maandag 11 januari 2010

just breathe



Elk woord hierover is er één teveel..

Dus: ...

zondag 10 januari 2010

wende





Was verkocht na haar 24 uur met Wilfried de Jong.

Wat een Mensch..

Eerst het mens, toen haar muziek.

zaterdag 9 januari 2010

drambuie




De buit is weer binnen. Vanochtend samen met B sneeuw en wind getrotseerd voor een fles Drambuie. Voor íets meer keus dan Cointreau of Grand Marnier. Kiezen uit twee is niet fijn; vind, minimaal drie opties..

Heb 'm weer in huis: de meest luxe liqeur ooit! 't Voelde als een gigantisch cadeau, dat ik kocht. Een gigantisch cadeau voor mezelf.

Werd gretig, bij de slijter; heb ook nog een fles Southern Comfort meegenomen. Ghe..

Hmm, laat de avond maar beginnen!



vrijdag 8 januari 2010

stakkers




Gistermiddag een mooi glimmend foldertje in de bus gehad: vandaag en morgen is de Karvan Cévitam in de aanbieding bij de C1000. Dat spul is hier niet aan te slepen; onze konijnen drinken altijd en alleen maar Karvan Cévitam.. Ranja. Aabeijehajja en sieshappehajja. Nadat Y en ik B naar school hadden gebracht dus rap richting C1000. En het Grote Graaien was al in volle gang, hoor: de flessen hajja stonden nog per zes verpakt op pallets, maar de mensen.. als vliegen op stront!

Ook in de folder stond: 'maximaal vier per klant', en op was op! Al zoekend naar de flessen aabeije, dacht ik hardop: 'Goh, jammer dat je er maar vier mag meenemen!', waarop de mama die gebukt naast me stond te zoeken naar een fles frambozen antwoordde: 'Maar ik leg ze zo in de auto en ik haal gelijk nog vier flessen op!' Hmm.. Je hoefde verder ook geen bonnetje in te leveren, dus hee.. wie doet me wat? 't Voelde toch niet helemaal jofel, maar ik moest toch met het spul naar de auto en het karretje terugbrengen, dus een omweggetje via de 'ranja'.. ach, wromnie..? Wel een andere kassa genomen, alsof het lieve kassameisje van net dat niet zou zien, maar goed. Achter mij een mama ook met vier flessen in de arm: 'Ik loop zo naar huis, dan kom ik terug voor nog vier, hoor!!'.. Bekende een beetje gegeneerd dat ik al voor de tweede keer met vier flessen bij de kassa stond. Bood haar meteen aan om even met haar eerste vier flessen bij de uitgang op haar te wachten; wat een onzin, eerst helemaal naar huis.. 'Wacht ik daarna wel weer op jou,' zei ze, 'dan kun je nóg een keer als je wil!'. 'Ehm.. nou..' Had even de tijd om m'n zonden te overdenken, wachtend bij de uitgang.. vond 't toch niet helemaal koel. Zag ondertussen steeds dezelfde mama's met dezelfde kindjes aan de hand heen en weer schieten, bij de ingang. Iederéén ging een paar keer!!!! 'Wil je nog een keer gaan?', vroeg ze me, toen ze haar tweede kwartetje had afgerekend. 'Ehm.. neuhhhhh, durf 't toch niet helemaal..' Wat moesten die kassières wel niet denken..?

Maar ze was de deur nog niet uit of ik had me al bedacht. Snelle rekensom: normaal gesproken 2.45 per fles, 12 maal 2.45.. dat is gauw zo'n 30 euri; nu een eurootje voor 'n fles.. dus 12 euri voor twaalf flessen! Heb ik toch 18 hele euro's bespaard!! Kan ik weer een cd'tje bestellen, of een boek! Ghehe.. En in tijden van crisis is alles geoorloofd, hield ik mezelf voor. Dus hop, de winkel weer in.. samen met een mama die ik al een paar keer voorbij had zien lopen bij de uitgang, maar dit keer ging ze 'voor oma'.. Yeah right, ik ga ook voor m'n zusjes, en daarna nog een keer voor de buurvrouw.. pff.

Voelde me een ontzettende sneue stakker, maar hee: ik heb vanochtend wel mooi 18 euri verdiend!!

'Uitgerekend C1000!'

donderdag 7 januari 2010

sjaal




Liep onze achterbuurvrouw tegen 't dik ingepakte lijf in de supermarkt, vanochtend. Onze achterbuurvrouw, mevrouw T, is ergens in de 70 en ze heeft maar liefst drie (!!) breimachines. Ooit breide ze voor modezaken, nu vult ze haar winterse dagen vooral met breien-breien-breien.

Kan zelf niet breien, althans niet zo goed dat ik met een zelfgebreide sjaal over straat zou kunnen. Durfde haar nooit te vragen, maar nu we het er toch zo over hadden: heb al tijden een sjaal waar ik van droom.

Dit is 'm.. de sjaal van Spud, de vogelverschrikker van kindervriendje Bob de Bouwer. Vind Bob de Bouwer drie keer nix, maar kijk graag naar Spud. Naar Spud, èn naar z'n sjaal!! Daarbij.. ik vind Spud hartstikke hip, zo met z'n skinny jeans en z'n Uggs.. hij heeft er natuurlijk ook 't figuur voor! Ghe..

Maar goed.. mevrouw T woont alleen en ziet in deze donkere tijd weinig volk. 'Anders kom je een avondje langs, volgende week ofzo?!!'

Wauw, er is hoop!! Misschien toch nog ooit een echte Spud-sjaal!!!

Mevrouw T, ik kom eraan, hoor.. volgende week!

ijzig koud



Maar ozomooi..

dinsdag 5 januari 2010

slagsmålsklubben




Altijd goed voor een droog lachje!

zondag 3 januari 2010

capitulatie



Wij zijn er klaar mee. Handdoek in de ring, en meer van dat soort uitdrukkingen.

Onze konijnen slapen al sinds hun geboorte allerbelabberdst. Soms gaat 't weken goed, hoor.. maar vaker maanden niet. Alle slaaptrainingstips gelezen en succesverhalen van succesouders aangehoord; wij doen 't voorlopig even op ónze manier.

Na een weekje bij mijn ouders voor de Kerst zijn onze konijnen helemaal ingesteld op 'knus'; een week lang elke nacht met z'n viertjes op twee matrassen op de grond, hoeveel fijner kun je het hebben?!! Eenmaal thuis is dit zoals ik ons bed elke avond aantref..

En hee: ik vind 't PRIMA.

Om ons heen veel mensen van het boekje: 'Neeeeeeeeeeeeeh, onze kinderen hebben NOOIT bij ons in bed geslapen!!'.. 'Gewoon terugleggen, níx zeggen en weer weggaan', in noodgevallen wordt 'ernaast gezeten', maar ook dat: zónder iets te zeggen.. en sommigen hebben gewoonweg natuurlijk ideale kinderen die altijd graag naar bed gaan en slapen als roosjes (maar bij die mensen gaat natuurlijk altijd álles van een leien dakkie..). Hoe dan ook: niet in ons geval!!

Overal ter wereld slaap je als kind lekker dicht bij je papa en mama, behalve in onze westerse. Je bent zeer gewenst (al is dat vaak ook nog maar de vraag..), maar twaalf uur per etmaal moet je je vooral zoveel mogelijk gedeisd houden!

Hebben ons de afgelopen maanden zo geprobeerd vast te houden aan 'zoals 't hoort', en vroegen ons vertwijfeld af 'zijn we dan niet streng genoeg..?', maar dat kost zoveel meer energie dan de weg die voor iedereen fijner is: de makkelijke weg! En die makkelijke weg is volgens mij echt helemaal niet verkeerd!!

Bij ons het roer om, we slaan een andere weg in: ónze weg. Proberen de kindjes natuurlijk wel in hun eigen bed te laten slapen, maar als 't niet gaat zoals 't moet, dan moet 't maar zoals 't gaat!! Enge droom? Kom maar.. Verdrietig om nix? Kom maar. Gewoon niet kunnen slapen? Heb ik ook wel 's last van, kom maar lekker.. Moet zeggen: met B gaat 't inmiddels goed, hoor, maar dat heeft dan ook dik drie jaar geduurd; Y zit nu midden in haar slaapprobleemfase! Kan een half uur naast 'r gaan zitten, en sussen en wachten en ergeren en hoofdpijn en frustratie, of ik kan d'r mee naar beneden nemen, lekker tegen me aan leggen en ze slaapt geruisloos in!! Goh! Kan naast 'r gaan hangen, op een te lage poef met één arm in haar bedje, en opstaan met rugpijn en nekpijn en koude voeten en balen van m'n verloren uurtje, of ik kan het kind bij me in bed nemen en zelf een extra uurtje slaap pakken. Man, snap heus wel dat die kinderen ook alleen moeten kunnen slapen, en tis ook echt niet elke dag raak, maar vroeg of laat schijnen ze vanzelf de behoefte aan meer privacy te krijgen.. Gelukkig hoor ik ook verhalen: 'Geniet er nog maar van, voor je het weet wíllen ze niet eens meer bij je in bed!!'..

Y ligt nu tukkend op de bank, S zapt een eindje weg en ik.. ik besluit voorlopig nog even lekker te genieten van die warme zachte lijfjes tegen me aan!!!

Hoop dat ik zometeen weer een kleintje in m'n bed vind!! Heerlijk..

Truste!



zaterdag 2 januari 2010

we are golden



Word zoooooooooooo blij van Mika!!

En hee: da hedde welles nodig..

[Mika - We are golden]

vrijdag 1 januari 2010

happy new year




Doe niet aan voornemens. En al zeker niet op 1 januari!
Dit jaar anders. Heb er één. Eén voornemen. Meer slaap.
Maar misschien is 't meer een WENS..

Of zoals ik vond op het net:

It's been a long year. I'm tired, and I want to go to bed.

Kindjes, werken jullie een beetje mee, dit jaar..?
Asje-asjeblieffff..??



maandag 28 december 2009

chokotoff


Daag.

Gistermiddag na een lange lange Kerst weer dik twee uurtjes in de auto naar huis. Twee slapende kindjes achterin; S en ik hebben de hele rit geen woord gewisseld, want doodop enzo. Het enige waarvoor we ons deze rit veroerden was een greep in een zakje Chokotoffs.. We rijden automaat (voel me net een bejaajde..), dus schakelen hoefde S ook niet. Zwijgen, staren en af en toe eens graaien. S met rechts; ik met links.

In tegenstelling tot vriendinnetjelief ben ik geen chocolade-junkie. Zij -weer zwanger- kauwt met liefde een plak per avond weg, vertelde ze me van de week; ik -niet zwanger- ga dan liever voor een zak chips (per avond, ghehe)(Lays Light, gewone vind ik dan weer níet lekker, en daarbij.. ook veeeeel gezonder dan gewone, natuurlijk)(ghehe: not). Áls ik chocola eet, dan eet ik Côte d'Or; anders net zo lief niet. Zo ben ik dan ook wel weer..

Maar goed: tussen ons in dus een zak Chokotoffs, meegekregen van mamalief. Maar eh.. zeg maar Chowotows. Rondvraag: ligt het aan mij, of zijn die Chokotoffs nou veel te groot voor een doorsnee mensenmond? Heb m'n best gedaan, hoor, maar ik krijg die dingen niet tussen m'n kiezen geklemd, een vereiste om überhaupt te begínnen met kauwen, toch?

WAAROM MAAKT CÔTE D'OR DIE CHOKOTOFFS ZO GROOT. VRAAGTEKEN. over

Heb er denk ik wel een stuk of zes gehad, misschien wel acht, en elke keer dacht ik hetzelfde: TE. GROOT. Veel te groot. En ook veel te hard. En te plakkerig; ben steeds bang dat ik twee van m'n twaalf vullingen uit m'n gebit trek, als ik m'n kaken van elkaar haal.. of erger nog, m'n ene kroon! Maar goed, als ik die olifantentoffee dan eindelijk met veel moeite had zachtgekauwd en doorgeslikt, dan pakte ik er niet veel later maar weer één.. moest tóch even checken of-ie nou inderdaad zo groot en onhandelbaar was als ik dacht. Ehm.. JEP!

Volgende vraag: ben ik de enige, die die dingen te groot vindt? Heb niet het idee dat mijn mond kleiner is dan gemiddeld, maar dan nog: waarom zo groot?!! Maak ze de helft zo klein! Dubbel plezier!! Twee toffees voor de prijs van één!!

Een brief naar Côte d'Or gaat me wat ver, zo vaak eet ik ze nou ook weer niet.. MAAR TOCH!!

Nou goed, ik hoor 't S alweer zeggen: 'Maak je toch niet altijd zo druk om van die zinloze dingen!!!'

Pff..

Sjoowootow, lekker joh!

zaterdag 26 december 2009

cuz that's just the mood i'm in..








Wat een heerlijk boek, lijkt me dat..



Sorry. En dat op Tweede Kerstdag..

vrijdag 25 december 2009

dona nobis pacem



Ho ho hooooooooooo, Merry Christmas!!

maandag 21 september 2009

zaterdagochtenden



Jaar of 25 terug. Heel soms bleven we samen met neefjes en nichtjes bij opa en oma van papa's kant logeren. Voor dag en douw werden we de volgende ochtend door mijn vrijbuiterstante, lieve gekke Josianne, in haar Snoek gehesen. Pyjama nog aan, slaapzand nog in de ogen. Met Nena hard uit de luidsprekers reden we net even de grens over voor verse broodjes en vlaai. In België is alles lekkerder..

Ben nogal sfeergevoelig.

Hou van de vroege zaterdagochtend. Hou nog steeds van Nena. Hou van de Citroën DS. Van verse harde broodjes en nog warme vlaai. Hou van België. En van in pyjama in de auto zitten met het raam open en de muziek hard.

Afgelopen zaterdagochtend. Wij ontbijten niet, alleen in 't weekend.. geen principe, hoor; puur uit tijdnood op werkdagen en bij gebrek aan trek. Een lief Duits bakkertje hangt elke ochtend van het weekend een zak met zes harde broodjes aan onze voordeur. Mag graag goed beleg op m'n brood, anders net zo lief géén brood. Sprong dus bij het krieken van de dag nog ongewassen in een joggingbroek en verwassen shirt; enkel een natte washand door het gezicht gehaald.. schijt hoor. De rest van de familie nog in diepe rust. Lekker alleen in de auto richting Gronau voor het lekkerste beleg. Laagstaande zon, nog wat mistig, de lucht rook naar het begin van een mooie dag.. en geen mens op straat. Raam open. Radio hard. Met dit nummer. Kon wel janken. Wat. Fijn..





Voor Josianne..

zaterdag 5 september 2009

cocktailelleboog



't Gaat niet goed, in Huize TM-D.

Wij kijken nauwelijks tv, vanavond voor het eerst sinds lang weer.. de meest recente aflevering van 'K2 zoekt K3' (wist wel dat dit niet ging om die gigantische berg in de Himalaya, hoor) en het moet gezegd: we hebben genoooooooooooten!! Gelijk erachteraan kwam Het Beste Idee van Nederland met de ene belachelijke uitvinding na de andere, maar S en ik waren ronduit lyrisch over het neusmutsje (tegen een koude neus)(met gaten, zodat je wel kunt blijven ademen.. duhuh) en de oorsokjes (ook verkrijgbaar in huidskleur) als geëvolueerde oorwarmers! Tis een signaal..

Wij vieren onze avonden sinds 't afsluiten van de Glühwein-periode (eind april) experimenterend met de hogere promillages alcohol. Nog steeds gaat -ik schat- een tiende van mijn maandsalaris naar de TrinkGut in Gronau. 's Winters hebben we een kort boodschappenlijstje: Glühwein. Punt. 's Zomers ziet het er wat anders uit: rum, cachaça, gin, wodka, tequila, Rose's lime, cranberrysap, tonic, grapefruitsap en rietsuiker, en de limoenen en ijsblokzakjes zijn niet aan te slepen! Tis niets om trots op te zijn, maar S en ik schudden sinds deze zomer moeiteloos een hele riedel cocktails uit onze mouw, de verhoudingen kan ik dromen.. en met de consumptie zit het ook akelig snor: GinTonic mixen we enkel nog dubbel (S: Doe mij maar wat meer Gin..), en we worden geen spatje anders van een Caipirinha, Daiquiri, Margarita, een Seabreeze of Gimlet. Of twee. Of drie.. heel soms vier. Of vijf. Hooguit wat gezelliger. En we houden nèt wat meer van elkaar, ghe..

We overwegen sinds deze nieuwe manie dan ook serieus een vrieskast aan te schaffen: onze koel-vriescombinatie voldoet niet meer, want maar één vakje ruimte voor ijsblokjes (de andere twee liggen vol met raketjes, Piet Piraat-ijsjes, Cars-kipschnitseltjes, vissticks, erwtjes, spinazie en een half wit). En de ijsblokjes zijn alweer op voor ons ijsblokzakjesvulalarm afgaat!!

't Lange wachten op onze vakantie (waarvan morgen warempel alweer de laatste dag) bracht met zich mee dat S en ik ook nog steeds wachtten op de zomer. We hebben genoten van het heerlijke weer, de afgelopen maanden, maar de zomer.. nee, die is aan ons voorbij gegaan. En 't lijkt er nu toch sterk op dat de herfst met rasse schreden z'n intrede doet, zoals we de afgelopen dagen wel gemerkt hebben.. Jee, nu al?? Heb de eerste pepernoten ook al gespot: bom op het Kruidvat! Poef.

Maar goed.. herfst staat in mijn woordenboek gelijk aan het Glühwein-seizoen, dus waarschijnlijk binnenkort weer gezellige donkere flessen met glanzende etiketten met kersttafereeltjes in onze trapkast! Warme rode wijn in een mok uit de magnetron, hoe romantisch.. Geen ijsblokjes meer nodig. Komt ook wel weer precies op tijd, want ik begin te merken.. ondanks onze geweldige houten cocktailstamper begin ik last te krijgen van m'n rechter elleboog. Heb een cocktailelleboog.. Zoals vermoed, familie van de wellicht meer bekende tenniselleboog: een niet-bacteriële peesontsteking in de buitenkant van de elleboog met pijn, ten gevolge van grote krachtige overbelasting.. of een meer recente opvatting: een te langdurige trek op het botvlies en de betreffende pees ter hoogte van de buitenste epicondyl van de elleboog. Zo, komt die vreselijk enge Mensendieck-opleiding me toch nog van pas.. wie had dat nog gedacht (epicondylitis lateralis humeri, up my ass). En behandelmethodes als rust (haha), ice-packs (heb nog wel wat blokjes in de vriezer, dusss), ontstekingsremmers (nutteloos), enge injecties en allerlei fysiotherapeutische behandelingen blijken zonder effect. De enige juiste remedie voor dit euvel lijkt: wegnemen van de oorzaak. Wat in mijn geval dus ongeveer zoveel inhoudt als: no longer limoenen stampen. Komt dat even goed uit.. onze zomer loopt zoals gezegd teneinde. Gelukkig rijden we een automaat, dus ik hoef niet te schakelen met m'n herstellende cocktailelleboog; kan in elk geval naar Gronau op en neer blijven rijden voor onze maandelijkse voorraad Glühwein!!

Sander, Martijn, hebben jullie ook weer zo'n zin in de winter..?


zaterdag 22 augustus 2009

komkommertijd

Er gebeurt niet veel bijzonders, maar.. ach mán: ineens weer zo trots op m'n broertje..

Doe je ding, Fer!!




Check 'm all, op 3voor12 van de VPRO, hier en hier, de site van Toazted, op schq-recs.com, viberider.hyves.nl en myspace.com/viberider.

En hee.. nog meer van dat.




Note dd 22|08 na een (kort) nachtje slaap: in ietwat benevelde toestand i get all emotional 'n alllllllll..

donderdag 23 juli 2009

najaaaaaaaaa



Tijdje terug bij paps en mams, in 't Zuiden. En als 't lukt: altijd even de grens over. Maasmechelen. Niet zomaar, nee.. met een Doel. Pizza Cellini!! Bij Cellini natuurlijk. Zongedroogde tomaatjes. Rucola. Parmezaan. Ongeëvenaard. Ik zeg: nergens beter genieten dan bij Cellini!!!

B was mee, en die houdt meer van ijs dan van pizza. En wij zijn de beroerdsten niet, dus hop: na onze heerlijke pizza richting de Gelateria, honderd meter verder. Ook daar Italianen de baas, zelfde familie, dus ook 't ijs zou top of the pops moeten zijn. Dat zou je zeggen.. Je krijgt er dikke bollen, in vrolijk gekleurde halfdoorzichtige kunststof bakjes. Beetje zoals vroegah, denk ik.. hoe romantisch. Onze dag kan níet meer stuk!! Zo blij worden wij van lekker eten! Zo suf zijn wij.

S en ik gaan voor mokka, B zoals altijd voor aardbeien. En dikke bollen krijgen we, in gezellige plastic bakjes.. man, wat een feest! We zoeken een fijn plekje in de schaduw om op ons gemakkie te kunnen genieten van ons ooooverheerlijke ijs.. Nog half in de nestelbeweging hebben S en ik ons eerste hapje al van 't lepeltje afgehapt. Eenmaal op d'n derrière wordt er nix meer gezegd, alledrie stil genietend van ons ijs. Dat zou je zeggen..

S en ik kijken elkaar aan. Een wenkbrauw omhoog. Bedenkelijke blikken. Nog een hapje. Concentratie. Schieten allebei zwaaaaar in de lach: wasdittah..?!! 'Smaakt die van jou ook naar munt..?' 'Jaaaaaa man!!!!!' 'We hadden toch mokka..?' 'Wjah..' Pffffff.. Nog 's kijken in de vitrine: ja, tis toch echt mokka!! 'B, laat die van jou 's proeven..?!!' S een happie, ik een happie.. NAJAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!! Die aardbeien smaken naar citroen?!!!!!! Tis gewoon roze citroenijs!!

Mokka-ijs dat naar munt smaakt en aardbeienijs dat naar citroen smaakt: 't maakte ons nieuwsgierig naar de andere smaken!!!

We keken ongelovig naar het ijsschepmeisje, of ze misschien met haar collega proestend van de lach achter de vitrines lag, maar ze keek doodserieus! Ook hebben we nog even de hoeken van de zaak afgezocht naar een verborgen camera, en eigenlijk verwachtten we Ralph Inbar met z'n Bananasplit-trofee, maar ook die konden we nergens bespeuren. Hmm.. waarschijnlijk dan toch een typisch geval van België..

Maar hee, natuuuuuuuuurlijk komen we hier terug: lekker pistache-ijs bestellen als ik zin heb in chocola, vragen om een bolletje banaan als ik eigenlijk zin heb in hazelnoot of straciatella vragen als ik eindelijk weer 's amarenen wil!!

't Zal de bui geweest zijn: gierend van de lach liepen we weg, B tussen ons in, genietend van z'n aardbeiencitroenijsje. Tranen over onze wangen. Onze dag kon niet meer stuk!!
Zo suf zijn wij. :D


En voor gelijkgestemde drogen onder u:

donderdag 18 juni 2009

oops i did it again

Ben nogal van de impulsaankopen.

Was laatst op een lamme zaterdagnamiddag met Basten bij Intratuin. Had vier klimopjes nodig. Vuile kinderlokkers zijn 't, daar bij Intratuin. Al drie maanden voor Kerst verbouwen ze hun halve zaak tot een gigantisch kabouterdorp met bewegende Kerstmannetjes inclusief gezellige kermis- en schaatstafereeltjes; in de zomer struikel je over de fonteintjes en decoratieve tuinverneukselen, maar het hele jaar door zijn er de minivijvertjes met LEVENDE vissen.

Basten rent bij binnenkomst het liefst rechtstreeks naar de muur met vissen; zo mooi!!

En ach, 't was zaterdagmiddag, het salaris stond er net weer op.. Basten was een beetje zielig, weet niet eens meer waarom, maar hij vond die vissen zoooooo leuk!! Voor ik het wist stond er een rechthoekig aquarium in m’n kar en had ik de meneer van de vissen gevraagd om twee goudvissen. Doe maar twee kleintjes.. Rare vraag om te stellen, trouwens, 'Mag ik twee vissen..??', maar goed, niet op de vissenafdeling van Intratuin natuurlijk. Oh, er moesten natuurlijk ook nog plantjes bij, en voer.. Basten in de gloria, dus ik ook blij!! De twijfel sloeg al toe nog voor we bij de kassa waren. Oeps: impulsaankoop. 'Eigenlijk zijn de kinderen nog veel te klein..', 'Wat zal Sander zeggen..?' en 'Zouden ze er nog wel naar omkijken, als de nieuwigheid eraf is..?' Wist natuurlijk eigenlijk wel al dat.. naja..

Dik 30 euri armer en een hele visinventaris rijker sprongen we blij in de auto naar huis. 'Juihhhhhhhh, we hebben VISSEN!!!!!!' Kon nog er net wat overdreven enthousiasme uitpersen, bij thuiskomst; Sander moest natuurlijk vooral niet denken dat het weer een door hem gevreesde impulsaankoop was.. en Basten was nog steeds laaiend, dus hee..

Twee weken lang stond de bak met vissen midden op onze eettafel. Als we aten waren onze blikken gericht op Sinterklaas en Americo, Nick&Simon.. Brandweerman Sam en Nijntje (ze hadden elke paar dagen een andere naam). Kon ook niet anders, met die bak zo midden op tafel.. Waren vergeten steentjes te kopen, dus als we buiten waren geweest kwamen er steevast wat gevonden steentjes mee naar binnen die bij de vissen werden gegooid. Een auto heeft er ook nog een poosje in gelegen.. gezellig! Twee weken lang verschoonde ik elke twee-drie dagen die bak; het leek wel of je na een dag al niet meer door het water heen kon kijken!! Kortom: SPIJT!!

Onze redding waren onze inmiddels niet meer zo nieuwe buurkindjes. T en L hadden elk een vissenkom met twee goudvissen op hun kamer, en nou was de vis van L nèt doodgegaan. Hè, wat zielig nou.. en nu is die ander helemaal alleen??? Als je willllllllllllll..?? Maar eerst aan mama vragen of 't mag!! Mama moest toch al beide vissenkommen verschonen, dus of er nou één of twee vissen in zitten.. 'Maar T.. (opmerkzame mama), als er bij jou ook nog een bij komt, dan heb je er drie, en dan is jouw bak wel aan de kleine kant'. Maar hee, wacht, die bak krijg je er natuurlijk bij!!!!!!!!!!!!! Kantscheele, een glazen bak van 20 euri, en hier: het voer!!! Een zucht van verlichting ging door onze keuken: pfoe.. Nie wieder vissen.

Basten vroeg zich wel gelijk af: waarom zijn de vissen nu naar T en L?? We hebben er maar van gemaakt dat ze even uit logeren zijn.. Nah, ís toch ook zo? Voor onbepaalde tijd.. 'Want als we naar opa Lou en oma Joyce gaan, dan kunnen we de vissen niet voeren en dan gaan ze dood!' Had-ie vrede mee.

Zoals gezegd: ben nogal van de impulsaankopen..


Leuk, maar niet heus: dezelfde middag was ik even met B langs de visboer geweest. Hadden op het bankje ervoor samen een bakje kibbeling gegeten. Daarna dus met z'n tweetjes richting Intratuin. Eenmaal in de auto terug naar huis, de zak met visjes in de vissenkom naast B op de achterbank: 'Mama, gaan we thuis de visjes opeten..??' Ehm… hoezo te jong voor vissen??


donderdag 21 mei 2009

op de valreep


Stiekum na het laatste logje dat ik glühwein-moe was toch nog een paar koude avonden een mok met het donkerpaarse goud in de magnetron gezet.. Had 't nodig.

Nu, aan de vooravond van de zomer, gelukkig een nieuwe manie!!

Donderdagavond definitief besmet door vrienden W, L en N. Voor het concert van Solomon Burke, op het hoekje van de buitenbar bij L&N.. 't Smaakte me ineens zó goed: CAIPIRINHA!!!!!!!!!!!!

Ben al in de gloria na m'n eerste 'sipje'..

Lekker: weer een gegronde reden om richting Gronau te rijden. 'Lieve vrienden van de TrinkGut, hebben jullie ons gemist? Wij jullie wel, maar we zijn er weer, hoor!'

HEE ZOMER, KOM MAAR OP!!!!!!!!! *klonk*
 
 
Voor één glas:

één limoen in partjes snijden
twee eetlepels rietsuiker erover
het sap uit de limoenen stampen
aanvullen met crushed ijs en 60cc cachaça


Chin chin!!

st-st-stotteren



Weet niet waarom ik er de laatste dagen weer veel aan denken moet..

Als oud-stotteraar denk ik vol bewondering aan Sanne Hans, aka Miss Montreal. Heb nix met haar muziek, maar als ik haar hoor denk ik telkens aan hoe ze zich bij elk interview dapper staande houdt en honderduit praat. En ik denk aan hoe ze bruut werd afgekapt door de overschatte Jeugdjournaal-presentatrice Brecht van Hulten, tijdens het interview na haar optreden op Noorderslag. Viel van m'n stoel toen ik 't zag!! Midden in een stststotterwoord! Kon er helaas geen filmpje van vinden op Youtube.. maar wat een ongelooflijke hork, jij Brecht!

Mijn gekke vriendinnetje Femke stottert ook. Toen we 17 jaar geleden tijdens de introdagen van onze studie op het terras belandden bestelde ze een 7-Up. Niet omdat ze dat nou zo ontzettend lekker vond, maar omdat ze geen zin had om om een c-c-cola te vragen!! Als er iemand verder sjgait heeft is 't Fem, hoor.. maar ik bedoel maar..

Dus.. YOU GO, SANNE!!!!!!!!!!!!

zaterdag 9 mei 2009

altijd weer die autodrop

Vaste prik bij 't tankstation: ZACHTWAGENS, van Autodrop.

'Drie bijzondere smaken in een zak', staat er in blije letters op het zakje. Die lichtbruine kon je al tijden kopen, geloof in spinnevorm, of apekop.. wel okee, maar niet bijzonder. Die wit-bruine zijn ronduit goor, ze smaken naar zeep.. die eet ik omdat 't anders zo zielig is. Maar die bruin-zwarte, dát zijn ze!! Koop die Zachtwagens enkel en alleen om die lekkere: de bruin-zwarte.

Deze..


Had altijd al zo'n donkerbruin vermoeden, en heb me zó vaak afgevraagd of ik nou de enige ben die het steeds opvalt..?! Kan 't me niet voorstellen, hoor. Daarom: MOEST 't een keertje natellen..

En JA HOOR: die judassen van Van Slooten in dat godvergeten Jinsum doen gewoon veeeeeeeeeeeeeeeel minder van die lekkere in de zak dan van die andere twee smaken!!!

Voor de belangstellenden: heb ze even nageteld, en de uitslag is op z'n zachtst gezegd schrikbarend: 19 lichtbruine, 17 wit-bruine en maar 8 (acht) van die lekkere!!! Acht!!!!!!

Nah zeg.. Zwaar ontgoocheld. Was er een paar minuten stil van.. Dat kán toch niet?!!!! Voel me zó beetgenomen door meneer Van Slooten..

Er zit niets anders op dan een brief te schrijven aan meneer Van Slooten zelluf. Zal in zachte bewoordingen moeten proberen duidelijk te maken hoezeer ik mij als trouwe consument 'niet serieus' genomen voel.
'PERSOONLIJK'. 'VERTROUWELIJK' erbij. Wil dat het bij hemzelluf op het bureel belandt! Denk dat hij post verwacht, want hij heeft een antwoordnummer aangevraagd: Antwoordnummer 10500, 5060 WB in Oisterwijk.

Bruin-zwarte Zachtwagen-fans verenigt u!!!!!!!!!!!

 


Met gevaar voor eigen leven genomen, boven op de keukentafel. Ghe, Sander.. lees jij wat ik lees?? Pff..

En als ik je aandacht tot het eind heb weten vast te houden, een cadeautje..

Jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeezes, WAT EEN NUMMER.. (hard, en ogen dicht.. ghe).


zaterdag 2 mei 2009

lieveheersbeestjespolonaise



We hadden vanmiddag sexende lieveheersbeestjes, op ons bankje in de tuin.


'Papa, wat doen die lieveheersbeestjes..?'

Jeetje.. nu al?

Sander probeerde het met 'paardjerije..'..
Dacht zelf hardop: 'polonaise'. Lieveheersbeestjespolonaise.

In onze tuin.. :D

woensdag 22 april 2009

zo



De lente is nu ook hier begonnen.

Want de glühwein smaakt me niet meer.

't Werd een keertje tijd.
Vonk zelf ook wel.
Half april..

zondag 12 april 2009

waarom wij met pasen uiensoep eten



Begin al ruim voor pasen uienschillen te sparen. Koop vlak voor het zover is nog een extra net grote uien, want ik zeg.. je kunt niet genoeg schillen hebben!!

Hartstikke leuk, bruinrode eieren, maar wat doe je met al die uien..?


UNNESOP

een flinke klont boter laten smelten
wat dikke uien in grove ringen snijden en fruiten tot ze glazig zien
in een andere pan wederom een flinke klont boter smelten
paar eetlepels bloem erdoor roeren tot een stevig papje
zodra de roux gegaard is een liter bouillon erbij
uien erbij, peper en zout naar smaak
plak stokbrood met geraspte kaas in een grote kom
soep erover en VROLIJK PASEN!!!!!!!!!!!!!

donderdag 9 april 2009

ei ei ei



Ik ben totaaaaaaaaaaaaal NIET-competitief.

Een spelletje spelen met mij.. geen drol aan: als ik verlies haal ik m'n schouders op. Kan uren met je Rummicuppen, hoor, daar niet van, maar 't kan me stiekum gewoon niet schelen of ik win of verlies.

Vroegâh was ik samen met de andere drie kleinsten van de klas supersnel (want kleine pasjes, zei onze gymleraar)(ik zeg: gewoon in aanleg meer witte spiervezels, want papa snel + mama snel = kind snel): mocht tijdens sportdagen altijd wel uitkomen op de 60 en 80m sprint, en was ook van de partij met estafettelopen, dus hee.. De shuttle-run was voor mij op sportgebied het Moment van 't Jaar: ik moest en zou 'm uitlopen! Niet om van anderen te winnen, hoor.. moest mezelf weer wat bewijzen ofzo. Maar al zou ik er dood bij neervallen, ik bleef als laatste over: zwaaaaar fanatiek!

De omslag is denk ik gekomen met softballen.. ik kan me niet heugen dat we ooit gewonnen hebben. Zal wel niet kloppen, want we trainden enthousiast, ik had een extra pitcherstraining ver weg, en op zondag spelen; zal 't wel weer in het extreme en zwaar overtrokken hebben opgeslagen, in m'n herinnering. Maar goed, vanaf 't moment dat we gingen verliezen verloren ook niet kielekiele maar echt zwaaaaaaaaaaaar. 't Deed me nix meer: winnen of verliezen, who cares?!! We hadden de grootste lol in het veld (en tot spijt van de tegenpartij ook totaal geen oog meer voor de bal), we hadden een super dagje-uit.. gezellig met een man teveel in de auto naar alle hoeken van het land en het ging natuurlijk om de après-knuppel; beetje tot in de schemering op het hek hangen, heerlijk hamburgers eten met de lekkerste gebakken uien die ik ooit geproefd heb.. leuk joh, softbal!!

Wil mezelf niet op de borst kloppen, maar ik heb echt de meest geweldige ideeën. Vind ik zelf.. hmm. Had al zes keer miljonair kunnen zijn, met al die goeie uitvindingen van mij. Als ik er maar wat mee gedaan had. Sander denkt dat we nog steeds wel miljonair kunnen worden, als ik eindelijk 's aan de gang ga met m'n schilderijtjes.. hij wil de marketing wel doen. Er liggen nog ideeën in de kast voor kinderboekjes en sloophouten 'prikborden'. Kan hartstikke leuke iPod-hoesjes vilten, heb er ook een gemaakt voor m'n gsm en voor m'n lippenbalsemdoosje, interesse? Heb een superleuk idee voor luierzakjes, gevoerd en wel; doe ze nog wel 's cadeau aan een net-bevallen vriendinnetje, maar ik heb gewoon geen tijd om die dingen in grote oplages te maken! Ideeën te over, het ontbreekt me aan tijd!!

Hoop dat je m'n opschepperij van hierboven met een korrel zout neemt; ben er natuurlijk helemaal niet zo trots op dat ik ooit snel kon rennen, want rennen vind ik het meest stompzinnige wat een mens kan doen in dit (relatief) oorlogsvrije land, en dat ik af en toe een geweldig idee heb waar de rest van de wereld om lacht kan ik eigenlijk beter gewoon voor me houden, om mezelf een afgang te besparen! Maar vanochtend kwam er op de een of andere vage manier weer die fanatiekeling van jaren terug in me naar boven:

Heb nog nooit van m'n leven een belspelletje van tv gebeld, heb nog nooit meegedaan aan een slagzinwedstrijd of Pinksterpuzzel, heb me nooit opgegeven voor Lingo of Fiets 'm d'rin, maar nu is de dag gekomen: ik heb een idee gedropt bij Bolletje.

Vraag me al sinds we Basten aan tafel probeerden bezig te houden met Schuddebuikjes (vijf op een rij)(en nog 's)(en nog 's..), zodat wij nog even verder konden eten, af waarom Bolletje nooit op het geweeeeeeeeeeeeeeldige idee gekomen is de Schuddebuikjes in kleine zakjes te verpakken. Handige meeneemzakjes..?? Die grote doos gaat bij ons te langzaam leeg: die kleine pepernootjes worden zo slof.. nix geen knapperig Schuddebuikje meer!! En zo'n klein zakje.. ideaal, met kleine kids: handig ook voor in de tas, naast de luiers, pakjes Wicky, doosjes rozijntjes, Noddy-koekjes en Orkakrakers, dacht ik..

Vind 't behoorlijk genant, zou liever tegen niemand zeggen dat ik een idee heb ingestuurd (maar dat ze dan wel in de winkel komen te liggen, natuurlijk).. Maar ervanuit gaande dat Bolletje naast het oordeel van de vakjury (pff, zie ze al helemaal zitten..) ook nog waarde hecht aan de Stem van het Volk, heeft mijn idee gewoon stemmen nodig! Vind 't echt ontzettend sneu, maar een ander platform dan dit.. 't móet wel via deze weg!! Wat ik nu ga doen is wel een van de sufste dingen die ik de afgelopen jaren gedaan heb.. voel me zo'n ei.. Doe 't maar snel, dan ben ik ook snel vanaf. Denk ik dat ook snel weer een nieuw logje moet tikken, zodat deze niet meer bovenaan staat, want ik voel m'n wangen al gloeien.. maar ga je vragen:

Heb je kinderen die van Schuddebuikjes houden of ben je er zelf helemaal wild van, maar zijn jouw Schuddebuikjes ook altijd zo snel slof, breng dan nu je stem uit: www.bolletje.nl/cat/idee/page/2/

De Knapzakjes zijn van mij.. *ahum*

Er valt nix te winnen, Bolletje heeft zich aan alle kanten ingedekt en je hebt als inzender natuurlijk NUL rechten. Je prijs is dat de Schuddebuikjes dan ook daadwerkelijk in kleine zakjes in de winkel zouden komen te liggen, en dat is natuurlijk superkoel.

Jeetje: ineens ben ik weer zwaaaaaaaaaaaaaar fanatiek.. die zakjes MOETEN in de winkel!!

Zo, en nu ga ik naar boven, onder m'n bed liggen.
Me de rest van de avond een potje liggen schamen..

donderdag 26 maart 2009

ah de deurbel




Moest zo lachen om Sander's reactie: 'Ja hoor, belt hij aan als ik niet thuis ben.. hmmmmm'. :D

woensdag 18 maart 2009

herder

Nog niet eens zo heel lang geleden dacht ik dat ik herder wilde worden, later. Schaapsherder. 'n Heerlijk leven, zo leek me: altijd buiten, veel groen, veel rust.. En het leek me zo fijn: heeeeeeeeel veel gedweëe schapen, die me zouden volgen zonder één kik. Af en toe m'n hond (een bruine labrador; ik heb 't niet zo op honden, maar deze 'dig' ik nog wel) achter dat ene ondeugende lammetje aan, en m'n kudde was weer compleet. Hoe simpel zou 't leven zijn!

Wil nog steeds wel herder worden, later, maar afgezien van het feit dat werkgevers elkaar nou niet echt verdringen om een herder en ikzelf nog geen concrete plannen op papier heb om m'n eigen 'herdersbedrijf' te starten.. ik heb voorlopig even genoeg aan de twee lammetjes die ik zelf gebaard heb..

Het is een luxeprobleem, maar ik heb me lichtelijk verkeken op het gelukzalige gevoel van 'kindjes om je heen'.. Tis geen paranoia, heb Sander als getuige: ik heb last van stalkers! Twee, meer precies. Nog niet zo oud: een van drie en een van één. Doe geen aangifte, want het betreft familie.. tussen ons gezegd en gezwegen: 't zijn m'n eigen bloedjes. Die twee schapen van mij volgen me OVERAL. Ze lopen, nee, rènnen achter me aan, waar ik ook ga, soms hangt 'r een letterlijk aan m'n been; 't mama-geroep mag je er zelf bij denken. Maar wat me de laatste tijd nog het meest op m'n wekker werkt.. het gaat een stapje verder dan stalken: op sommige dagen rennen ze zelfs voor me uit!! Als ik aankondig dat ik even naar het toilet ga rennen ze al richting kamerdeur, en ze staan al halverwege de trap als ik zeg dat ik boven iets moet ophalen..

Ligt het aan de kinderen, ligt 't aan hun leeftijd, of meer waarschijnlijk: ligt het aan mij? Grote kans, maar kan er de vinger nog niet op leggen.. Weet: ben opvoedkundig geen voorbeeld.

S vindt me vaak te makkelijk. Ze mogen misschien veel van mij, maar ik ben toch consequent?!! Sta zelf 100% achter m'n go's/no-go's. Meestal dan, ghe.. wil ze na gebleken onbruikbaarheid wel 's bijstellen. Maar echt: tis allemaal wel overdacht!! Kan 't alleen niet terugvinden in de opvoedboeken, duhh.. Van de andere kant: of dat nou zoveel zegt..?

Al die zogenaamde opvoedkundige standpunten.. vraag me soms oprecht af: waarom. Waar-Om. Brood als ontbijt: waarom. Kan zijn dat de indische helft van m'n genen 'eettechnisch' wat dominant is, maar brood.. ik ben er ook geen fan van; serveer de nasi of zuurkoolstamp van gisteravond als ontbijt, en ik ben je vriend!! Kids geen zin in brood, maar wel in een appel of iets anders, ik vind 't best! Aan onze tafel ook 's avonds geen drama; niet onder dwang je bord leeg, eten doe je voor de gezelligheid.. groeien doen ze toch wel. Ik vond vroeger ook veel dingen 'niet lekker', nu moet de rem erop. Mijn kinderen mogen snoepen zoveel ze willen, maar dan wel alles achter elkaar, en niet strax weer. Y lust er wel pap van, maar B gooit z'n snoepgoed na één likje meestal aan de kant en vraagt om een appel.. (hij krijgt zelfs complimenten dat hij chocola proeft, en sinds kort eet hij ook chocopasta: applaus!!) Ze lopen de hele dag op blote voeten; mits dik genoeg in de kleren zie ik binnenshuis het nut van schoenen niet. Denk ook dat 't beter is, zonder! Schoppen mogen ze van ons, zo hard als ze kunnen, maar alleen tegen een bal en anders staan ze op de gang. En ik sta helemaal achter omkoping, 't werkt prima! B is geen eter, dus een bekertje fris naast het bord doet wonderen: na elke hap een slokje, dan eet-ie tenminste nog íets!

Ga hier natuurlijk geen genante dingen vertellen, dingen waarvan ik zelf eigenlijk ook wel vind dat ze wat ver gaan. Bijvoorbeeld dat B weken denk wel maanden tussen S en mij in heeft geslapen, want nogal bangig. The Nanny aka JoJo zou me er waarschijnlijk voor op de naughty stool zetten (34 minuten; één minuut voor elk jaar van je leven is haar regel.. bedenkelijk.. zou er ook een maximum aan zitten..?). Onze voorhoofden fronsten pas toen ons opviel dat hij na het tandenpoetsen steeds rechtstreeks naar onze slaapkamer liep, elke nacht wel een van ons tweeën wakker werd met een elleboog of hak in z'n gezicht, en S en ik niet meer wisten hoe de ander ook alweer aanvoelde: het was tijd dat B weer in z'n eigen bed sliep. Hoog tijd. Bang kan, maar dan maar bang in je eigen nest. In z'n eigen bed is tot daaraantoe, ons kind is helaas niet ineens een bikkel, dus een poosje terug een extra matras gekocht, zodat we naast B kunnen gaan liggen als-ie weer 's angstig wakker wordt, inthemiddleofthenight. Eerst lagen we op een self-inflatable campingdingetje, maar daar lag ik aan 't eind van de nacht naast, zo glad was dat ding, en de vloer ligt zo hard, dus hop, naar de Aldi voor een goedkoop bij-matrasje. Maar nu slaapt dat ding zo lekker dat S en ik elkaar 's avonds de koppen inslaan wie er vanavond naast B op de matras mag!! Nee, da's onzin; we kunnen elkaar nu gelukkig af en toe weer aanraken.. wel heel even maar, want schapen hebben scherpe oren!! 's Kijken wat we daarop kunnen verzinnen..

Maar goed, gelieve dit alles snel te vergeten; 't ouderschap gaat me namelijk prima en totaaaaaaaaaaaaaaal zonder twijfels af!!!!! Ben de draad inmiddels kwijt, weet niet eens meer wat ik nou eigenlijk vertellen wilde.. Oja, 't verband tussen m'n twee stalkers en m'n wens om herder te worden..? Ehm.. geen moraal van dit verhaal, denk ik. Misschien dat 't maar één lettertje scheelt: hoeder/moeder..

Morgen maar 's kijken hoe het staat met B's taalkundig inzicht, ghehe. Misschien wat hoog gegrepen, voor een driejarige, maar lachen: Hee B, ken je die mop van die twee zandkorrels, die in de woestijn lopen..? Zegt de ene zandkorrel tegen de andere..

WE WORDEN ACHTERVOLGD!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


 
PS Wel grappig: een andere interpretatie van het woord clingon is volgens Mo' Urban Dictionary: 'fecal particles which cling to bottox hair after excretion'. Zie: www.urbandictionary.com/define.php?term=clingon

PPS Voor wie zich net als ik misschien ooit nog willen laten omscholen tot herder: www.telegraaf.nl/binnenland/3318746/__Ontslag__Word_schaapsherder___.html en www.grazerie.nl

vrijdag 13 maart 2009

kan de winter nog niet missen



Dus vanavond even op en neer gereden naar Gronau, onze vrienden van de TrinkGut een bezoek gebracht: twee dozen glühwein opgehaald..

Wat een heerlijk geluid, het gerinkel van die flessen, achterin. Voel me rijk!

Ghe.

zondag 8 maart 2009

lekker zwemmen

't Begon al niet goed, zwembadwater en ik, zo'n 30 jaar geleden. Watervrees, dus met veel plezier naar de eerste zwemlessen. Beide zwemdiploma's gehaald met snelcursussen: elke dag van de krokus- of herfstvakantie met frisse tegenzin naar 't zwembad voor een veel te lange les, en aan 't eind van de week afzwemmen. Beter. Stomme dingen moet je snel doen..

Enige reden dat ik daana nog in een zwembad kwam was voor de gezelligheid. Op de middelbare school was het de plek bij uitstek om legitiem te dollen met de jongen waar je een oogje op had, maar ik heb er nooit wat aan gevonden, zwemmen.. zwemmen is voor vissen.

Had al zo'n 15 jaar geen stap meer in een zwembad gezet. Heb geprobeerd 't zo lang mogelijk voor me uit te schuiven, maar vanochtend moest ik er onder dwang van Sander aan geleuve: de kinderen moeten watervrij. Dus vanochtend met twee kids in de stromende regen door de plassen richting Aquadrome. En we waren niet de enigen, met dit geweldige idee voor deze druilerige zondagochtend.. voor mij alleen al reden genoeg om weer om te draaien, maar goed, je moet wat, voor je kinderen.. ben dapper doorgelopen. Achter Sander en de kinderen aan.. sloffend, in gedachten de rugzakken achter me aan slepend.

Kijk niet op van piercings op rare plekken, aparte hobbies, een aap als huisdier, polygamie of rare sexspelletjes.. Vijf flipperkasten in huis is niet zo heel raar, en vind 't vrij normaal dat onze kinderen opgroeien met tafelvoetbal, tongtatoeages, breakdancen, beatboxen, djembé en flipperen, maar ik ben nogal snel verbaasd, als 't aankomt op de 'gewone' dingen..

Om een lang verhaal kort te maken: ben nog een beetje onder de indruk van ons zwembadbezoek. WAT EEN RANZIGHEID!! Fliebers in verschillende vormen en kleuren in 't guppiebadje (velletjes van vieze voeten, snot, korstjes, nagels, stukjes pleister.. geen idee wat 't geweest is, maar ik hou niet van zwevende dingen in m'n zwembadwater).. haar, en zelfs een fluim (met een sliertje bloed erin) kwamen we tegen op de trap! Over de onzichtbare vuiligheid nog maar niet gesproken.. jek. En verbijstering nummer twee: wat verzorgen veel mensen zich slecht?!! Zelden zoveel onverzorgde voeten en veeeeeeeeeeeel teveel spek op pukkelige lijven bij elkaar gezien. En dan de dode blik in de ogen van de badjuffen.. ken iemand die slaapt met z'n ogen open, is dat een toelatingseis voor de badjuffenschool..?

Maar om dit verdrietige verhaal een beetje positief af te sluiten: wat 't dan wèl weer leuk maakt.. als je je mooi wil voelen moet je een zondagochtendje naar 'n zwembad gaan!!

En voor je kinderen doe je alles! Dus..

Jongens, we gaan volgende week weeeeeeeeeeeeeer!!!!!!!


donderdag 5 maart 2009

stoeptegel pt II



Collega's liepen niet over van enthousiasme, na mijn laatste notulen.

Ze zagen 't niet, in Sean Penn.
Vast ook niet in Jason Lee, dan..

Kan me niet schelen; smaken verschillen. Gelukkig maar.
Ik gooi de deur niet dicht, als een van hen aanbelt!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...