dinsdag 19 januari 2010
djeemz
Martijn is 'r. Om te ouwhoeren, te roken en te drinken.
En om kleine meatburgers te eten. Ham- en kipburgertjes op stukken stokbrood. Met dun gesneden ui, augurkjes, komkommer, tomaat en veel VEEL mayonaise, ketchup en curry. Jumm.. Geen foto van, nee.. maar 't kwam nog 't meest in de buurt van dit.. pleistertje op de mondhoeken enzo.
Veel lachen, veel roken, veel drinken en nagenieten van onze overheerlijke miniburgertjes!!
Hoorde net dit nummer. Hard!
Superavondje weer..
[James Morrison - Nothing ever hurt like you]
maandag 18 januari 2010
blue monday
zondag 17 januari 2010
druppel

Zo. En dat was de druppel.
Was niet veel voor nodig, hoor.
Batterij was al op sterven na dood.
Ik hou 't even voor gezien.
Trek me even terug.
Ben er wel maar ben er niet.
Even in de sluimerstand. Stand-by.
Even opladen.
Meld me wel weer, als 't zover is.
En dan beginnen we gewoon weer opnieuw.
Jonges, sjuuf 'ns een bats.. 't lijkt me wel gezellig, hier!
vrijdag 15 januari 2010
balans
't Werkt niet, tussen speciaal begaafden en mij.
Had al eens eerder een iemand met een gave bezocht. Twee iemanden, om precies te zijn. Ach. Wat zal ik ervan zeggen.. Wel wat rake dingen, maar met een beeeeetje mensenkennis kom je al een heel eind en bij sommige dingen heb je grote kans, natuurlijk. Gisteren een nieuwe poging, bij iemand anders. Op zoek naar Spoenk, weetjewel. En meer balans..
Alleraardigst mens, maar weet nu zeker: tis niet mijn ding.
Te geitenwollensok. Te wazig. Te hocuspocus. En vertrouw dat soort zaakjes stiekum ook gewoon niet helemaal. Ze voelde dan ook nix bij mij. Ze 'kwam er niet doorheen'.. Verbaasde me nix. Heb 'r zelf ook last van.. ghe.
Tis echt geen onwil, maar m'n muur is te dik en ik doe niet aan wazig. Dan is 't ook onbegonnen werk, natuurlijk..
Balans. Een mooi streven. Maar 's zien hoe ik er geraak, dan..
donderdag 14 januari 2010
sjaal II
Fok. De. Sjaal.
Vanmiddag bij mevrouw T geweest. Ze riep me vanuit haar slaapkamerraam toen ik uit de auto stapte. 'Ben je druk?!!' Zag mezelf al met de überkoele Spud-sjaal om m'n nek, dus ik was natuurlijk helemaaaaaaaaaal niet druk!! Anderhalf uur later stond ik weer buiten. Zonder sjaal of enig zicht op een sjaal. Maar mèt een illusie armer.
Heb anderhalf uur lang gekeken naar dit:
En dit:
En 't was VRESELIJK.
Daarbij, niet over het hoofd te zien: mevrouw T heeft een heel eigen idee van mooi. Een heeeeeeeel eigen idee. Zag zwarte vesten met glitters en zalmroze truien met fluffy haartjes. Jaiks!!!
Dat komt dus nooit goed, met die Spud-sjaal. Vrees een eigen interpretatie met geborsteld wol, angora of mohair. Akelige kleuren rood en groen. Totaaaaal niet Spud!!
Dus: fok de sjaal.
Ik ga voor een muts. Een muts van Pixiebell. Of van Ile Aiye.
Of misschien toch een sjaal. Maar dan een sjaal van Ozetta.
Wordt vervolgd.. denk ik.

schaatsen op natuurijs
dinsdag 12 januari 2010
télé préferé
Vermaak me kostelijk, op de dinsdagavond, de laatste tijd. Was het eerst Jeroen Meus die me gelukkig maakte tijdens Plat Préferé (man naar m'n hart), nu lach ik mee met Wim Opbroeck In de keuken.
Zo jammer dat het maar een dik half uurtje duurt. Ik zeg: verlengen met een uurtje of twee, en levenslang zulke dinsdagavonden. Wat zou dat heerlijk zijn..
maandag 11 januari 2010
zondag 10 januari 2010
wende
Was verkocht na haar 24 uur met Wilfried de Jong.
Wat een Mensch..
Eerst het mens, toen haar muziek.
zaterdag 9 januari 2010
drambuie
Heb 'm weer in huis: de meest luxe liqeur ooit! 't Voelde als een gigantisch cadeau, dat ik kocht. Een gigantisch cadeau voor mezelf.
Werd gretig, bij de slijter; heb ook nog een fles Southern Comfort meegenomen. Ghe..
Hmm, laat de avond maar beginnen!
vrijdag 8 januari 2010
stakkers
Ook in de folder stond: 'maximaal vier per klant', en op was op! Al zoekend naar de flessen aabeije, dacht ik hardop: 'Goh, jammer dat je er maar vier mag meenemen!', waarop de mama die gebukt naast me stond te zoeken naar een fles frambozen antwoordde: 'Maar ik leg ze zo in de auto en ik haal gelijk nog vier flessen op!' Hmm.. Je hoefde verder ook geen bonnetje in te leveren, dus hee.. wie doet me wat? 't Voelde toch niet helemaal jofel, maar ik moest toch met het spul naar de auto en het karretje terugbrengen, dus een omweggetje via de 'ranja'.. ach, wromnie..? Wel een andere kassa genomen, alsof het lieve kassameisje van net dat niet zou zien, maar goed. Achter mij een mama ook met vier flessen in de arm: 'Ik loop zo naar huis, dan kom ik terug voor nog vier, hoor!!'.. Bekende een beetje gegeneerd dat ik al voor de tweede keer met vier flessen bij de kassa stond. Bood haar meteen aan om even met haar eerste vier flessen bij de uitgang op haar te wachten; wat een onzin, eerst helemaal naar huis.. 'Wacht ik daarna wel weer op jou,' zei ze, 'dan kun je nóg een keer als je wil!'. 'Ehm.. nou..' Had even de tijd om m'n zonden te overdenken, wachtend bij de uitgang.. vond 't toch niet helemaal koel. Zag ondertussen steeds dezelfde mama's met dezelfde kindjes aan de hand heen en weer schieten, bij de ingang. Iederéén ging een paar keer!!!! 'Wil je nog een keer gaan?', vroeg ze me, toen ze haar tweede kwartetje had afgerekend. 'Ehm.. neuhhhhh, durf 't toch niet helemaal..' Wat moesten die kassières wel niet denken..?
Maar ze was de deur nog niet uit of ik had me al bedacht. Snelle rekensom: normaal gesproken 2.45 per fles, 12 maal 2.45.. dat is gauw zo'n 30 euri; nu een eurootje voor 'n fles.. dus 12 euri voor twaalf flessen! Heb ik toch 18 hele euro's bespaard!! Kan ik weer een cd'tje bestellen, of een boek! Ghehe.. En in tijden van crisis is alles geoorloofd, hield ik mezelf voor. Dus hop, de winkel weer in.. samen met een mama die ik al een paar keer voorbij had zien lopen bij de uitgang, maar dit keer ging ze 'voor oma'.. Yeah right, ik ga ook voor m'n zusjes, en daarna nog een keer voor de buurvrouw.. pff.
Voelde me een ontzettende sneue stakker, maar hee: ik heb vanochtend wel mooi 18 euri verdiend!!
'Uitgerekend C1000!'
donderdag 7 januari 2010
sjaal
Liep onze achterbuurvrouw tegen 't dik ingepakte lijf in de supermarkt, vanochtend. Onze achterbuurvrouw, mevrouw T, is ergens in de 70 en ze heeft maar liefst drie (!!) breimachines. Ooit breide ze voor modezaken, nu vult ze haar winterse dagen vooral met breien-breien-breien.
Kan zelf niet breien, althans niet zo goed dat ik met een zelfgebreide sjaal over straat zou kunnen. Durfde haar nooit te vragen, maar nu we het er toch zo over hadden: heb al tijden een sjaal waar ik van droom.
Dit is 'm.. de sjaal van Spud, de vogelverschrikker van kindervriendje Bob de Bouwer. Vind Bob de Bouwer drie keer nix, maar kijk graag naar Spud. Naar Spud, èn naar z'n sjaal!! Daarbij.. ik vind Spud hartstikke hip, zo met z'n skinny jeans en z'n Uggs.. hij heeft er natuurlijk ook 't figuur voor! Ghe..
Maar goed.. mevrouw T woont alleen en ziet in deze donkere tijd weinig volk. 'Anders kom je een avondje langs, volgende week ofzo?!!'
Wauw, er is hoop!! Misschien toch nog ooit een echte Spud-sjaal!!!
Mevrouw T, ik kom eraan, hoor.. volgende week!
dinsdag 5 januari 2010
zondag 3 januari 2010
capitulatie
Wij zijn er klaar mee. Handdoek in de ring, en meer van dat soort uitdrukkingen.
Onze konijnen slapen al sinds hun geboorte allerbelabberdst. Soms gaat 't weken goed, hoor.. maar vaker maanden niet. Alle slaaptrainingstips gelezen en succesverhalen van succesouders aangehoord; wij doen 't voorlopig even op ónze manier.
Na een weekje bij mijn ouders voor de Kerst zijn onze konijnen helemaal ingesteld op 'knus'; een week lang elke nacht met z'n viertjes op twee matrassen op de grond, hoeveel fijner kun je het hebben?!! Eenmaal thuis is dit zoals ik ons bed elke avond aantref..
En hee: ik vind 't PRIMA.
Overal ter wereld slaap je als kind lekker dicht bij je papa en mama, behalve in onze westerse. Je bent zeer gewenst (al is dat vaak ook nog maar de vraag..), maar twaalf uur per etmaal moet je je vooral zoveel mogelijk gedeisd houden!
Hebben ons de afgelopen maanden zo geprobeerd vast te houden aan 'zoals 't hoort', en vroegen ons vertwijfeld af 'zijn we dan niet streng genoeg..?', maar dat kost zoveel meer energie dan de weg die voor iedereen fijner is: de makkelijke weg! En die makkelijke weg is volgens mij echt helemaal niet verkeerd!!
Bij ons het roer om, we slaan een andere weg in: ónze weg. Proberen de kindjes natuurlijk wel in hun eigen bed te laten slapen, maar als 't niet gaat zoals 't moet, dan moet 't maar zoals 't gaat!! Enge droom? Kom maar.. Verdrietig om nix? Kom maar. Gewoon niet kunnen slapen? Heb ik ook wel 's last van, kom maar lekker.. Moet zeggen: met B gaat 't inmiddels goed, hoor, maar dat heeft dan ook dik drie jaar geduurd; Y zit nu midden in haar slaapprobleemfase! Kan een half uur naast 'r gaan zitten, en sussen en wachten en ergeren en hoofdpijn en frustratie, of ik kan d'r mee naar beneden nemen, lekker tegen me aan leggen en ze slaapt geruisloos in!! Goh! Kan naast 'r gaan hangen, op een te lage poef met één arm in haar bedje, en opstaan met rugpijn en nekpijn en koude voeten en balen van m'n verloren uurtje, of ik kan het kind bij me in bed nemen en zelf een extra uurtje slaap pakken. Man, snap heus wel dat die kinderen ook alleen moeten kunnen slapen, en tis ook echt niet elke dag raak, maar vroeg of laat schijnen ze vanzelf de behoefte aan meer privacy te krijgen.. Gelukkig hoor ik ook verhalen: 'Geniet er nog maar van, voor je het weet wíllen ze niet eens meer bij je in bed!!'..
Y ligt nu tukkend op de bank, S zapt een eindje weg en ik.. ik besluit voorlopig nog even lekker te genieten van die warme zachte lijfjes tegen me aan!!!
Hoop dat ik zometeen weer een kleintje in m'n bed vind!! Heerlijk..
Truste!
zaterdag 2 januari 2010
we are golden
Word zoooooooooooo blij van Mika!!
En hee: da hedde welles nodig..
[Mika - We are golden]
vrijdag 1 januari 2010
happy new year

Doe niet aan voornemens. En al zeker niet op 1 januari!
Dit jaar anders. Heb er één. Eén voornemen. Meer slaap.
Maar misschien is 't meer een WENS..
Of zoals ik vond op het net:
It's been a long year. I'm tired, and I want to go to bed.
Asje-asjeblieffff..??
maandag 28 december 2009
chokotoff
Daag.
Gistermiddag na een lange lange Kerst weer dik twee uurtjes in de auto naar huis. Twee slapende kindjes achterin; S en ik hebben de hele rit geen woord gewisseld, want doodop enzo. Het enige waarvoor we ons deze rit veroerden was een greep in een zakje Chokotoffs.. We rijden automaat (voel me net een bejaajde..), dus schakelen hoefde S ook niet. Zwijgen, staren en af en toe eens graaien. S met rechts; ik met links.
In tegenstelling tot vriendinnetjelief ben ik geen chocolade-junkie. Zij -weer zwanger- kauwt met liefde een plak per avond weg, vertelde ze me van de week; ik -niet zwanger- ga dan liever voor een zak chips (per avond, ghehe)(Lays Light, gewone vind ik dan weer níet lekker, en daarbij.. ook veeeeel gezonder dan gewone, natuurlijk)(ghehe: not). Áls ik chocola eet, dan eet ik Côte d'Or; anders net zo lief niet. Zo ben ik dan ook wel weer..
Maar goed: tussen ons in dus een zak Chokotoffs, meegekregen van mamalief. Maar eh.. zeg maar Chowotows. Rondvraag: ligt het aan mij, of zijn die Chokotoffs nou veel te groot voor een doorsnee mensenmond? Heb m'n best gedaan, hoor, maar ik krijg die dingen niet tussen m'n kiezen geklemd, een vereiste om überhaupt te begínnen met kauwen, toch?
WAAROM MAAKT CÔTE D'OR DIE CHOKOTOFFS ZO GROOT. VRAAGTEKEN. over
Heb er denk ik wel een stuk of zes gehad, misschien wel acht, en elke keer dacht ik hetzelfde: TE. GROOT. Veel te groot. En ook veel te hard. En te plakkerig; ben steeds bang dat ik twee van m'n twaalf vullingen uit m'n gebit trek, als ik m'n kaken van elkaar haal.. of erger nog, m'n ene kroon! Maar goed, als ik die olifantentoffee dan eindelijk met veel moeite had zachtgekauwd en doorgeslikt, dan pakte ik er niet veel later maar weer één.. moest tóch even checken of-ie nou inderdaad zo groot en onhandelbaar was als ik dacht. Ehm.. JEP!
Volgende vraag: ben ik de enige, die die dingen te groot vindt? Heb niet het idee dat mijn mond kleiner is dan gemiddeld, maar dan nog: waarom zo groot?!! Maak ze de helft zo klein! Dubbel plezier!! Twee toffees voor de prijs van één!!
Een brief naar Côte d'Or gaat me wat ver, zo vaak eet ik ze nou ook weer niet.. MAAR TOCH!!
Nou goed, ik hoor 't S alweer zeggen: 'Maak je toch niet altijd zo druk om van die zinloze dingen!!!'
Pff..
Sjoowootow, lekker joh!
zaterdag 26 december 2009
vrijdag 25 december 2009
maandag 21 september 2009
zaterdagochtenden
Jaar of 25 terug. Heel soms bleven we samen met neefjes en nichtjes bij opa en oma van papa's kant logeren. Voor dag en douw werden we de volgende ochtend door mijn vrijbuiterstante, lieve gekke Josianne, in haar Snoek gehesen. Pyjama nog aan, slaapzand nog in de ogen. Met Nena hard uit de luidsprekers reden we net even de grens over voor verse broodjes en vlaai. In België is alles lekkerder..
Ben nogal sfeergevoelig.
Hou van de vroege zaterdagochtend. Hou nog steeds van Nena. Hou van de Citroën DS. Van verse harde broodjes en nog warme vlaai. Hou van België. En van in pyjama in de auto zitten met het raam open en de muziek hard.
Afgelopen zaterdagochtend. Wij ontbijten niet, alleen in 't weekend.. geen principe, hoor; puur uit tijdnood op werkdagen en bij gebrek aan trek. Een lief Duits bakkertje hangt elke ochtend van het weekend een zak met zes harde broodjes aan onze voordeur. Mag graag goed beleg op m'n brood, anders net zo lief géén brood. Sprong dus bij het krieken van de dag nog ongewassen in een joggingbroek en verwassen shirt; enkel een natte washand door het gezicht gehaald.. schijt hoor. De rest van de familie nog in diepe rust. Lekker alleen in de auto richting Gronau voor het lekkerste beleg. Laagstaande zon, nog wat mistig, de lucht rook naar het begin van een mooie dag.. en geen mens op straat. Raam open. Radio hard. Met dit nummer. Kon wel janken. Wat. Fijn..
Voor Josianne..
zaterdag 5 september 2009
cocktailelleboog
't Gaat niet goed, in Huize TM-D.
Wij kijken nauwelijks tv, vanavond voor het eerst sinds lang weer.. de meest recente aflevering van 'K2 zoekt K3' (wist wel dat dit niet ging om die gigantische berg in de Himalaya, hoor) en het moet gezegd: we hebben genoooooooooooten!! Gelijk erachteraan kwam Het Beste Idee van Nederland met de ene belachelijke uitvinding na de andere, maar S en ik waren ronduit lyrisch over het neusmutsje (tegen een koude neus)(met gaten, zodat je wel kunt blijven ademen.. duhuh) en de oorsokjes (ook verkrijgbaar in huidskleur) als geëvolueerde oorwarmers! Tis een signaal..
Wij vieren onze avonden sinds 't afsluiten van de Glühwein-periode (eind april) experimenterend met de hogere promillages alcohol. Nog steeds gaat -ik schat- een tiende van mijn maandsalaris naar de TrinkGut in Gronau. 's Winters hebben we een kort boodschappenlijstje: Glühwein. Punt. 's Zomers ziet het er wat anders uit: rum, cachaça, gin, wodka, tequila, Rose's lime, cranberrysap, tonic, grapefruitsap en rietsuiker, en de limoenen en ijsblokzakjes zijn niet aan te slepen! Tis niets om trots op te zijn, maar S en ik schudden sinds deze zomer moeiteloos een hele riedel cocktails uit onze mouw, de verhoudingen kan ik dromen.. en met de consumptie zit het ook akelig snor: GinTonic mixen we enkel nog dubbel (S: Doe mij maar wat meer Gin..), en we worden geen spatje anders van een Caipirinha, Daiquiri, Margarita, een Seabreeze of Gimlet. Of twee. Of drie.. heel soms vier. Of vijf. Hooguit wat gezelliger. En we houden nèt wat meer van elkaar, ghe..
We overwegen sinds deze nieuwe manie dan ook serieus een vrieskast aan te schaffen: onze koel-vriescombinatie voldoet niet meer, want maar één vakje ruimte voor ijsblokjes (de andere twee liggen vol met raketjes, Piet Piraat-ijsjes, Cars-kipschnitseltjes, vissticks, erwtjes, spinazie en een half wit). En de ijsblokjes zijn alweer op voor ons ijsblokzakjesvulalarm afgaat!!
't Lange wachten op onze vakantie (waarvan morgen warempel alweer de laatste dag) bracht met zich mee dat S en ik ook nog steeds wachtten op de zomer. We hebben genoten van het heerlijke weer, de afgelopen maanden, maar de zomer.. nee, die is aan ons voorbij gegaan. En 't lijkt er nu toch sterk op dat de herfst met rasse schreden z'n intrede doet, zoals we de afgelopen dagen wel gemerkt hebben.. Jee, nu al?? Heb de eerste pepernoten ook al gespot: bom op het Kruidvat! Poef.
Maar goed.. herfst staat in mijn woordenboek gelijk aan het Glühwein-seizoen, dus waarschijnlijk binnenkort weer gezellige donkere flessen met glanzende etiketten met kersttafereeltjes in onze trapkast! Warme rode wijn in een mok uit de magnetron, hoe romantisch.. Geen ijsblokjes meer nodig. Komt ook wel weer precies op tijd, want ik begin te merken.. ondanks onze geweldige houten cocktailstamper begin ik last te krijgen van m'n rechter elleboog. Heb een cocktailelleboog.. Zoals vermoed, familie van de wellicht meer bekende tenniselleboog: een niet-bacteriële peesontsteking in de buitenkant van de elleboog met pijn, ten gevolge van grote krachtige overbelasting.. of een meer recente opvatting: een te langdurige trek op het botvlies en de betreffende pees ter hoogte van de buitenste epicondyl van de elleboog. Zo, komt die vreselijk enge Mensendieck-opleiding me toch nog van pas.. wie had dat nog gedacht (epicondylitis lateralis humeri, up my ass). En behandelmethodes als rust (haha), ice-packs (heb nog wel wat blokjes in de vriezer, dusss), ontstekingsremmers (nutteloos), enge injecties en allerlei fysiotherapeutische behandelingen blijken zonder effect. De enige juiste remedie voor dit euvel lijkt: wegnemen van de oorzaak. Wat in mijn geval dus ongeveer zoveel inhoudt als: no longer limoenen stampen. Komt dat even goed uit.. onze zomer loopt zoals gezegd teneinde. Gelukkig rijden we een automaat, dus ik hoef niet te schakelen met m'n herstellende cocktailelleboog; kan in elk geval naar Gronau op en neer blijven rijden voor onze maandelijkse voorraad Glühwein!!
Sander, Martijn, hebben jullie ook weer zo'n zin in de winter..?
zaterdag 22 augustus 2009
komkommertijd
Er gebeurt niet veel bijzonders, maar.. ach mán: ineens weer zo trots op m'n broertje..
Doe je ding, Fer!!
Check 'm all, op 3voor12 van de VPRO, hier en hier, de site van Toazted, op schq-recs.com, viberider.hyves.nl en myspace.com/viberider.
En hee.. nog meer van dat.
Note dd 22|08 na een (kort) nachtje slaap: in ietwat benevelde toestand i get all emotional 'n alllllllll..
Doe je ding, Fer!!
Check 'm all, op 3voor12 van de VPRO, hier en hier, de site van Toazted, op schq-recs.com, viberider.hyves.nl en myspace.com/viberider.
En hee.. nog meer van dat.
Note dd 22|08 na een (kort) nachtje slaap: in ietwat benevelde toestand i get all emotional 'n alllllllll..
donderdag 23 juli 2009
najaaaaaaaaa
Tijdje terug bij paps en mams, in 't Zuiden. En als 't lukt: altijd even de grens over. Maasmechelen. Niet zomaar, nee.. met een Doel. Pizza Cellini!! Bij Cellini natuurlijk. Zongedroogde tomaatjes. Rucola. Parmezaan. Ongeëvenaard. Ik zeg: nergens beter genieten dan bij Cellini!!!
B was mee, en die houdt meer van ijs dan van pizza. En wij zijn de beroerdsten niet, dus hop: na onze heerlijke pizza richting de Gelateria, honderd meter verder. Ook daar Italianen de baas, zelfde familie, dus ook 't ijs zou top of the pops moeten zijn. Dat zou je zeggen.. Je krijgt er dikke bollen, in vrolijk gekleurde halfdoorzichtige kunststof bakjes. Beetje zoals vroegah, denk ik.. hoe romantisch. Onze dag kan níet meer stuk!! Zo blij worden wij van lekker eten! Zo suf zijn wij.
S en ik gaan voor mokka, B zoals altijd voor aardbeien. En dikke bollen krijgen we, in gezellige plastic bakjes.. man, wat een feest! We zoeken een fijn plekje in de schaduw om op ons gemakkie te kunnen genieten van ons ooooverheerlijke ijs.. Nog half in de nestelbeweging hebben S en ik ons eerste hapje al van 't lepeltje afgehapt. Eenmaal op d'n derrière wordt er nix meer gezegd, alledrie stil genietend van ons ijs. Dat zou je zeggen..
S en ik kijken elkaar aan. Een wenkbrauw omhoog. Bedenkelijke blikken. Nog een hapje. Concentratie. Schieten allebei zwaaaaar in de lach: wasdittah..?!! 'Smaakt die van jou ook naar munt..?' 'Jaaaaaa man!!!!!' 'We hadden toch mokka..?' 'Wjah..' Pffffff.. Nog 's kijken in de vitrine: ja, tis toch echt mokka!! 'B, laat die van jou 's proeven..?!!' S een happie, ik een happie.. NAJAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!! Die aardbeien smaken naar citroen?!!!!!! Tis gewoon roze citroenijs!!
Mokka-ijs dat naar munt smaakt en aardbeienijs dat naar citroen smaakt: 't maakte ons nieuwsgierig naar de andere smaken!!!
We keken ongelovig naar het ijsschepmeisje, of ze misschien met haar collega proestend van de lach achter de vitrines lag, maar ze keek doodserieus! Ook hebben we nog even de hoeken van de zaak afgezocht naar een verborgen camera, en eigenlijk verwachtten we Ralph Inbar met z'n Bananasplit-trofee, maar ook die konden we nergens bespeuren. Hmm.. waarschijnlijk dan toch een typisch geval van België..
Maar hee, natuuuuuuuuurlijk komen we hier terug: lekker pistache-ijs bestellen als ik zin heb in chocola, vragen om een bolletje banaan als ik eigenlijk zin heb in hazelnoot of straciatella vragen als ik eindelijk weer 's amarenen wil!!
't Zal de bui geweest zijn: gierend van de lach liepen we weg, B tussen ons in, genietend van z'n aardbeiencitroenijsje. Tranen over onze wangen. Onze dag kon niet meer stuk!!
Zo suf zijn wij. :D
En voor gelijkgestemde drogen onder u:
donderdag 18 juni 2009
oops i did it again
Ben nogal van de impulsaankopen.
Was laatst op een lamme zaterdagnamiddag met Basten bij Intratuin. Had vier klimopjes nodig. Vuile kinderlokkers zijn 't, daar bij Intratuin. Al drie maanden voor Kerst verbouwen ze hun halve zaak tot een gigantisch kabouterdorp met bewegende Kerstmannetjes inclusief gezellige kermis- en schaatstafereeltjes; in de zomer struikel je over de fonteintjes en decoratieve tuinverneukselen, maar het hele jaar door zijn er de minivijvertjes met LEVENDE vissen.
Basten rent bij binnenkomst het liefst rechtstreeks naar de muur met vissen; zo mooi!!
En ach, 't was zaterdagmiddag, het salaris stond er net weer op.. Basten was een beetje zielig, weet niet eens meer waarom, maar hij vond die vissen zoooooo leuk!! Voor ik het wist stond er een rechthoekig aquarium in m’n kar en had ik de meneer van de vissen gevraagd om twee goudvissen. Doe maar twee kleintjes.. Rare vraag om te stellen, trouwens, 'Mag ik twee vissen..??', maar goed, niet op de vissenafdeling van Intratuin natuurlijk. Oh, er moesten natuurlijk ook nog plantjes bij, en voer.. Basten in de gloria, dus ik ook blij!! De twijfel sloeg al toe nog voor we bij de kassa waren. Oeps: impulsaankoop. 'Eigenlijk zijn de kinderen nog veel te klein..', 'Wat zal Sander zeggen..?' en 'Zouden ze er nog wel naar omkijken, als de nieuwigheid eraf is..?' Wist natuurlijk eigenlijk wel al dat.. naja..
Dik 30 euri armer en een hele visinventaris rijker sprongen we blij in de auto naar huis. 'Juihhhhhhhh, we hebben VISSEN!!!!!!' Kon nog er net wat overdreven enthousiasme uitpersen, bij thuiskomst; Sander moest natuurlijk vooral niet denken dat het weer een door hem gevreesde impulsaankoop was.. en Basten was nog steeds laaiend, dus hee..
Twee weken lang stond de bak met vissen midden op onze eettafel. Als we aten waren onze blikken gericht op Sinterklaas en Americo, Nick&Simon.. Brandweerman Sam en Nijntje (ze hadden elke paar dagen een andere naam). Kon ook niet anders, met die bak zo midden op tafel.. Waren vergeten steentjes te kopen, dus als we buiten waren geweest kwamen er steevast wat gevonden steentjes mee naar binnen die bij de vissen werden gegooid. Een auto heeft er ook nog een poosje in gelegen.. gezellig! Twee weken lang verschoonde ik elke twee-drie dagen die bak; het leek wel of je na een dag al niet meer door het water heen kon kijken!! Kortom: SPIJT!!
Onze redding waren onze inmiddels niet meer zo nieuwe buurkindjes. T en L hadden elk een vissenkom met twee goudvissen op hun kamer, en nou was de vis van L nèt doodgegaan. Hè, wat zielig nou.. en nu is die ander helemaal alleen??? Als je willllllllllllll..?? Maar eerst aan mama vragen of 't mag!! Mama moest toch al beide vissenkommen verschonen, dus of er nou één of twee vissen in zitten.. 'Maar T.. (opmerkzame mama), als er bij jou ook nog een bij komt, dan heb je er drie, en dan is jouw bak wel aan de kleine kant'. Maar hee, wacht, die bak krijg je er natuurlijk bij!!!!!!!!!!!!! Kantscheele, een glazen bak van 20 euri, en hier: het voer!!! Een zucht van verlichting ging door onze keuken: pfoe.. Nie wieder vissen.
Basten vroeg zich wel gelijk af: waarom zijn de vissen nu naar T en L?? We hebben er maar van gemaakt dat ze even uit logeren zijn.. Nah, ís toch ook zo? Voor onbepaalde tijd.. 'Want als we naar opa Lou en oma Joyce gaan, dan kunnen we de vissen niet voeren en dan gaan ze dood!' Had-ie vrede mee.
Zoals gezegd: ben nogal van de impulsaankopen..
Was laatst op een lamme zaterdagnamiddag met Basten bij Intratuin. Had vier klimopjes nodig. Vuile kinderlokkers zijn 't, daar bij Intratuin. Al drie maanden voor Kerst verbouwen ze hun halve zaak tot een gigantisch kabouterdorp met bewegende Kerstmannetjes inclusief gezellige kermis- en schaatstafereeltjes; in de zomer struikel je over de fonteintjes en decoratieve tuinverneukselen, maar het hele jaar door zijn er de minivijvertjes met LEVENDE vissen.
Basten rent bij binnenkomst het liefst rechtstreeks naar de muur met vissen; zo mooi!!
En ach, 't was zaterdagmiddag, het salaris stond er net weer op.. Basten was een beetje zielig, weet niet eens meer waarom, maar hij vond die vissen zoooooo leuk!! Voor ik het wist stond er een rechthoekig aquarium in m’n kar en had ik de meneer van de vissen gevraagd om twee goudvissen. Doe maar twee kleintjes.. Rare vraag om te stellen, trouwens, 'Mag ik twee vissen..??', maar goed, niet op de vissenafdeling van Intratuin natuurlijk. Oh, er moesten natuurlijk ook nog plantjes bij, en voer.. Basten in de gloria, dus ik ook blij!! De twijfel sloeg al toe nog voor we bij de kassa waren. Oeps: impulsaankoop. 'Eigenlijk zijn de kinderen nog veel te klein..', 'Wat zal Sander zeggen..?' en 'Zouden ze er nog wel naar omkijken, als de nieuwigheid eraf is..?' Wist natuurlijk eigenlijk wel al dat.. naja..
Dik 30 euri armer en een hele visinventaris rijker sprongen we blij in de auto naar huis. 'Juihhhhhhhh, we hebben VISSEN!!!!!!' Kon nog er net wat overdreven enthousiasme uitpersen, bij thuiskomst; Sander moest natuurlijk vooral niet denken dat het weer een door hem gevreesde impulsaankoop was.. en Basten was nog steeds laaiend, dus hee..
Twee weken lang stond de bak met vissen midden op onze eettafel. Als we aten waren onze blikken gericht op Sinterklaas en Americo, Nick&Simon.. Brandweerman Sam en Nijntje (ze hadden elke paar dagen een andere naam). Kon ook niet anders, met die bak zo midden op tafel.. Waren vergeten steentjes te kopen, dus als we buiten waren geweest kwamen er steevast wat gevonden steentjes mee naar binnen die bij de vissen werden gegooid. Een auto heeft er ook nog een poosje in gelegen.. gezellig! Twee weken lang verschoonde ik elke twee-drie dagen die bak; het leek wel of je na een dag al niet meer door het water heen kon kijken!! Kortom: SPIJT!!
Onze redding waren onze inmiddels niet meer zo nieuwe buurkindjes. T en L hadden elk een vissenkom met twee goudvissen op hun kamer, en nou was de vis van L nèt doodgegaan. Hè, wat zielig nou.. en nu is die ander helemaal alleen??? Als je willllllllllllll..?? Maar eerst aan mama vragen of 't mag!! Mama moest toch al beide vissenkommen verschonen, dus of er nou één of twee vissen in zitten.. 'Maar T.. (opmerkzame mama), als er bij jou ook nog een bij komt, dan heb je er drie, en dan is jouw bak wel aan de kleine kant'. Maar hee, wacht, die bak krijg je er natuurlijk bij!!!!!!!!!!!!! Kantscheele, een glazen bak van 20 euri, en hier: het voer!!! Een zucht van verlichting ging door onze keuken: pfoe.. Nie wieder vissen.
Basten vroeg zich wel gelijk af: waarom zijn de vissen nu naar T en L?? We hebben er maar van gemaakt dat ze even uit logeren zijn.. Nah, ís toch ook zo? Voor onbepaalde tijd.. 'Want als we naar opa Lou en oma Joyce gaan, dan kunnen we de vissen niet voeren en dan gaan ze dood!' Had-ie vrede mee.
Zoals gezegd: ben nogal van de impulsaankopen..
Leuk, maar niet heus: dezelfde middag was ik even met B langs de visboer geweest. Hadden op het bankje ervoor samen een bakje kibbeling gegeten. Daarna dus met z'n tweetjes richting Intratuin. Eenmaal in de auto terug naar huis, de zak met visjes in de vissenkom naast B op de achterbank: 'Mama, gaan we thuis de visjes opeten..??' Ehm… hoezo te jong voor vissen??
labels:
bas,
een beetje over mij,
haaivz,
suf,
tsjeezes..,
visjes
donderdag 21 mei 2009
op de valreep
Stiekum na het laatste logje dat ik glühwein-moe was toch nog een paar koude avonden een mok met het donkerpaarse goud in de magnetron gezet.. Had 't nodig.
Nu, aan de vooravond van de zomer, gelukkig een nieuwe manie!!
Donderdagavond definitief besmet door vrienden W, L en N. Voor het concert van Solomon Burke, op het hoekje van de buitenbar bij L&N.. 't Smaakte me ineens zó goed: CAIPIRINHA!!!!!!!!!!!!
Ben al in de gloria na m'n eerste 'sipje'..
Lekker: weer een gegronde reden om richting Gronau te rijden. 'Lieve vrienden van de TrinkGut, hebben jullie ons gemist? Wij jullie wel, maar we zijn er weer, hoor!'
HEE ZOMER, KOM MAAR OP!!!!!!!!! *klonk*
Voor één glas:
één limoen in partjes snijden
twee eetlepels rietsuiker erover
het sap uit de limoenen stampen
aanvullen met crushed ijs en 60cc cachaça
Chin chin!!
st-st-stotteren
Weet niet waarom ik er de laatste dagen weer veel aan denken moet..
Als oud-stotteraar denk ik vol bewondering aan Sanne Hans, aka Miss Montreal. Heb nix met haar muziek, maar als ik haar hoor denk ik telkens aan hoe ze zich bij elk interview dapper staande houdt en honderduit praat. En ik denk aan hoe ze bruut werd afgekapt door de overschatte Jeugdjournaal-presentatrice Brecht van Hulten, tijdens het interview na haar optreden op Noorderslag. Viel van m'n stoel toen ik 't zag!! Midden in een stststotterwoord! Kon er helaas geen filmpje van vinden op Youtube.. maar wat een ongelooflijke hork, jij Brecht!
Mijn gekke vriendinnetje Femke stottert ook. Toen we 17 jaar geleden tijdens de introdagen van onze studie op het terras belandden bestelde ze een 7-Up. Niet omdat ze dat nou zo ontzettend lekker vond, maar omdat ze geen zin had om om een c-c-cola te vragen!! Als er iemand verder sjgait heeft is 't Fem, hoor.. maar ik bedoel maar..
Dus.. YOU GO, SANNE!!!!!!!!!!!!
zaterdag 9 mei 2009
altijd weer die autodrop
Vaste prik bij 't tankstation: ZACHTWAGENS, van Autodrop.
'Drie bijzondere smaken in een zak', staat er in blije letters op het zakje. Die lichtbruine kon je al tijden kopen, geloof in spinnevorm, of apekop.. wel okee, maar niet bijzonder. Die wit-bruine zijn ronduit goor, ze smaken naar zeep.. die eet ik omdat 't anders zo zielig is. Maar die bruin-zwarte, dát zijn ze!! Koop die Zachtwagens enkel en alleen om die lekkere: de bruin-zwarte.
Deze..
Nah zeg.. Zwaar ontgoocheld. Was er een paar minuten stil van.. Dat kán toch niet?!!!! Voel me zó beetgenomen door meneer Van Slooten..
Er zit niets anders op dan een brief te schrijven aan meneer Van Slooten zelluf. Zal in zachte bewoordingen moeten proberen duidelijk te maken hoezeer ik mij als trouwe consument 'niet serieus' genomen voel.
'PERSOONLIJK'. 'VERTROUWELIJK' erbij. Wil dat het bij hemzelluf op het bureel belandt! Denk dat hij post verwacht, want hij heeft een antwoordnummer aangevraagd: Antwoordnummer 10500, 5060 WB in Oisterwijk.
Bruin-zwarte Zachtwagen-fans verenigt u!!!!!!!!!!!
En als ik je aandacht tot het eind heb weten vast te houden, een cadeautje..
Jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeezes, WAT EEN NUMMER.. (hard, en ogen dicht.. ghe).
'Drie bijzondere smaken in een zak', staat er in blije letters op het zakje. Die lichtbruine kon je al tijden kopen, geloof in spinnevorm, of apekop.. wel okee, maar niet bijzonder. Die wit-bruine zijn ronduit goor, ze smaken naar zeep.. die eet ik omdat 't anders zo zielig is. Maar die bruin-zwarte, dát zijn ze!! Koop die Zachtwagens enkel en alleen om die lekkere: de bruin-zwarte.
Deze..
Had altijd al zo'n donkerbruin vermoeden, en heb me zó vaak afgevraagd of ik nou de enige ben die het steeds opvalt..?! Kan 't me niet voorstellen, hoor. Daarom: MOEST 't een keertje natellen..
En JA HOOR: die judassen van Van Slooten in dat godvergeten Jinsum doen gewoon veeeeeeeeeeeeeeeel minder van die lekkere in de zak dan van die andere twee smaken!!!
Voor de belangstellenden: heb ze even nageteld, en de uitslag is op z'n zachtst gezegd schrikbarend: 19 lichtbruine, 17 wit-bruine en maar 8 (acht) van die lekkere!!! Acht!!!!!!
Nah zeg.. Zwaar ontgoocheld. Was er een paar minuten stil van.. Dat kán toch niet?!!!! Voel me zó beetgenomen door meneer Van Slooten..
Er zit niets anders op dan een brief te schrijven aan meneer Van Slooten zelluf. Zal in zachte bewoordingen moeten proberen duidelijk te maken hoezeer ik mij als trouwe consument 'niet serieus' genomen voel.
'PERSOONLIJK'. 'VERTROUWELIJK' erbij. Wil dat het bij hemzelluf op het bureel belandt! Denk dat hij post verwacht, want hij heeft een antwoordnummer aangevraagd: Antwoordnummer 10500, 5060 WB in Oisterwijk.
Bruin-zwarte Zachtwagen-fans verenigt u!!!!!!!!!!!
Met gevaar voor eigen leven genomen, boven op de keukentafel. Ghe, Sander.. lees jij wat ik lees?? Pff..
En als ik je aandacht tot het eind heb weten vast te houden, een cadeautje..
Jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeezes, WAT EEN NUMMER.. (hard, en ogen dicht.. ghe).
zaterdag 2 mei 2009
lieveheersbeestjespolonaise
'Papa, wat doen die lieveheersbeestjes..?'
Jeetje.. nu al?
Sander probeerde het met 'paardjerije..'..
Dacht zelf hardop: 'polonaise'. Lieveheersbeestjespolonaise.
In onze tuin.. :D
Abonneren op:
Posts (Atom)



























