speen

Basten heeft nog steeds een speen. Sjj.. niet tegen iemand zeggen, hoor. Maak me er niet druk over: hij heeft dat ding niet langer dan een paar minuten per dag in z'n mond, tis puur met inslapen, maar tóch.. Hij is vier, en spenen zijn voor baby's. Is-ie niet van onder de indruk. Totaal niet, zelfs. Dán maar een baby. Denk maar wat je denken wil.. couldn't care less. Nèt z'n moeder. En no way dat je m'n speen aan Sinterklaas, de Paashaas of wie dan ook gaat meegeven!! Ik bijt je kop eraf en steek 'm daar waar de zon nooit schijnt. Goh, van wie zou-ie 't hebben..? En die Zweden kunnen het heen-en-weer krijgen met hun prachtige spenenboom.

Bas. Zó gehecht aan z'n Tietie.. 't Gaat meer om het spookje dan om de speen, maar het spookje zonder speen eraan is Tietie niet meer. Dus hoe laat je 'm op een humane manier afscheid nemen van z'n beste vriendje..? GEWOON NIET, voorlopig..


Sander is van de praktische benadering.


'Kijk Bas, als je nooit stopt met je speen krijg je net zulke tanden als Suarez!'

'Onee, dat wil ik niet..'



;P