En vanavond aten wij.. vrij naar het recept van Wim:
RISOTTO MET TOMAAT
300 gram mager rundergehakt met wat peper en zout rul bakken in wat boter
een ui en een paar tenen knoflook heel fijn snipperen en meefruiten
blikje geconcentreerde tomatenpuree erdoor roeren
150 gram risottorijst erbij en roeren totdat de korrels glazig zien
bouillion maken van 1 liter water en 2 runderbouillionblokjes en beetje bij beetje bij de rijst schenken, blijven roeren
als het grootste deel van de bouillion opgenomen is en de rijstkorrels gaar zijn (na ca. 20 minuten) naar smaak nog wat peper, zout en chilipeper toevoegen
4-5 lekkere tomaten of een bakje kerstomaatjes in kleine stukjes snijden, en zonder het vocht of de zaadjes door de risotto roeren (bij de kerstomaatjes begin ik daar natuurlijk niet aan..)
evt. een klein blikje maïs erdoor
Heerlijk.. met een grote salade en voor de carnivoren een goed stuk bief..
bestrijk een vorm of bakplaat met boter en bestuif 't met bloem
bedek de bodem met een dun laagje van het havermoutmengsel en druk het goed aan
schil zes tot acht zure appels en snijd ze in dunne partjes, hou ze fris door ze met flink wat citroensap te besprenkelen dat je later weer afgiet, en verdeel ze over de laag havermout
verkruimel de rest van het havermoutmengsel over de appels, lichtjes aandrukken, en zet de plaattaart 75 minuten in het midden van de oven op 190*C
Kop warme thee erbij en voor S wat zelfgeklopte room: jummmmmm!! En het huis ruikt nu zo fijn.. hmm.
Ben in toenemende mate echt ontzèttend Haaivz-moe.. Vraag me dan ook meer en meer af wanneer ik ermee kappen zal. Hoe leuk is 't nou eigenlijk..? Not so very very, meestal.. hmm. Onnozele wie-wat-waars van verdrietige of grieperige mensen, al dat vuil op straat: ik zit er zó niet op te wachten.. erger me suf. Maar om ze dan als vriend te deleten vind ik ook weer sneu.. en zo rot als ik zein het echt weer tegenkom.
Enige puntje: de blogs die ik erop post, vanaf het begin. Totaal oninteressant voor 'gans de wereld', net als hier trouwens, maar voor mij.. nou ja.. ik wil 't moment gewoon bewaren! Herinneringen, weetjewel..? Een enge boze rancuneuze heks die kort daarvoor nog een soortvanvriendin leek haalde haar hack-bezem door m'n hele haaiv, oktober 2008, en wiste ook al m'n blogjes tot dan toe. Ging dapper door, maar Haaivz is gewoon mijn plek niet. Haaivz is voor de buitenwereld, en ik hou niet van de buitenwereld. Vandaar: over naar Bloggerrrrrrrr. Blogger is voor mij.. alleen voor mij en voor mij alleen! Èn voor een handjevol heel leuke blogjutters, wiens muis ze per toeval op dit blog doet belanden..
Jep: ga m'n blogjes overhalen deze kant op! Zodra alles over is kan ik Haaivz toedeloe-zeggen. TOEDELOE!! Dènk ik, want ik weet 't nog niet zeker.. Ik weet het nooit zeker, want met een paar èchte vrienden wil ik wel heel graag ook 'Haaivz-vriend' blijven, tis immers wel heel makkelijk en leuk sms'sen, zo! Misschien ga ik wel verder onder een pseudoniem!
Dus. Ga ze overhalen. Deze kant op. En dan gooi ik ze in een hangmapje 'haaivz'.. Want ook díe blogjes zijn een stukje MIJ!!
Had een weekje nodig, na de dramaaaaaaatische verdwijning van m'n fiets, maar nu ik me erbij neergelegd heb dat-ie echt weg is en weg blíjft, flitst 't regelmatig door m'n hoofd: to bakfiets or not to bakfiets..?
Al was m'n fiets níet gejat, dan hadden we toch al een klein wiezitwaarenhoegaanwehetdoen-probleempje. Y past niet meer echt in het voorzitje, dus zij moet naar achteren. B kán wel op twee wielen fietsen, maar ik zie me nog niet het verkeer ingaan, met 'm.. zeker niet voor langere stukken. Ben een rasechte mooiweerfietser, en 't zijn ritjes school en supermarkt die ik maak, maar wat lijkt 't me gezellig handig!!
S mag sowieso gebruik maken van het fietsplan, ookal verandert hij deze zomer niet van baan maar wel van werkgever, dus een nieuwe fiets komt er wel.. maar ehm.. wordt vervolgd!
Wat nu wel weer onzèttend mooi is: gisteren en vandaag hebben al drie mensen ons los van elkaar geattendeerd op een verloren staande omafiets met twee kinderzitjes.. hier in de buurt, langs een doorgaande weg tegen een boom. Jammergenoeg bleek 't bij tjekken niet de onze, maar wat zijn er toch lieverds om ons heen!! Dat doet een mens dan zo'n goed, na zo'n luizenadvocatenstreek!
In 2000 was dit m'n lijflied. Nog steeds wel, denk ik.. Om 't nummer, om de geweldige bas, om de tekst, en ja.. om die ene zin: The time is now. Hoe waar is dát..?
Uit m'n plaaaaaaaaaaaaaat!!
En deze dan?!! Zucht.. Meld me wel weer, als ik geland ben!
En dit is wat ik zag toen ik vanochtendvroeg naar buiten keek.. moest even twee keer kijken. Dacht ik gisteren nog dat de lente begonnen was, vandaag lijkt de sneeuw nooit weggeweest.
Goh, fijn.. sneeuw! Dat werd ook wel weer een keertje tijd, daar hadden we nog nix van gehad, deze winter.. Begon 't ook al echt te missen!!
Man, was er zó aan toe. Weer 's een relaxt dagje..
't Leven van alledag zoals dat er op dit moment voor mij uitziet breekt me af en toe echt op. Het gejaag en gejakker om de konijnen met gewassen snoeten, een beetje leuk in de kleren en met gevulde broodbakjes om 7.30u op kdv of vso af te leveren en zelf voor achten m'n pc op het werk aan te drukken ís te doen. Een baan waarbij ik het gevoel heb dat ik me de hele dag moet haasten, terwijl kleegee het overduidelijk minder druk hebben wat me verder totaaaaaal niet stoort, da's al minder. Dat ik dan tegen half vijf-vijf uur echt raprap moet sjezen óf om één van de konijnen weer op te halen óf om eten op tafel te krijgen voor S thuis komt met beide.. OEF. Tussendoor probeer ik het huis een beetje leefbaar te houden, de boodschappen in te slaan, wat wassen te draaien en te regelen wat er zoal geregeld moet worden.. ehm.. en ehm.. Weet, half vrouwelijk Nederland leeft zo, maar ik ben al een beetje buiten adem, hoor je 't..? Tel daarbij op de korte nachten doordat we veeeeeeel te laat naar bed gaan (1u is haast standaard), het achterstallig onderhoud door energievretende avonden en versplinterde nachten door een ik-wil-niet-slapen-dus-ik-huil-en-krijs-tot-kokshalzens-toe-en-gooi-m'n-avondmaaltijd-eruit-komma-en-ik-maak-'s nachts-ook-nog-'s-twee-drie-uurtjes-de-kachel-aan-Yke-lief, tweede helft vorig jaar.. en oja, ook nog af en toe last van mezelf.. Ja, denk dat slaaptekort en gedoe in m'n hoofd de zwaarste wissel trekken.. als ik in elk geval maar zou slápen 's nachts, dan zou 't echt wel goed te doen zijn, maar ehm, waar was ik.. *hijg*.. je kunt me af en toe echt bij mekaar vegen.. *zucht*
Ben behoorlijk gestresst niet zo relaxt, eigenlijk.. de afgelopen wekenbedoelmaanden. Continu gejaagd. Oók op vrije dagen. En moe. En hoofdpijn.
Zo niet vandaag. Vandaag was RELAXT.. voor 't eerst weer 's. Heb bijna een uurtje langer kunnen slapen omdat S met de kindjes beneden ging kegelen (kegelen, ja), heb op m'n gemakkie kunnen douchen en snelsnel de hele bovenverdieping aan de kant kunnen maken zonder 'ge-mamaaaa'.. heerlijk!
't Was vandaag koopzondag, in de stad. Normaal vind je me op een koopzondag overal, maar zeker en vooral níet in de stad.. Vandaag gingen we voor 'een rondje stad'. Op koopzondag. Dus.. Wel op tijd, natuurlijk, dus voor de drukte weer foetsjie. En 't was fijn. Heeeeeel fijn. De konijnen in de dubbele kinderwagen, lijfjes lekker warm in de voetenzakken en mutsen over de oren, en allemaal de handschoenen aan, want ondanks de heerlijke eerste zonnestralen nog berekoud.. maar we hebben allevier genoooooooooten!!
S had van de week een bakje champignons gekocht, maar weet niet eens meer waarvoor. Vandaag stond het er nog. En we gooien nix weg!
CHAMPIGNONS IN BALSAMICO-AZIJN
breng één deel balsamico-azijn en één deel water met wat peper en zout, en heeeeeeeel veel suiker aan de kook
pers er flink wat tenen knoflook in uit en doe de schoongemaakte maar nog hele (kastanje)champignons erbij
tien minuutjes op klein vuur laten pruttelen
na het afgieten een klein scheutje olijfolie over de champignons, laten afkoelen en wat verse tijm erdoor roeren
Of je bakt ze natuurlijk gewoon met peper, zout en knoflook in plakjes in wat olijfolie, tijm erover.. op toast ofzooo..? Hmm.
Waar ben ik, met m'n hoofd? Geen idee.. overal, maar niet hier, geloof ik. Bel je me, als je me ziet..? Ergens..?
Gisteren oliespetters op m'n ozoleuke jurkje; vandaag 2.5 dl in plaats van 2.5 el (eet-le-pel) van een witte wijn van 8 euri door de pasta gegooid. Hmm. Dat doen we even over.. CTRL-Alt-Delete ofzo.
PASTA MET KERSTOMAATJES EN ROZEMARIJN
naar 't recept van Nicole
groot stuk boter laten smelten op laag vuur (10 eetlepels?)
goeie scheut olijfolie toevoegen (5 eetlepels..?)
8-10 gepelde en gekneusde tenen knoflook fruiten (ik zeg: nooit te zuinig met knoflook..)
3 takjes rozemarijn heeeeel fijnsnijden en erbij
5 eetlepels witte wijn (ik neem het met de hoeveelheden wat minder nauw, ghe) en 5 eetlepels water toevoegen
1 blokje kippebouillion erbij en laten oplossen
het geheel even laten stoven en dan de knoflooktenen eruit vissen
250 gram gekookte spaghetti met wat kookwater erdoor roeren
250 gram gehalveerde kerstomaatjes toevoegen
evt. naar smaak nog wat boter en zout toevoegen
flink wat zwarte peper erboven vermalen en alles nog een keer goed doorroeren
Op een verdwaalde kleegablogger na tjekt niemand dit blog, dus kan 't met een gerust hart zeggen: ik woon hier tegen m'n zin. Zoveel liever zat ik 250 km zuidelijker. Daar waar ik vandaan kom. Mestreech e.o..
Ben er op m'n 18e weggegaan voor vier jaar studie in A'dam. Daarna eventjes teruggeweest, maar snel m'n biezen weer gepakt om met W te gaan samenwonen in Haarlem. Op m'n 25ste bleek m'n liefde met W niet levenslang, dus terug naar 't zuiden. Op m'n 28ste vond ik in S alles wat ik hoopte te vinden, en voor je soulmate doe je alles.. dacht ik. Ik wel. Verliefd dus impulsief, naïef en overtuigd als ik was, binnen drie maanden baan en huur opgezegd en vertrokken naar E'de. Het Plan was 'voor een paar jaar', want daarna sámen naar 't zuiden. Deed niet meer aan onvoorwaardelijk, dus dát was m'n belangrijkste voorwaarde. Het Plan liep even anders.. SPIJT.
Als ik niet al te best in m'n vel zit en S gaat van huis, voor een avond, voor een weekend.. dan valt 't bovenop me: 'Wat -de fok- doe ik hier..?' Wat moet ik doen? Waar kan ik in godsnaam heen..? Vraag me zo vaak af waarom ik hier weg wil. Wat is er nou zo erg aan? S en de konijnen zijn hier gelukkig, we wonen hartstikke leuk.. alles voor mekaar; dan is 't toch prima..? Doe echt ècht m'n best om er het allerallerleukste van te maken, een mens wil tenslotte leven, maar toch: continu een knoop in m'n maag. En sinds een paar weken heb ik last van m'n hart.. denk niet dat 't m'n hart zelf is, hoor, maar heb pijn in m'n binnenste binnenste.. pijn in m'n borstkas, kramp in m'n hart, m'n ribben zitten vast en ik krijg geen lucht. Ik doe gewoon, maar stiekum huil ik m'n hart leeg. Dit kan niet gezond zijn..
Weet inmiddels natuurlijk wel waar ik ècht last van heb.. ik ben hier niet thuis. THUIS. Home is where the heart is, zeggen ze toch..? Kan er nix mee. Hou met heel m'n hart van S en de konijnen, da's zo klaar als een klontje; maar hoe werkt 't dán..? Kan ontzettend genieten van onze twee kleintjes, van leuke dingen die S&ik samen doen, maar dat maakt alleen dat ik het voor even vergeet.. altijd steekt het weer de kop op.
Heb lang gedacht dat het een gigantische zwakte was. Sommigen verhuizen naar de andere kant van het land, van de wereld zelfs, en aarden overal. Wat een aanstellerij; doe niet zo moeilijk, maak gewoon van je huis je thuis, en LEEF!!
Vorig jaar oktober na weken-nee-maanden van niet kunnen eten en niet meer in staat tot gesprek met m'n lief, door S besloten: we gaan. WE GAAN!! Was zo opgelucht.. De toekomst kon beginnen! Tot.. Tot nog geen week later de recessie haar hoofd om de hoek stak en de huizenmarkt instortte. Tot nog geen half jaar later S als een speer ging, op z'n werk. Tot nog geen jaar later S wilde plannen kreeg voor een eigen toko, hier in de buurt. Tot nog geen jaar later ik al m'n hoop op aanstonds vertrek weer verloor..
Woon hier in juli alweer acht jaar, maar heb er al die tijd zoveel last van.. en het wordt niet minder, integendeel. Heimwee in een wegvretende vorm. Letterlijk. Zo eens in de paar jaar val ik in korte tijd vijf kilo af, omdat het me opvreet. Dit kan zo niet doorgaan, dit is extreem ongezond.. maar wat te doen..?
Een oude wijze man zei me een paar jaar geleden:'Heimwee? Dat is niet 'was ik maar bij papa en mama'.. Heimwee is hartzeer, omdat je niet dáár bent waar je je het meest jezelf voelt.. Heimwee naar een bepaalde plek; sommigen zijn er gevoelig voor, anderen helemaal niet: leylijnen..'
Noem 't bull; voor het eerst had ik 't gevoel dat m'n hartzeer gerechtvaardigd was..
De tuindeur stond open, gisterochtend. Dacht, 'de wind'.
Toen ik door de regen naar buiten liep om 'm te sluiten en me omdraaide om terug te lopen zag ik dat m'n fiets weg was. Wreef 's in m'n ogen; dacht dak 't niet goed zag.. Zag 't wel goed: m'n fiets was weg.
WELK SNOTJONG HEEFT HET IN Z'N LEGE HOOFD GEHAALD OM ONZE TUINDEUR TE OPENEN EN EEN FIETS ONDER HET AFDAK VANDAAN TE TREKKEN..?!!
Een fiets met een kinderzitje voor en een kinderzitje achter..
Jeezes!
B huilde ervan ('Welke boef heeft dat gedaan..' en 'Komt de fiets nou nooit meer terug..?'), en ik kon zo met 'm mee. Tuurlijk was het m'n eigen schuld; had de tuindeur op slot moeten draaien, zelfde verhaal voor de fiets, maar toch.. was zó teleurgesteld?!!
Fiets was niet afgesloten = geen twee originele sleutels = geen vergoeding door de verzekering.
Aangeschaft via het fietsplan in 2008 = geen drie jaar geleden = pas in 2011 weer een nieuwe fiets via het fietsplan.
Nieuwe fiets = spaargeld dat we niet hebben = waar halen we het weer vandaan..?
Wat een mooie docu, afgelopen woensdag.. Geluk in Uitvoering.
Wat kan liefde toch simpel zijn..
Lize en Tobi, beiden met het syndroom van Down.. 'echte liefde'. Ze zien elkaar eens per maand, en gaan nu samen een weekendje-weg om te oefenen, voor ze gaan samenwonen.
Ontroerend.. hoe Tobi met z'n moeder scrambled eggs oefent, hoe trots Lize op hem is als hij een bowlingbaan weet te reserveren, hoe hij haar met een roos tussen z'n tanden ontbijt op bed brengt en haar complimenteert met haar 'mooie varkensneus'.. de romanticus.
Maar 't mooist van alles.. hoe hij haar mídden op de dag, op 't strand, bezweert: 'Je ogen schitteren in 't maanlicht..'
We vielen van de bank, van de lach! Die zin gaan we hier nog vaak horen!!
Pff.. maken wij soms druk over diepe heftige zware moeilijke en schijnbaar onoverkomelijke relatieshizzle.
Vanmiddag de dvd 'Live from Abbey Road' gekocht. Kan niet wachten.. vanavond misschien? Val er altijd middenin, op Het Gesprek, maar 't pakt me keer op keer!
Had al eerder ergens verteld dat onze konijnen slapen als draken. In óns bed echter slapen ze als roosjes, dus hee: ons bed it izzzzzzz.. daar doen wij niet meer moeilijk over!
Vandaar: ons bed is tijdelijk ons bed niet meer. Geeft nix, dat komt wel weer. Had 't liefst een echte SLAAPkamer gehad.. vier matrassen naast elkaar op de grond, en de andere kamers omdopen tot.. nou ja, tot iets anders. Waarschijnlijk sliepen we dan nog steeds met z'n vieren op twee matrassen.. maar goed, dat terzijde.
Maar S slaapt op 't moment dus op B's kamer in B's bed; ik slaap bij de kindjes in 't Grote Bed. S slaapt, want heerlijk rustig; ik slaap, want geen gesnurk. En stiekum vind ik 't heeeeeerlijk, die twee kleintjes zo lekker dicht bij me; en daarbij.. S sliep altijd al graag 'alleen' (lees: ver weg van mij), 'sorry, maar ik kan zo niet slapen, je bent echt veel te warm..' en 'ik schrik me steeds de tyfus een ongeluk, je schokt zo als je in slaap valt..'.. maar goed, ook dat terzijde.
Wacht, loop niet weg, was nog niet klaar, ik maak me schuldig aan nog meer bad parenting: ik blijf bij de kindjes tot ze slapen!! 'Ze moeten leren alleen in te slapen' my ass, dat komt vanzelf en snel genoeg; op dít moment bespaart 't een hoop gedoe en dus tijd en energie. Bovendien, en belangrijker nog: de konijnen vinden 't meer dan fijn als één van ons bij hen is als ze inslapen, en daarom ík ook, heel erg zelfs, dus dan is de keus makkelijk gemaakt! Kwartiertje 'investeren', kindjes die heerlijk slapen en wij een hele avond vrij!! En tis zo fijn: aan die warme slaperige lijfjes voel ik dat ze 'gerust zijn'.. en dat is me alles waard! Ik zie 't ook aan hun haar!! Ongelogen: onrustige nachten in hun eigen bed, waarbij vier keer per avond wakker en uiteindelijk toch in óns bed eindigend, of met z'n vieren een paar nachtjes logeren bij opa&oma in een vreemd bed, en het haar op hun achterhoofd verandert in één grote pluizebol.. coupe barbapapa, één grote getoupeerde bende! In óns bed: níx van dit alles.. ze staan op zoals ze naar bed gingen, gewoon glad haar.. hoef er nix meer aan te doen!!
Maar ehm.. ik dwaal af.. wat ik eigenlijk vertellen wilde..
Iedereen heeft zo z'n voorkeursplek, in 't Grote Bed: B wil niet naast Y slapen, dus ik moet in 't midden. Y wil juist wèl naast B, èn naast mij, dus die wil eigenlijk ook in 'de midder'.. Na even onderhandelen beland ik zonder mokken in het midden, B links en Y rechts van mij, en in no-time slapen ze allebei. Heerlijk.. ik kan niet veel later zonder problemen uit bed stappen.. tuk ze nog even lekker in, druk een dikke knuffel in hun warme zachte nekjes en heb vervolgens een hele lange rustige avond met S beneden! Wat wil je als mama nog meer?!!
En dan, als we na die lekker lange avond weer veel te laat naar bed gaan, S z'n heerlijk lege bed inkruipt en ik me tussen de twee konijnen in 'vlij'.. dan, halverwege de nacht.. dan begint het..
Y wordt wakker, wat overigens volledig langs me heen gaat, maar ineens ligt ze in het midden.. heeft ze zich tussen B en mij ingewurmd, nix van gemerkt.. Ik lig rechts. Of eigenlijk nog steeds in het midden, op de spleet tussen de twee matrassen, maar dan met twee konijnen links van me. Totdat B ineens wakker wordt, ziet dat Y naast hem ligt, uit bed stapt, omloopt, en zich rechts van mij weer onder het dekbed nestelt! Ik.. weeeeeer nog steeds in het midden! Dan wordt Y wakker.. geen idee waarvan, maar 'hee, waar is B nou..?!!' Hmm.. ze bedenkt zich geen seconde: kruipt over me heen, wringt zich tussen B en mij in en droomt weer heerlijk verder.. Ik lig links, maar eigenlijk nog steeds in het midden. En dat gaat zo een paar keer per nacht. Zucht, ja. De variatie dat de één over de ander heen bleef kruipen met de klok mee hebben we ook al gehad.. dus aan 't eind van de nacht lagen we alledrie dwars in bed.. Hmm, wat zal ik ervan zeggen..? Denk: lekker nix.
Maar ik zeur niet; voor je het weet voelen ze zich te groot voor bij ons in bed, dus ik geniet er maximaal van, maar slapen doe ik niet.. maar gaaaaaap.. dat heb ik er graag voor over!! ;P
Noot: dit stukje is niet geschikt voor 'goede' ouders! *lange neus*