Damn man. Ben de drive kwijt. Blogneed foetsjie ofzo.. Maak nix meer mee. Of ik zie 't niet meer, dat kan ook. Bovenkamer ligt plat.
Totally. We zien wel hoe 't loopt. Vooralsnog geen minimum-aantal-te-posten-berichten per-maand, toch? Zover ik weet. Sterft dit een langzame dood of krijg ik weer een opleving? Ergens richting herfst ofzo.
We'll see. Who cares..
Even verder dus. Zin of geen zin. Gewoon zin máken, geen gezeur!
A song that reminds me of a certain event!!
Toen ik ergens halverwege 2002 bij Sander introk stapte ik zomaar zijn leven binnen. Zo voelt dat, als je nog maar een maand of drie-vier samen bent.
Je zegt lekker impulsief je baan en huur op, laat 't mooie Maastricht voor wat 't is en vertrekt naar je toen-nog-werkloze lief in Enschede, of all places.. hoe dik was die balk, voor m'n kop?!! En nu zit ik hier, en.. laat maar.. Dus. Vrienden kregen er een 'vriendin van' bij. Bah. Vriendinnen van vrienden zijn over het algemeen stom, dus.. wat zal ik er nog meer over zeggen.. Nu onttrek ik me zoveel mogelijk en waar ik maar kan aan alle mogelijke sociale verplichtingen, dus weinig van Sander's vrienden slash kameraden hebben last gehad van mijn aanwezigheid.. alleen de èchte vrienden. En daar ben ik van: èchte vrienden en anders gewoon niet, klaar.
Ik hèb 't niet vandaag, tis weg geloof ik.. waar is die fokking rode draad?!! Maar ik zál 't afmaken.. verdomde challenge..
Er was eens.. Er was eens een vriendenclupje waarin alles okee is. Waarin iedereen behoooooooorlijk verschillend is, maar samen voelt 't allemaal goed. Jaaaaaaaaaaaren geleden was 't WimLeon&Sander, dat was een hecht clupje. In de paar jaar na 2002 heb ik me voorzichting aangesloten en werd 't langzaamaan en ik denk met goedkeuring van de rest WimLeonSander&Dion
ne. Voelde me geen moment 'de vriendin van', en ik denk dat de anderen dat ook nooit zo gevoeld hebben. We waren een vriendenclupje dat graag samen rookte, dronk, haast elke vrijdagavond doorbracht in
de Tor (soms goeie soms irritante jazz-oude houten klapstoeltjes-koude gore rode wijn-Duvel-entoenmochtjeernogroken), 't gezellig had bij
Jansen&Janssen en na 'n broodje shoarma tot 'n uur of vier-vijf doorging in de enige kroeg die nog open was en daar tussen de lokale criminelen in 'n walm van drank, sigaretten en wiet, hard
André Hazes overschreeuwend hoge bomen opzette over de zin van 't leven, de zin van sex en andere dingen die 't leven mooi maken.
Eens in 't jaar gingen we met z'n vieren naar de Ardennen. Gewoon om eens ergens anders te roken, drinken en eten.. En ook voor de Ardennen, natuurlijk. Echt. We strompelden er van 't ene terras naar 't andere. We wandelden er, omdat dat is wat je doet, in de Ardennen. En als je niet bij 't lekkers kunt blijven moet je zorgen dat 't lekkers bij jou blijft, dus eenmaal de natuur in ging de drank gewoon mee in veldflesjes. We zuchtten en steunden omdat we toch een te lange route gekozen hadden en ploften neer op elk bankje dat we tegenkwamen. Aan 't eind van de dag haastten we ons terug naar 't hotel, om ons daar na een douche en 'n fijn diner bij de open haard te installeren en er de ene hartverwarmende borrel na de andere tot ons te nemen. Totdat de bar sloot en ons niets anders restte dan te gaan slapen.. wat een leven! Een paar jaar later leerde Leon Nicole kennen en Nicole was gelukkig zwaar okee, dus hee.. toen was 't ineens WimLeonSanderDion&Nicole,
en ging Nicole gezellig mee naar de Ardennen!
Maar wat wilde ik vertellen.. Oja, omdat we nog steeds graag samen roken, eten en drinken,
maar dat in de stad zo duur is en Sander en ik in de tussentijd nog even twee kindjes gekregen hebben en wat moeilijk zitten met oppas komen we elke zoveel weken samen in huize S&D om te koken, te roken, te eten en te drinken. En om te bomen over 't leven en hard te lachen om stomme dingen. Een 'FFF', is 't ooit gedoopt, zo'n avond. Geen idee meer waar 't voor staat.. niemand weet 't meer. Verzonnen met wat drank op, denk ik. Friday-night nogwat. Omdat 't altijd op een vrijdag is. Dat is een fijne dag. Friday-night Food nogwat. Weet 't echt niet meer, maar als de meeltjes vanaf 't werk weer eens over en weer vliegen is 't heel normaal: 'We moeten even 'n datum prikken voor een FFF!!' Zucht, waar gaat dit heen?
A song that reminds me of a certain event, daaaaaaar moet 't heen!!
Ik dwaal echt ONTZETTEND af, zeg.. ik hèb 't gewoon niet meer, ik kan 't niet meer.. ik ben zoooooooo lang van stof, veeeeeeeeeeeeel te lange zinnen, en ik kan me níet meer focussen, wat hèb ik toch?!!!! FOCUS!!!!!!!
Dus: waar we elkaar onderling dus ook graag voor opzoeken is muziek. Een concertje. Tegenwoordig 't liefst dichtbij, hier in de stad, 'n uitstapje richting Hengelo ook prima, maar concerten in Ahoy of de HMH, ik doe 't niet meer..
want ik ben gvd ALTIJD de bob!!!!!!! Maar goed, zo ook mei 2009. Toen kwam Solomon Burke in
Atak. Vooraf afgesproken bij Leon&Nicole. 't Was superweer, veel te goed eigenlijk voor een hele avond binnen. Dus zaten we buiten, aan de ozofijne buitenbar. Klein hapje, en vast wat te pimpelen. Een bak vol gesneden limoentjes op tafel nodigde uit tot vele caipirinha's, en er was Croft, en er was Limoncello, en er was.. er was veel teveel drank!! En 't weer was zo fijn, en 't was zo gezellig, en eigenlijk hadden we helemaal geen zin meer in Solomon Burke, en kon Solomon Burke niet gewoon hier komen, en we hadden toch lekkere muziek op de nieuwe iFöhn van Wim, leuk speledingetje ook, en eigenlijk hadden we allemaal al teveel gedronken, en doe die limoentjes nog even deze kant op, en kent iemand trouwens een nummer van Solomon Burke, en nog eeeeeentje dan, en waarom gaan we eigenlijk naar Solomon Burke?!!
Veel te laat en veel te gezellig togen we uiteindelijk toch nog met vijf man richting Atak. Loopafstand. Kruipafstand. De Chili Peppers schalden uit Wim's nieuwe telefoontje en omdat we allemaal niet helemaal meer onszelf (of misschien JUIST) en enigszins beneveld waren zongen we luidkeels mee, en.. en.. op deze dus..
Natuuuuuuuuuurlijk weer 'n nummer waar geen leuke versie van te vinden is op youtube, maar hee.. goed moet ook een keertje goed genoeg zijn, hè. Dosed, van de Red Hot Chili Peppers. En meezingen, hè.. vanaf 1:04min: Leeeon, Leeeon, Leeeon, Leeeon..
Op de bovenste foto Wim, Leon en ik. Tijdens één van onze eerste keren Ardennen. Moe van de wandeling, met z'n vieren op bed, Wim met 'n borrel in de hand kijkend naar één of andere
belangrijke voetbalwedstrijd. Je kunt wel zien dan Leon en ik heel erg van voetbal houden.. werden alleen wakker als er een goal viel. 'Timmertje-Timmertje!!' Leon lacht zelfs in z'n slaap. Ha! Voelde me niet helemaal top, die avond, en dat kwam niet van de drank.. nam op advies van kruidenvrouwtje Leon nog twintig (zeer belangrijk.. twintig als in 20..) druppels
Echinaforce van dr. Vogel.
Ghehe, ik hou zo van linkjes.. Dit was 't laatste weekend voordat ik wist dat ik zwanger was van Bas. Hoe mooi..