlijk lege bed inkruipt en ik me tussen de twee konijnen in 'vlij'.. dan, halverwege de nacht.. dan begint het..
Y wordt wakker, wat overigens volledig langs me heen gaat, maar ineens ligt ze in het midden.. heeft ze zich tussen B en mij ingewurmd, nix van gemerkt.. Ik lig rechts. Of eigenlijk nog steeds in het midden, op de spleet tussen de twee matrassen, maar dan met twee konijnen links van me. Totdat B ineens wakker wordt, ziet dat Y naast hem ligt, uit bed stapt, omloopt, en zich rechts van mij weer onder het dekbed nestelt! Ik..
Maar ik zeur niet; voor je het weet voelen ze zich te groot voor bij ons in bed, dus ik geniet er maximaal van, maar slapen doe ik niet.. maar gaaaaaap.. dat heb ik er graag voor over!! ;P
Noot: dit stukje is niet geschikt voor 'goede' ouders! *lange neus*
Geen opmerkingen:
Een reactie posten