mijn god

Waar gaat 't heen..?

En voor als je 't fragment nog niet kende.. kijk 'm tot 't eind, ben in huilen uitgebarsten!! Nederland, oh Nederland..

afstandsbediening gezocht

Ja hoor, tis weer 's zover: we zijn nu krap een maand aangesloten op glasvezel van KPN en we zijn de afstandsbediening van de decoder al kwijt.

Zo gaat dat. Da's nix nieuws, hier in huis. We zijn hier altijd álles kwijt. Autosleutels. Fietssleutels. Reservesleutels. Portemonnees. Pasjes van 't werk. Bonuskaarten. Biebboeken. Bonnetjes van de Hennes. Gsm-laders. De gsm zèlf.. Kortingsbonnetjes. Paspoort. Rijbewijs. Autopapieren. Sjaals. Schoenen. Sokken. Haarspeldjes. Speentjes. Knuffels. Eczeemzalf (ondanks minstens zes tubes in huis..). Lippenbalsam (ondanks minstens drie blikjes in elke tas of jaszak). Laat ik mezelf niet verder vervelen: ALLES!

Maar.. oja, de afstandsbediening. 't Geluk wil dat een jonge leuke lieve aardige vlotte gezellige installateur ons een tweede decoder cadeau heeft gedaan heeft aangesloten. Wat zoveel betekent als: we hebben heeeeeeeeeeel gelukkig nog een tweede afstandsbediening in huis! Nu lopen we dus drie keer per dag de trap op en af om de afstandsbediening van boven naar beneden te halen, of andersom.. Geen ramp. Wel suf. En we blijven zoeken naar die ene, hè: bank omhoog, kussens eruit, dozen speelgoed ondersteboven, wasmanden, keukenkastjes.. handen letterlijk in 't haar, kijken elkaar onbegrijpend aan.. 'HOE KÁN DAT NOU?!!!'

Voor onze tv had ik vorig jaar al drie extra universele afstandsbedieningen (drie ja, ook nog eentje voor boven) aangeschaft bij de rode mediagigant, omdat die ene die we hádden ook steeds zoek was. Onder de bank. Tussen de kussens. Op het aanrecht. In de trapkast. Op de trap. In een doos met boodschappen. In de badkamer. In een jaszak. Of een broekzak. Op de piano. Ónder de piano. Achter de verwarming. Bovenop de afzuigkap. Tussen de duplo. Soms zelfs in de tas mee naar 't werk.. Met die drie afstandsbedieningen was er altijd wel eentje níet-zoek! En tis niet dat ze kwijt bléven, hoor.. ze kwamen altijd wel weer boven drijven.. ;P Maar goed, ze zijn nu dus alledrie overbodig, met de komst van een draadloze decoder! Vind 't niet heel raar, nee, dat KPN maar één afstandsbediening per decoder levert.. dat niet. Maar in ons huishouden.. in ons huishouden is één afstandsbediening gewoon te weinig!!

Heb KPN gebeld. Op zondag. Dat we onze afstandsbediening kwijt zijn. Of ik er één zou kunnen bijbestellen. Hmm. Hoe dat dan kon. Dat kwijtraken. Waar hij dan kon zijn. Tjee. Wat een vraag.. 'Nah, hij is de deur niet uit, maar ik heb echt het hele huis drie keer ondersteboven gehad, maar ik kan 'm echt ècht niet vinden!' Heb de konijnen er nog even bijgesleept.. sorry jongens, maar misschien dat het kuiken de jongen aan de andere kant van de lijn zich dan íets meer kon voorstellen bij het zoekraken van een afstandsbediening. Maar pazzop: niets dan goeds over de KPN-callcenterjongen.. hij was super-súperaardig, want hij wilde ons dan wel een nieuwe afstandsbediening toesturen. Gratis en voor nix! Nah!! Dát hoefde nou ooooook weer niet, had er graag voor willen betalen, tis tenslotte.. maar hee, superservice! 'Maar mevrouw, ik maak er wel een aantekening van in ons systeem..' 'Ik snap 't.. dat ik niet volgende week weer bel, we zijn de afstandsbediening weer kwijt..' 'Ik zal er een aantekening van maken, mevrouw.. maar misschien kunt u erop letten dat u déze afstandsbediening níet kwijtraakt.. ' 'Nee tuurlijk, tis ook niet dat..' 'Maar ik maak er wèl een aantekening van, mevrouw..' *zucht*

Pff.. mevrouwmevrouw.. ;P Maar lang leve KPN!!

Ons huis is een beetje als dat van Mika.. ghehe.

stakkers

Gistermiddag een mooi glimmend foldertje in de bus gehad: vandaag en morgen is de Karvan Cévitam in de aanbieding bij de C1000. Dat spul is hier niet aan te slepen; onze konijnen drinken altijd en alleen maar Karvan Cévitam.. Ranja. Aabeijehajja en sieshappehajja. Nadat Y en ik B naar school hadden gebracht dus rap richting C1000. En het Grote Graaien was al in volle gang, hoor: de flessen hajja stonden nog per zes verpakt op pallets, maar de mensen.. als vliegen op stront!

Ook in de folder stond: 'maximaal vier per klant', en op was op! Al zoekend naar de flessen aabeije, dacht ik hardop: 'Goh, jammer dat je er maar vier mag meenemen!', waarop de mama die gebukt naast me stond te zoeken naar een fles frambozen antwoordde: 'Maar ik leg ze zo in de auto en ik haal gelijk nog vier flessen op!' Hmm.. Je hoefde verder ook geen bonnetje in te leveren, dus hee.. wie doet me wat? 't Voelde toch niet helemaal jofel, maar ik moest toch met het spul naar de auto en het karretje terugbrengen, dus een omweggetje via de 'ranja'.. ach, wromnie..? Wel een andere kassa genomen, alsof het lieve kassameisje van net dat niet zou zien, maar goed. Achter mij een mama ook met vier flessen in de arm: 'Ik loop zo naar huis, dan kom ik terug voor nog vier, hoor!!'.. Bekende een beetje gegeneerd dat ik al voor de tweede keer met vier flessen bij de kassa stond. Bood haar meteen aan om even met haar eerste vier flessen bij de uitgang op haar te wachten; wat een onzin, eerst helemaal naar huis.. 'Wacht ik daarna wel weer op jou,' zei ze, 'dan kun je nóg een keer als je wil!'. 'Ehm.. nou..' Had even de tijd om m'n zonden te overdenken, wachtend bij de uitgang.. vond 't toch niet helemaal koel. Zag ondertussen steeds dezelfde mama's met dezelfde kindjes aan de hand heen en weer schieten, bij de ingang. Iederéén ging een paar keer!!!! 'Wil je nog een keer gaan?', vroeg ze me, toen ze haar tweede kwartetje had afgerekend. 'Ehm.. neuhhhhh, durf 't toch niet helemaal..' Wat moesten die kassières wel niet denken..?

Maar ze was de deur nog niet uit of ik had me al bedacht. Snelle rekensom: normaal gesproken 2.45 per fles, 12 maal 2.45.. dat is gauw zo'n 30 euri; nu een eurootje voor 'n fles.. dus 12 euri voor twaalf flessen! Heb ik toch 18 hele euro's bespaard!! Kan ik weer een cd'tje bestellen, of een boek! Ghehe.. En in tijden van crisis is alles geoorloofd, hield ik mezelf voor. Dus hop, de winkel weer in.. samen met een mama die ik al een paar keer voorbij had zien lopen bij de uitgang, maar dit keer ging ze 'voor oma'.. Yeah right, ik ga ook voor m'n zusjes, en daarna nog een keer voor de buurvrouw.. pff.

Voelde me een ontzettende sneue stakker, maar hee: ik heb vanochtend wel mooi 18 euri verdiend!!

'Uitgerekend C1000!'

ei ei ei

Ik ben totaaaaaaaaaaaaal NIET-competitief.

Een spelletje spelen met mij.. geen drol aan: als ik verlies haal ik m'n schouders op. Kan uren met je Rummicuppen, hoor, daar niet van, maar 't kan me stiekum gewoon niet schelen of ik win of verlies.

Vroegâh was ik samen met de andere drie kleinsten van de klas supersnel (want kleine pasjes, zei onze gymleraar)(ik zeg: gewoon in aanleg meer witte spiervezels, want papa snel + mama snel = kind snel): mocht tijdens sportdagen altijd wel uitkomen op de 60 en 80m sprint, en was ook van de partij met estafettelopen, dus hee.. De shuttle-run was voor mij op sportgebied het Moment van 't Jaar: ik moest en zou 'm uitlopen! Niet om van anderen te winnen, hoor.. moest mezelf weer wat bewijzen ofzo. Maar al zou ik er dood bij neervallen, ik bleef als laatste over: zwaaaaar fanatiek!

De omslag is denk ik gekomen met softballen.. ik kan me niet heugen dat we ooit gewonnen hebben. Zal wel niet kloppen, want we trainden enthousiast, ik had een extra pitcherstraining ver weg, en op zondag spelen; zal 't wel weer in het extreme en zwaar overtrokken hebben opgeslagen, in m'n herinnering. Maar goed, vanaf 't moment dat we gingen verliezen verloren ook niet kielekiele maar echt zwaaaaaaaaaaaar. 't Deed me nix meer: winnen of verliezen, who cares?!! We hadden de grootste lol in het veld (en tot spijt van de tegenpartij ook totaal geen oog meer voor de bal), we hadden een super dagje-uit.. gezellig met een man teveel in de auto naar alle hoeken van het land en het ging natuurlijk om de après-knuppel; beetje tot in de schemering op het hek hangen, heerlijk hamburgers eten met de lekkerste gebakken uien die ik ooit geproefd heb.. leuk joh, softbal!!

Wil mezelf niet op de borst kloppen, maar ik heb echt de meest geweldige ideeën. Vind ik zelf.. hmm. Had al zes keer miljonair kunnen zijn, met al die goeie uitvindingen van mij. Als ik er maar wat mee gedaan had. Sander denkt dat we nog steeds wel miljonair kunnen worden, als ik eindelijk 's aan de gang ga met m'n schilderijtjes.. hij wil de marketing wel doen. Er liggen nog ideeën in de kast voor kinderboekjes en sloophouten 'prikborden'. Kan hartstikke leuke iPod-hoesjes vilten, heb er ook een gemaakt voor m'n gsm en voor m'n lippenbalsemdoosje, interesse? Heb een superleuk idee voor luierzakjes, gevoerd en wel; doe ze nog wel 's cadeau aan een net-bevallen vriendinnetje, maar ik heb gewoon geen tijd om die dingen in grote oplages te maken! Ideeën te over, het ontbreekt me aan tijd!!

Hoop dat je m'n opschepperij van hierboven met een korrel zout neemt; ben er natuurlijk helemaal niet zo trots op dat ik ooit snel kon rennen, want rennen vind ik het meest stompzinnige wat een mens kan doen in dit (relatief) oorlogsvrije land, en dat ik af en toe een geweldig idee heb waar de rest van de wereld om lacht kan ik eigenlijk beter gewoon voor me houden, om mezelf een afgang te besparen! Maar vanochtend kwam er op de een of andere vage manier weer die fanatiekeling van jaren terug in me naar boven:

Heb nog nooit van m'n leven een belspelletje van tv gebeld, heb nog nooit meegedaan aan een slagzinwedstrijd of Pinksterpuzzel, heb me nooit opgegeven voor Lingo of Fiets 'm d'rin, maar nu is de dag gekomen: ik heb een idee gedropt bij Bolletje.

Vraag me al sinds we Basten aan tafel probeerden bezig te houden met Schuddebuikjes (vijf op een rij)(en nog 's)(en nog 's..), zodat wij nog even verder konden eten, af waarom Bolletje nooit op het geweeeeeeeeeeeeeeldige idee gekomen is de Schuddebuikjes in kleine zakjes te verpakken. Handige meeneemzakjes..?? Die grote doos gaat bij ons te langzaam leeg: die kleine pepernootjes worden zo slof.. nix geen knapperig Schuddebuikje meer!! En zo'n klein zakje.. ideaal, met kleine kids: handig ook voor in de tas, naast de luiers, pakjes Wicky, doosjes rozijntjes, Noddy-koekjes en Orkakrakers, dacht ik..

Vind 't behoorlijk genant, zou liever tegen niemand zeggen dat ik een idee heb ingestuurd (maar dat ze dan wel in de winkel komen te liggen, natuurlijk).. Maar ervanuit gaande dat Bolletje naast het oordeel van de vakjury (pff, zie ze al helemaal zitten..) ook nog waarde hecht aan de Stem van het Volk, heeft mijn idee gewoon stemmen nodig! Vind 't echt ontzettend sneu, maar een ander platform dan dit.. 't móet wel via deze weg!! Wat ik nu ga doen is wel een van de sufste dingen die ik de afgelopen jaren gedaan heb.. voel me zo'n ei.. Doe 't maar snel, dan ben ik ook snel vanaf. Denk ik dat ook snel weer een nieuw logje moet tikken, zodat deze niet meer bovenaan staat, want ik voel m'n wangen al gloeien.. maar ga je vragen:

Heb je kinderen die van Schuddebuikjes houden of ben je er zelf helemaal wild van, maar zijn jouw Schuddebuikjes ook altijd zo snel slof, breng dan nu je stem uit: www.bolletje.nl/cat/idee/page/2/

De Knapzakjes zijn van mij.. *ahum*

Er valt nix te winnen, Bolletje heeft zich aan alle kanten ingedekt en je hebt als inzender natuurlijk NUL rechten. Je prijs is dat de Schuddebuikjes dan ook daadwerkelijk in kleine zakjes in de winkel zouden komen te liggen, en dat is natuurlijk superkoel.

Jeetje: ineens ben ik weer zwaaaaaaaaaaaaaar fanatiek.. die zakjes MOETEN in de winkel!!

Zo, en nu ga ik naar boven, onder m'n bed liggen.
Me de rest van de avond een potje liggen schamen..