Had een weekje nodig, na de dramaaaaaaatische verdwijning van m'n fiets, maar nu ik me erbij neergelegd heb dat-ie echt weg is en weg blíjft, flitst 't regelmatig door m'n hoofd: to bakfiets or not to bakfiets..?
Al was m'n fiets níet gejat, dan hadden we toch al een klein wiezitwaarenhoegaanwehetdoen-probleempje. Y past niet meer echt in het voorzitje, dus zij moet naar achteren. B kán wel op twee wielen fietsen, maar ik zie me nog niet het verkeer ingaan, met 'm.. zeker niet voor langere stukken. Ben een rasechte mooiweerfietser, en 't zijn ritjes school en supermarkt die ik maak, maar wat lijkt 't me
S mag sowieso gebruik maken van het fietsplan, ookal verandert hij deze zomer niet van baan maar wel van werkgever, dus een nieuwe fiets komt er wel.. maar ehm.. wordt vervolgd!
Wat nu wel weer onzèttend mooi is: gisteren en vandaag hebben al drie mensen ons los van elkaar geattendeerd op een verloren staande omafiets met twee kinderzitjes.. hier in de buurt, langs een doorgaande weg tegen een boom. Jammergenoeg bleek 't bij tjekken niet de onze, maar wat zijn er toch lieverds om ons heen!! Dat doet een mens dan zo'n goed, na zo'n

Ik heb er een, ben helemaal over. En dat met nog maar een kind ;).
BeantwoordenVerwijderenAltijd handig:
BeantwoordenVerwijderenhttp://arbroath.blogspot.com/2010/03/theres-always-time-for-bed.html