Maar dan zonder haar.. ghe.
dinsdag 24 februari 2009
dinsdag 17 februari 2009
glasbak
Net terug van de glasbak.
Een sinaasappeldoos vol winter.
Eigenlijk twee.
Voornamelijk glühwein..
Wou dat 't weer november was, mis de glühwein en de kerstkransjes nu al..
zondag 15 februari 2009
a kid is a kid is a kid
Basten is weg van K3. Vooral van hun clips met daarin hun buik bloot. Nu al. 'Gaan we daarnaartoe, mama?' 'Tuuuuurlijk, als ze komen gaan we daar naartoe.. Maar Karen, Kristel en Kathleen wonen in België, dus die komen niet zo vaak in Enschede.. maar als ze er zijn, daan gaan we! Okee?!!' 'Jaaaaaaaaaah!!!!!'
Vannacht bij Basten op de kamer geslapen.
Vanochtend, veel te vroeg: 'Mama, opstaan..'
'Hm Basten, nog even.. ik lig nog zo lekker..'
'Mamaaaa, ik wil opstaan..!'
'Wat wil je doen dan..?'
'Ik wil naar beneden heen!' (Basten is al helemaal ingeburgerd, in Twente, 'taaltechnisch'..)
'Naar beneden? Wat wil je beneden doen dan..?'
'Ik wil beneden met jou spelen!!'
Hmm..
Gisteren de nieuwste dvd van Kane gekocht. Gisteravond bekeken, maar zin in weer. Dus om 7.41u samen met Basten in pyjama op de bank. TV aan, speler aan, Kane erin. Mijn geluk: iedereen hier in huis muzeakfreak. Basten en ik in ons element. Gebiologeerde blikken gericht op spektakel.
'Mooi hè, Bassie..? '
'Ja.. '
Samen de armen in de lucht bij Damn those eyes.
Voetjes van de vloer op NYC Soul.
'Gaan we naartoe, okee..? Als je wat groter bent!'
'Hm.. wil liever naar K3..'
Hmm..
zaterdag 7 februari 2009
autoblind
Heb nix met auto's. Als ze maar rijden. Punt. Niet helemaal waar (glashard gelogen), want m'n hart gaat sneller kloppen van een afgeragde Amerikaanse slee. En nóg harder van lompe pickups, vierkant niet rond, waarvan de kleur niet meer herkenbaar is want een en al modder. De meeste nieuwe auto's.. lillik, en zielloos dus nix aan. Ander bijkomend probleempje, helaas niet aan voorbij te gaan: heb helemaal 't geld niet om de auto te kopen die ik mooi vind.. kunnen haast een min-auto kopen, zo rood als we staan. Die Ford Explorer zal er dus nooit komen, niet te betalen. Rijd die Opel Frontera en Nissan Patrol wel in m'n dromen.. Tenzij we toch ooit naar Bonaire verkassen, maar ook dan niet. Heb m'n wensen wijselijk bijgesteld, en m'n pijlen nu gericht op een Lada Niva.. die komt er zeker. Ooit.
Sinds ik part-time werk is mijn plek mijn plek niet meer. Geen vaste werkplek: vandaag hier, morgen twee bureaus verderop, en die andere dag.. tja. Helemaal niet erg, want ook minder verantwoordelijkheid. Helemaal niet erg, want verder druk genoeg in m'n hoofd, nu.
Een raam van de ene kant van de kamer tot de andere. Waar ik voorheen door de drukte geen idee had van wat er aan de andere kant van 't raam gebeurde, weet ik nu af en toe gewoon wat voor weer het is, buiten!
M'n collega's, en met hen vele anderen, vinden 'm afschuwelijk en niet om aan te zien, maar ik kijk elke dag smachtend uit 't raam: wat een mooi monster..
Sinds ik part-time werk is mijn plek mijn plek niet meer. Geen vaste werkplek: vandaag hier, morgen twee bureaus verderop, en die andere dag.. tja. Helemaal niet erg, want ook minder verantwoordelijkheid. Helemaal niet erg, want verder druk genoeg in m'n hoofd, nu.
Een raam van de ene kant van de kamer tot de andere. Waar ik voorheen door de drukte geen idee had van wat er aan de andere kant van 't raam gebeurde, weet ik nu af en toe gewoon wat voor weer het is, buiten!
Ben sinds een aantal maanden heimelijk verliefd op een arts. Tegen niemand zeggen, hoor.. zeker niet tegen Sander! Weet niet wie hij is of hoe hij eruit ziet, maar tis vast een droomvent, want hij heeft zoooooooooo'n geile mooie auto!! En weet je.. denk dat hij ook een oogje op mij heeft, al is de kans vele malen groter dat het stom toeval is, maar hij parkeert z'n statusblik elke dag precíes voor mijn bureau, waar ik ook zit!!!!
Ter illustratie, 'ik boven':
woensdag 4 februari 2009
stoeptegel
Toen het werkoverleg een paar jaar geleden steeds deprimerender werd en het verslag ervan als gevolg steeds suffer, ben ik maar begonnen met het opfleuren van de notulen: als 't mijn notuleerbeurt is vraag ik m'n collega's om een 'leuke' man, wiens foto dan onderaan mijn verslagje prijkt. Wie 't hardst schreeuwt wint!! Ghe.
Kan m'n eigen handschrift niet meer lezen, het werkoverleg probeer ik met pijn en moeite te reconstrueren; des te liever hou ik me bezig met het afstruinen van het net naar een leuke foto van de gewenste heer! George Clooney, Patrick Dempsey en een of andere donkere voetballer lachten ons al eens geruststellend toe, en zelfs Marco Borsato en Ruben Nicolai waren al eens de mannen die onze dag maakten.. (ook een meidenhand is gauw gevuld..).
Weet ineens mijn bijdrage voor mijn eerstvolgende keer al..
Geen idee onder welke stoeptegel ik heb gelegen, de afgelopen jaren, maar goh.. Sean Penn..
Abonneren op:
Posts (Atom)




